ostry udar

Ostry udar mózgu to nagłe zaburzenie krążenia mózgowego, które prowadzi do uszkodzenia tkanki nerwowej mózgu. Wyróżnia się dwa główne typy udaru: niedokrwienny (około 85% przypadków), spowodowany zatorem lub zakrzepem blokującym naczynie krwionośne, oraz krwotoczny (około 15%), wywołany pęknięciem naczynia i wylewem krwi do tkanki mózgowej.

Objawy ostrego udaru mózgu pojawiają się nagle i obejmują: jednostronne osłabienie lub paraliż kończyn, asymetrię twarzy, zaburzenia mowy (afazja, dyzartria), zaburzenia widzenia, zawroty głowy, silny ból głowy, zaburzenia świadomości i równowagi. Rozpoznanie należy opierać na skali FAST (Face, Arms, Speech, Time) umożliwiającej szybką identyfikację objawów.

Leczenie ostrego udaru niedokrwiennego opiera się na przywróceniu przepływu krwi poprzez trombolizę dożylną (rt-PA) w oknie czasowym do 4,5 godziny od wystąpienia objawów lub trombektomię mechaniczną możliwą do wykonania w ciągu 6-24 godzin. W udarze krwotocznym postępowanie obejmuje kontrolę ciśnienia tętniczego, wyrównanie zaburzeń krzepnięcia oraz w wybranych przypadkach interwencję neurochirurgiczną.

Rokowanie w ostrym udarze zależy od wielu czynników, w tym lokalizacji i rozległości uszkodzenia, czasu od wystąpienia objawów do wdrożenia leczenia, wieku pacjenta oraz chorób współistniejących. Kluczowe znaczenie ma jak najszybsze rozpoznanie i transport chorego do ośrodka udarowego, ponieważ „czas to mózg” – każda minuta opóźnienia w leczeniu oznacza utratę około 1,9 miliona neuronów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl