balanitis xerotica obliterans
Balanitis xerotica obliterans (BXO), znana również jako liszaj twardzinowy męskich narządów płciowych, to przewlekła, zapalna dermatoza, która najczęściej dotyczy napletka i żołędzi prącia. Schorzenie to charakteryzuje się występowaniem białawych, zwłókniałych zmian, które mogą prowadzić do zwężenia napletka (stulejki) oraz cewki moczowej.
Etiologia BXO nie jest w pełni poznana, ale istnieją dowody na podłoże autoimmunologiczne. Choroba występuje najczęściej u dorosłych mężczyzn, choć może pojawić się także u chłopców przed okresem dojrzewania. Pacjenci często zgłaszają świąd, bolesność, zaburzenia oddawania moczu oraz problemy z erekcją i aktywnością seksualną.
Diagnostyka BXO opiera się na badaniu klinicznym, a potwierdzenie rozpoznania wymaga wykonania biopsji. W obrazie histopatologicznym obserwuje się charakterystyczne cechy liszaja twardzinowego: ścieńczenie naskórka, zwyrodnienie wodniczkowe warstwy podstawnej oraz homogenizację kolagenu w górnej warstwie skóry właściwej.
Leczenie BXO obejmuje miejscowe stosowanie silnych kortykosteroidów, które są lekami pierwszego rzutu. W przypadkach zaawansowanych lub opornych na leczenie zachowawcze konieczna może być interwencja chirurgiczna, w tym obrzezanie (które jest zabiegiem z wyboru), meatotomia lub uretroplastyka. Pacjenci wymagają regularnych kontroli ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju raka kolczystokomórkowego w obszarach dotkniętych chorobą.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Łuszczyca biała – Diagnostyka i diagnoza
Łuszczyca biała (Lichen sclerosus, LS) to przewlekła, zapalna dermatoza najczęściej zajmująca okolice narządów płciowych, charakteryzująca się białawymi, hiperkeratotycznymi i stwardniałymi zmianami skórnymi, często z towarzyszącym rumieniem, szczelinami i pęknięciami. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na badaniu klinicznym, jednak w przypadkach niejednoznacznych lub podejrzenia transformacji nowotworowej wskazana jest biopsja skóry, która ujawnia typowe cechy histopatologiczne, takie jak zanik naskórka, hialinizacja kolagenu w górnych warstwach skóry właściwej, skleroza oraz naciek limfocytarny. Biopsję należy wykonywać przed rozpoczęciem terapii silnymi kortykosteroidami, aby nie zaburzyć obrazu histopatologicznego. Wskazania do biopsji obejmują m.in. podejrzenie zmian nowotworowych, brak odpowiedzi na leczenie, zmiany pigmentacyjne oraz zmiany pozagenitalne sugerujące nakładanie się z morphea.
akantoza, atrofia urogenitalna, badanie przedmiotowe, balanitis xerotica obliterans, bielactwo, biopsja skóry, bliznowacenie, choroba autoimmunologiczna, choroby pęcherzowe, dermoskopia, hiperkeratoza, kandydoza, liszaj płaski, liszaj prosty przewlekły, liszaj twardzinowy, naciek limfocytarny, pęcherzyca, pemfigoid, rak płaskonabłonkowy, rumień, stulejka, twardzina ograniczona, wymaz mikrobiologiczny, zanik naskórka, zmiany skórne - Leksykon chorób i schorzeń
Łuszczyca biała – Objawy
Łuszczyca biała (Lichen sclerosus, LS) to przewlekła, zapalna dermatoza najczęściej zajmująca okolice narządów płciowych i odbytu, z częstością występowania około 1 na 80-1000 osób, dominująca u kobiet po menopauzie. Choroba charakteryzuje się białymi, porcelanowymi plamami, ścieńczeniem skóry, wybroczynami, pęknięciami oraz bliznowaceniem prowadzącym do zrostów i zwężeń anatomicznych (np. zanik warg sromowych mniejszych, zwężenie wejścia do pochwy, stulejka u mężczyzn). Objawy kliniczne obejmują świąd (często nasilony nocą), ból, dyspareunię, dyskomfort podczas mikcji i defekacji. U około 1/3 pacjentów zmiany mogą przebiegać bezobjawowo. Nieleczona łuszczyca biała może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zwiększonego ryzyka rozwoju raka płaskonabłonkowego – u kobiet ryzyko wynosi 3,5-7%, a u mężczyzn 2,6-5,8%. Wczesna diagnoza i wdrożenie leczenia, zwłaszcza ultrapotężnymi kortykosteroidami miejscowymi, zmniejszają ryzyko bliznowacenia o 36,6% i rozwoju raka o 4,7%.
balanitis xerotica obliterans, bliznowacenie, dyspareunia, kortykosteroidy, łuszczyca biała, łuszczyca biała sromu, nadżerka, nawracająca choroba, nietrzymanie moczu, obrzezanie, pogrubienie skóry, rak płaskonabłonkowy, rak prącia, rak sromu, remisja, ścieńczenie skóry, stan zapalny, stulejka, wybroczyny, zaostrzenie, zaparcia, zrosty warg sromowych, zwężenie cewki moczowej, zwężenie napletka - Leksykon chorób i schorzeń
Rak prącia – Etiologia i przyczyny
Rak prącia, stanowiący około 95% raków płaskonabłonkowych, jest rzadkim nowotworem złośliwym, którego etiologia wiąże się z wieloma czynnikami ryzyka. Zakażenie wirusem HPV, zwłaszcza typami wysokiego ryzyka 16 i 18, odpowiada za 40-60% przypadków, z mechanizmem onkogennym opartym na białkach E6 i E7 blokujących geny supresorowe. Inne istotne czynniki ryzyka to brak obrzezania, stulejka (z ryzykiem zwiększonym 5-11,4-krotnie), palenie tytoniu (z ryzykiem 2,4-4,5 razy wyższym), przewlekłe stany zapalne, choroby skóry takie jak liszaj twardzinowy, oraz osłabienie układu odpornościowego (np. HIV/AIDS). Wiek powyżej 50-60 lat jest kolejnym istotnym czynnikiem, a ryzyko kumuluje się wraz z ekspozycją na czynniki środowiskowe i styl życia. Dodatkowo, leczenie PUVA zwiększa ryzyko raka prącia niemal 100-krotnie, co wymaga stosowania ochrony narządów płciowych podczas terapii.
balanitis xerotica obliterans, genom wirusa, HPV wysokiego ryzyka, leczenie PUVA, liszaj twardzinowy, mastka, nabłonek płaski, neoplazja śródnabłonkowa prącia, nowotwór złośliwy, obrzezanie, osłabiony układ odpornościowy, palenie tytoniu, przewlekły stan zapalny, psoralen, rak płaskonabłonkowy, rak prącia, stulejka, szczepienie przeciwko HPV, typ brodawkowaty, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenie HPV, zapalenie żołędzi, zapalenie żołędzi i napletka - Leksykon chorób i schorzeń
Balanitis – Etiologia i przyczyny
Balanitis, czyli zapalenie żołędzi prącia, to stan zapalny obejmujący głównie żołądź, częściej występujący u mężczyzn nieobrzezanych, z częstością 3-11% w populacji. Etiologia jest wieloczynnikowa, z dominującą rolą infekcji grzybiczych, zwłaszcza Candida albicans, które proliferują w ciepłym, wilgotnym środowisku pod napletkiem, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, gdzie glukozuria sprzyja rozwojowi drobnoustrojów. Zakażenia bakteryjne (Bacteroides, Streptococcus, Staphylococcus, Gardnerella vaginalis) oraz infekcje przenoszone drogą płciową (Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Treponema pallidum, HSV, HPV, Trichomonas vaginalis, Mycoplasma genitalium, Haemophilus ducreyi) również odgrywają istotną rolę. Poza infekcjami, balanitis może być wywołane przez czynniki drażniące (mydła, detergenty, lateks, spermicydy), dermatozy (łuszczyca, egzema, liszaj płaski i twardzinowy, balanitis xerotica obliterans) oraz specyficzne formy zapalenia, takie jak balanitis Zoona czy balanitis circinata. Czynniki ryzyka obejmują niedostateczną higienę, stulejkę, cukrzycę (zwłaszcza u pacjentów stosujących inhibitory SGLT-2), otyłość, obniżoną odporność oraz brak obrzezania, który znacząco zwiększa ryzyko rozwoju balanitis poprzez sprzyjanie akumulacji smegmy i mikroorganizmów.
Przewlekłe zapalenie żołędzi wiąże się z 3,8-krotnym wzrostem ryzyka rozwoju raka prącia, w tym raka podstawnokomórkowego, płaskonabłonkowego, mięsaków Kaposiego oraz choroby Pageta pozasutkowej. Szczególnie u osób starszych z przewlekłym balanitis należy rozważyć obecność śródnabłonkowej neoplazji prącia (PeIN) oraz infekcji HPV wysokiego ryzyka. Diagnostyka powinna uwzględniać różnicowanie przyczyn infekcyjnych i nieinfekcyjnych, a leczenie dostosowane do etiologii, z uwzględnieniem kontroli cukrzycy i eliminacji czynników drażniących. Profilaktyka obejmuje edukację higieniczną, rozważenie obrzezania u pacjentów z nawracającymi epizodami oraz monitorowanie zmian skórnych pod kątem transformacji nowotworowej.
Bacteroides, balanitis, balanitis circinata, balanitis xerotica obliterans, Balanitis Zoona, balanoposthitis, Candida albicans, Chlamydia trachomatis, choroba Pageta pozasutkowa, dapagliflozyna, dwoinka rzeżączki, egzema, Gardnerella vaginalis, Haemophilus ducreyi, inhibitor SGLT-2, krętek blady, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łuszczyca, mięsak Kaposiego, Mycoplasma genitalium, Neisseria gonorrhoeae, rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy, reaktywne zapalenie stawów, rzęsistek pochwowy, smegma, spermicyd, śródnabłonkowa neoplazja prącia, Staphylococcus, Streptococcus, stulejka, świerzb, Treponema pallidum, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus opryszczki pospolitej - Leksykon chorób i schorzeń
Stulejka – Objawy
Stulejka (phimosis) to patologiczne lub fizjologiczne zwężenie napletka uniemożliwiające jego całkowite odprowadzenie znad żołędzi prącia. Fizjologiczna stulejka występuje u około 96% noworodków i zwykle ustępuje samoistnie do 17 roku życia, natomiast stulejka patologiczna rozwija się w wyniku bliznowacenia, stanów zapalnych, infekcji lub chorób skóry (np. balanitis xerotica obliterans). Objawy kliniczne obejmują niemożność odprowadzenia napletka, balonikowate wybrzuszenie podczas mikcji, dyzurię, krwiomocz, nawracające infekcje dróg moczowych, bóle podczas erekcji i stosunku seksualnego oraz zmniejszoną wrażliwość. Zwężka wędzidełka (frenulum breve) może współistnieć, powodując dodatkowy dyskomfort i utrudnienia w funkcji seksualnej. Stulejka klasyfikowana jest w pięciu stopniach nasilenia, od ciężkiej (pinhole phimosis) do łagodnej, co ma znaczenie prognostyczne i terapeutyczne.
balanitis, balanitis xerotica obliterans, balanoposthitis, bliznowacenie, choroba przenoszona drogą płciową, cukrzyca, dysfunkcja seksualna, dyzuria, elastyczność skóry, frenulum breve, infekcja dróg moczowych, krwiomocz, liszaj płaski, łuszczyca, martwica tkanek, oddawanie moczu, parafimoza, posthitis, przepływ krwi, rak prącia, stulejka, stulejka fizjologiczna, stulejka patologiczna, zaburzenie ejakulacji, zatrzymanie moczu, żołądź prącia, zwężenie napletka - Leksykon chorób i schorzeń
Balanitis – Patofizjologia i mechanizm
Balanitis to zapalenie żołędzi prącia, często związane z mikrośrodowiskiem pod napletkiem u nieobrzezanych mężczyzn, gdzie ciepło, wilgoć i zaleganie wydzielin sprzyjają namnażaniu drobnoustrojów. Infekcyjne przyczyny stanowią około 50% przypadków, z dominacją zakażeń grzybiczych (Candida albicans) i bakteryjnych (Streptococcus spp., Staphylococcus spp., bakterie beztlenowe, Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia spp., Treponema pallidum). Candida albicans uwalnia kandydalizynę, toksynę uszkadzającą nabłonek, co nasila stan zapalny. Czynniki ryzyka infekcji obejmują cukrzycę, immunosupresję, antybiotykoterapię oraz infekcje partnerów seksualnych. Poza infekcjami, balanitis może mieć podłoże nieinfekcyjne, w tym dermatozy zapalne (wyprysk, łuszczyca, liszaj płaski, balanitis xerotica obliterans), reakcje alergiczne i kontaktowe, a także choroby współistniejące, zwłaszcza cukrzycę, która poprzez hiperglikemię i glukozurię (np. w terapii inhibitorami SGLT-2) zwiększa ryzyko infekcji grzybiczych i bakteryjnych.
bakteria beztlenowa, bakteriemia, balanitis, balanitis xerotica obliterans, balanoposthitis, bielactwo, Borrelia burgdorferi, Candida albicans, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca, HPV, kandydalizyna, kiła, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łuszczyca, nadczynność tarczycy, Neisseria gonorrhoeae, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzezanie, rak płaskonabłonkowy, rak prącia, reakcja alergiczna, reaktywne zapalenie stawów, smegma, Staphylococcus, Streptococcus, stulejka, Treponema pallidum, trichomoniaza, wirus opryszczki, wyprysk atopowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, załupek, zatrzymanie moczu, zwężenie cewki moczowej - Leksykon chorób i schorzeń
Stulejka – Patofizjologia i mechanizm
Stulejka (phimosis) to stan, w którym napletek nie może być odciągnięty zza żołędzi prącia, występujący w formie fizjologicznej u niemowląt i małych dzieci lub patologicznej u dorosłych. Stulejka fizjologiczna charakteryzuje się pierścieniem zwężenia kilka milimetrów proksymalnie od ujścia napletka i zwykle ustępuje samoistnie wraz z wiekiem. Natomiast stulejka patologiczna, często spowodowana przez Balanitis Xerotica Obliterans (BXO) – autoimmunologiczne schorzenie skóry – cechuje się stwardniałym, zwłókniałym pierścieniem 1-2 cm proksymalnie od ujścia napletka. Patogeneza stulejki patologicznej obejmuje procesy zapalne, bliznowacenie i utratę elastyczności napletka, często wywołane nawracającymi infekcjami, urazami, chorobami skóry (np. łuszczyca, liszaj płaski) oraz cukrzycą, która predysponuje do infekcji i powikłań. Mikropęknięcia powstałe podczas siłowego odciągania napletka nasilają bliznowacenie i zwężenie ujścia.
balanitis xerotica obliterans, choroby przenoszone drogą płciową, etiologia autoimmunologiczna, hialinizacja, higiena osobista, hiperkeratoza, keratynizacja, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, martwica tkanek, niedokrwienie tkanek, rak płaskonabłonkowy prącia, smegma, stulejka, uszkodzenie nerek, wirus brodawczaka ludzkiego, zapalenie napletka, zapalenie żołędzi, zastój moczu, żołądź prącia - Leksykon chorób i schorzeń
Balanitis – Epidemiologia
Balanitis, zapalenie żołędzi prącia, dotyka 3-11% mężczyzn, z wyższą częstością u nieobrzezanych (około 3%) oraz u chłopców poniżej 4 roku życia (4%). W USA stanowi 11% konsultacji urologicznych. Najważniejsze czynniki ryzyka to brak obrzezania (redukcja ryzyka o 68% u obrzezanych), cukrzyca (16% chorych z balanitis vs. 5,8% bez cukrzycy), zwężenie napletka oraz niedostateczna higiena. Inne czynniki to stosowanie cewników, reakcje alergiczne, stany obrzękowe, immunosupresja, otyłość, urazy i infekcje przenoszone drogą płciową. Balanitis wiąże się z 3,8-krotnym wzrostem ryzyka raka prącia oraz może współistnieć z chorobami zapalnymi jelit i zwiększać podatność na zakażenie HIV. Szczególne formy to Balanitis Xerotica Obliterans (BXO) z częstością 0,1-0,3% (do 8,9% u nieobrzezanych chłopców), związany z rakiem kolczystokomórkowym u 4-6% pacjentów, oraz Zoon’s Balanitis, stanowiący do 10% przypadków, głównie u mężczyzn średniego i starszego wieku, z rzadkim powiązaniem z nowotworami.
balanitis, balanitis circumscripta plasmacellularis, balanitis xerotica obliterans, balanoposthitis, choroba Crohna, choroba przenoszona drogą płciową, cukrzyca, dysfunkcja seksualna, etiologia zakaźna, immunosupresja, kandydozowe zapalenie żołędzi, liszaj twardzinowy prącia, nieobrzezany mężczyzna, obrzezanie, rak kolczystokomórkowy, rak prącia, schorzenie dermatologiczne, stan przednowotworowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie HIV, zapalenie żołędzi i napletka, żołądź prącia, zwężenie napletka - Leksykon chorób i schorzeń
Stulejka – Diagnostyka i diagnoza
Stulejka (phimosis) to stan, w którym napletek nie może być całkowicie odciągnięty znad żołędzi prącia, a diagnoza opiera się przede wszystkim na badaniu fizykalnym i wywiadzie lekarskim. Kluczowe jest rozróżnienie stulejki fizjologicznej, typowej dla noworodków i małych chłopców, gdzie naturalna separacja napletka następuje do 3. roku życia u 90% pacjentów, od stulejki patologicznej, charakteryzującej się bliznowaceniem i często związanej z przewlekłymi stanami zapalnymi, chorobami skóry (np. balanitis xerotica obliterans) lub cukrzycą. Diagnostyka obejmuje ocenę stopnia zwężenia napletka według skali Kikiros (0-4), badanie obecności stanu zapalnego, wydzieliny, a także wykluczenie innych schorzeń, takich jak krótkie wędzidełko prącia, balanoposthitis, czy załupek (paraphimosis) – stan nagły wymagający pilnej interwencji. Dodatkowo, w przypadku podejrzenia infekcji lub powikłań, zalecane są badania moczu, posiewy oraz wymazy, a u dorosłych także ocena poziomu glukozy w celu wykluczenia cukrzycy.
badanie histopatologiczne, balanitis xerotica obliterans, balanoposthitis, bolesna erekcja, frenulum breve, infekcja przenoszona drogą płciową, krwiomocz, lichen sclerosus, liszaj twardzinowy, martwica tkanki, nawracająca infekcja, paraphimosis, rak prącia, stulejka, stulejka fizjologiczna, trudność w oddawaniu moczu, urynaliza, wymaz z cewki moczowej, załupek, zapalenie żołędzi i napletka, żołądź prącia - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie cewki moczowej – Etiologia i przyczyny
Zwężenie cewki moczowej to patologiczne zwężenie światła cewki spowodowane bliznowaceniem, prowadzące do zaburzeń odpływu moczu i powikłań układu moczowego. Częstość występowania u mężczyzn w krajach uprzemysłowionych wynosi około 0,9%. Etiologia obejmuje cztery główne grupy: idiopatyczne (30-41%), jatrogenne (32-45%), traumatyczne (około 19%) oraz zapalne (15-20%). Jatrogenne zwężenia najczęściej wynikają z procedur przezcewkowych, takich jak TURP (4,5-13% pacjentów), długotrwałe cewnikowanie (36% jatrogennych przypadków), instrumentacja cewki, operacje korekcyjne spodziectwa oraz radioterapia (zwężenia u 1,5-4,9% pacjentów po EBRT, BT lub terapii skojarzonej). Traumatyczne zwężenia dotyczą głównie części opuszkowej i tylnej cewki, często po złamaniach miednicy lub urazach okracznych. Zapalne zwężenia są związane z zakażeniami przenoszonymi drogą płciową (np. rzeżączka stanowiąca 20% przypadków), liszajem twardzinowym (10% zwężeń, najczęstsza przyczyna panurethral stricture disease) oraz nawracającymi zakażeniami dróg moczowych.
balanitis xerotica obliterans, bliznowacenie cewki moczowej, chlamydia, cystoskop, gruźlica, łagodny przerost prostaty, liszaj twardzinowy, przezcewkowa resekcja prostaty, radioterapia miednicy, rak cewki moczowej, rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, schistosomatoza, tkanka bliznowata, toczeń rumieniowaty układowy, zakażenie dróg moczowych, zakażenie przenoszone drogą płciową, zapalenie cewki moczowej, zwężenie cewki moczowej, zwłóknienie - Leksykon chorób i schorzeń
Balanitis – Diagnostyka i diagnoza
Balanitis, czyli zapalenie żołędzi prącia, dotyka 3-11% mężczyzn, głównie nieobrzezanych, i wymaga szczegółowej diagnostyki obejmującej badanie fizykalne, wywiad oraz badania dodatkowe. Kluczowe jest rozpoznanie etiologii, która może być infekcyjna (Candida albicans, paciorkowce, Neisseria gonorrhoeae, HPV, HSV, Treponema pallidum) lub nieinfekcyjna (dermatozy zapalne, reakcje alergiczne, choroby autoimmunologiczne). Diagnostyka obejmuje wymazy z żołędzi, testy na STI, badania krwi (glukoza, HbA1c) i moczu, a w przypadkach przewlekłych lub podejrzenia zmian nowotworowych – biopsję skóry i penoskopię. Szczególną uwagę zwraca się na pacjentów z cukrzycą, u których balanitis może być pierwszym objawem niekontrolowanej choroby, zwłaszcza przy infekcjach grzybiczych.
badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie PCR, balanitis circinata, balanitis xerotica obliterans, biopsja skóry, Candida albicans, Chlamydia trachomatis, choroba autoimmunologiczna, glikozuria, hemoglobina glikowana, infekcja grzybicza, inhibitor SGLT2, kontaktowe zapalenie skóry, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łuszczyca, naciek z komórek plazmatycznych, Neisseria gonorrhoeae, posiew bakteriologiczny, posiew mykologiczny, rak kolczystokomórkowy, reaktywne zapalenie stawów, stulejka, test alergiczny, test płatkowy, transformacja nowotworowa, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus opryszczki, wyprysk kontaktowy, wywiad medyczny, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie żołędzi prącia, zespół Reitera - Leksykon chorób i schorzeń
Stulejka – Epidemiologia
Stulejka (phimosis) to stan charakteryzujący się niemożnością odciągnięcia napletka znad żołędzi prącia, z wyraźnym zróżnicowaniem częstości występowania w zależności od wieku. Fizjologiczna stulejka dotyczy około 96% noworodków płci męskiej i stopniowo ustępuje do 6-7 roku życia (8% chłopców), a u młodych dorosłych występuje u około 1%. Patologiczna stulejka, często związana z balanitis xerotica obliterans (BXO), ma zmienną częstość występowania (5-52%) i jest powiązana z czynnikami ryzyka takimi jak cukrzyca (6,7-krotnie wyższe ryzyko), nawracające infekcje oraz urazy napletka. W badaniu brytyjskim 32% mężczyzn z nabytą stulejką miało cukrzycę, a u 12% wykryto nieprawidłową glikemię, co sugeruje, że stulejka może być markerem nierozpoznanej cukrzycy. Stulejka patologiczna zwiększa ryzyko powikłań takich jak zakażenia układu moczowego, parafimoza, trudności w mikcji oraz raka prącia, którego ryzyko jest istotnie wyższe u nieobrzezanych pacjentów.
balanitis xerotica obliterans, balanoposthitis, balonowanie napletka, blizna, bliznowacenie, cukrzyca typu 2, interwencja chirurgiczna, kortykosteroid miejscowy, liszaj twardzinowy, mikcja, napletek, nawracająca infekcja, nieprawidłowa glikemia na czczo, obrzezanie, parafimoza, rak prącia, stan zapalny, stulejka, stulejka fizjologiczna, stulejka patologiczna, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołędzi, zapalenie żołędzi i napletka, zatrzymanie moczu, żołądź prącia - Leksykon chorób i schorzeń
Balanitis – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Balanitis to zapalenie żołędzi prącia, często obejmujące również napletek (balanoposthitis), występujące u 3-11% mężczyzn, częściej u nieobrzezanych. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca zakażenia grzybicze (Candida albicans), bakteryjne (paciorkowce), reakcje alergiczne, choroby dermatologiczne (łuszczyca, liszaj twardzinowy), cukrzycę, otyłość, choroby przenoszone drogą płciową oraz stulejkę. Klinicznie manifestuje się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem, świądem, wydzieliną spod napletka, dyzurią i trudnościami w cofnięciu napletka. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, wymazach mikrobiologicznych, badaniach w kierunku STD i cukrzycy oraz biopsji w podejrzeniu zmian nowotworowych. W około 33% przypadków przyczyna pozostaje nieokreślona. Różnicowanie obejmuje choroby przenoszone drogą płciową, dermatozy zapalne, liszaj twardzinowy oraz zmiany nowotworowe.
balanitis circumscripta plasmacellularis, balanitis xerotica obliterans, Balanitis Zoona, balanoposthitis, Candida albicans, cellulitis, chlamydioza, dyzuria, flukonazol, kiła, klotrymazol, kortykosteroid, liszaj płaski, łuszczyca, metronidazol, mikonazol, nystatyna, obrzezanie, opryszczka, paraphimosis, posthitis, rzeżączka, stulejka, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie żołędzi prącia