krytyczne zwężenie zastawki płucnej

Krytyczne zwężenie zastawki płucnej to poważna wada zastawki łączącej prawą komorę serca z tętnicą płucną, charakteryzująca się znacznym ograniczeniem przepływu krwi do płuc. W stanie krytycznym gradient przez zastawkę przekracza 80 mmHg, a pole powierzchni zastawki jest drastycznie zmniejszone (poniżej 0,5 cm²).

Patofizjologicznie prowadzi to do przeciążenia ciśnieniowego prawej komory, jej przerostu, a w zaawansowanych przypadkach do niewydolności prawokomorowej. U noworodków z krytycznym zwężeniem zastawki płucnej występuje sinica, duszność i objawy niewydolności serca, często wymagające natychmiastowej interwencji.

Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala ocenić morfologię zastawki, gradient przezzastawkowy oraz funkcję prawej komory. W przypadkach wątpliwych pomocne może być cewnikowanie serca z pomiarem gradientu przez zastawkę.

Leczenie krytycznego zwężenia zastawki płucnej wymaga pilnej interwencji. U noworodków stosuje się przezskórną walwuloplastykę balonową jako metodę z wyboru. W przypadkach nieskutecznej interwencji przezskórnej konieczne może być leczenie chirurgiczne – walwulotomia lub implantacja zastawki biologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl