inaktywacja chemiczno-fizyczna

Inaktywacja chemiczno-fizyczna to proces, podczas którego dochodzi do unieczynnienia biologicznych właściwości substancji (np. enzymów, toksyn, wirusów czy bakterii) poprzez zastosowanie czynników chemicznych, fizycznych lub ich kombinacji. W medycynie techniki te wykorzystywane są m.in. w sterylizacji narzędzi, preparatów biologicznych oraz w produkcji szczepionek.

Metody fizyczne inaktywacji obejmują zastosowanie wysokiej temperatury (pasteryzacja, autoklawowanie), promieniowania (UV, gamma, rentgenowskie), filtracji mechanicznej czy też ultradźwięków. Natomiast inaktywacja chemiczna wykorzystuje substancje takie jak aldehydy (formaldehyd, glutaraldehyd), związki chloru, nadtlenek wodoru, fenole, alkohole czy kwasy organiczne.

W procesie wytwarzania szczepionek inaktywacja chemiczno-fizyczna odgrywa kluczową rolę, umożliwiając otrzymanie preparatów zawierających unieszkodliwione patogeny, które zachowują zdolność do wywołania odpowiedzi immunologicznej bez ryzyka wywołania choroby. Przykładem są szczepionki przeciwko polio (IPV), grypie czy wściekliźnie, gdzie wirusy poddawane są działaniu formaldehydu, β-propiolaktonu lub promieniowania UV.

Skuteczność procesu inaktywacji zależy od wielu czynników, w tym od rodzaju i stężenia czynnika inaktywującego, czasu ekspozycji, temperatury, pH środowiska oraz charakterystyki inaktywowanego materiału biologicznego. Nowoczesne protokoły inaktywacji często łączą kilka metod w celu osiągnięcia najwyższego stopnia bezpieczeństwa biologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl