nabłonek sześcienny

Nabłonek sześcienny (łac. epithelium cuboideum) to rodzaj tkanki nabłonkowej, której komórki mają kształt zbliżony do sześcianu. Komórki te charakteryzują się zbliżoną wysokością i szerokością, a ich jądro komórkowe zazwyczaj zajmuje centralną pozycję. Nabłonek sześcienny występuje w organizmie jako nabłonek jednowarstwowy lub wielowarstwowy.

W organizmie człowieka nabłonek sześcienny można znaleźć w przewodach wydzielniczych gruczołów (ślinianki, trzustka), w kanalikach nerkowych, w pęcherzykach tarczycy oraz w rogówce oka. Pełni on głównie funkcje wydzielnicze, wchłaniające oraz ochronne. Dzięki swojej budowie umożliwia aktywny transport substancji przez błony komórkowe.

Diagnostyka patologii nabłonka sześciennego jest istotna w rozpoznawaniu wielu chorób, szczególnie nowotworowych. W badaniach histopatologicznych ocenia się morfologię komórek, ich ułożenie oraz cechy atypii komórkowej. Zaburzenia struktury tego nabłonka mogą wskazywać na procesy rozrostowe, zapalne lub degeneracyjne tkanek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl