choroba bronchospastyczna

Choroba bronchospastyczna, nazywana również zespołem bronchospastycznym, to schorzenie charakteryzujące się nawracającym lub przewlekłym skurczem oskrzeli (bronchospazmem), prowadzącym do zwężenia dróg oddechowych i utrudnienia przepływu powietrza. Stan ten jest kluczowym elementem patofizjologii wielu chorób układu oddechowego, przede wszystkim astmy oskrzelowej, ale może występować również w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP), mukowiscydozie czy w przebiegu infekcji dróg oddechowych.

Mechanizm bronchospazmu polega na skurczu mięśni gładkich oskrzeli w odpowiedzi na różnorodne czynniki, takie jak alergeny, infekcje, zanieczyszczenia powietrza, wysiłek fizyczny czy zimne powietrze. Procesowi temu towarzyszy często nadprodukcja śluzu oraz obrzęk błony śluzowej oskrzeli, co dodatkowo nasila obturację. Podstawowym objawem choroby bronchospastycznej jest duszność, której często towarzyszą świszczący oddech (wheezing), kaszel i uczucie ściskania w klatce piersiowej.

Diagnostyka choroby bronchospastycznej obejmuje badania czynnościowe układu oddechowego (spirometrię z próbą rozkurczową), próby prowokacyjne, testy alergiczne oraz badania obrazowe. W leczeniu kluczowe znaczenie mają leki rozszerzające oskrzela (bronchodilatatory), przede wszystkim β2-mimetyki i leki antycholinergiczne, oraz leki przeciwzapalne, głównie glikokortykosteroidy wziewne. W przypadkach o podłożu alergicznym istotną rolę odgrywa również unikanie ekspozycji na zidentyfikowane alergeny oraz potencjalna immunoterapia swoista.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl