hypersensitivity pneumonitis
Hypersensitivity pneumonitis (HP), znana również jako alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, to zaburzenie immunologiczne wywołane powtarzającą się ekspozycją na różnorodne antygeny, które prowadzi do zapalenia miąższu płucnego. Choroba charakteryzuje się infiltracją limfocytów, plazmocytów i makrofagów do przestrzeni pęcherzykowych i śródmiąższowych płuc.
Etiologia HP obejmuje szeroki zakres antygenów, w tym białka bakteryjne, grzybicze, zwierzęce oraz niskocząsteczkowe związki chemiczne. Najczęstsze formy to płuco farmera (ekspozycja na pleśń z siana), płuco hodowcy gołębi (białka z piór i odchodów) oraz płuco pracownika klimatyzacji (bakterie Thermoactinomyces).
Klinicznie HP występuje w trzech postaciach: ostrej (objawy grypopodobne 4-8 godzin po ekspozycji), podostrej (kasziel, duszność wysiłkowa, zmęczenie) oraz przewlekłej (postępujące włóknienie płuc). Diagnostyka opiera się na wywiadzie środowiskowym, badaniach obrazowych (HRCT), badaniach czynnościowych płuc, oznaczeniu swoistych przeciwciał oraz czasem biopsji płuca.
Leczenie polega przede wszystkim na identyfikacji i eliminacji antygenu wywołującego. W przypadkach z nasilonymi objawami lub postępującą chorobą stosuje się glikokortykosteroidy oraz leki immunosupresyjne. Przebieg choroby zależy od czasu trwania narażenia, intensywności ekspozycji oraz indywidualnej predyspozycji genetycznej pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Pneumonitis – Leczenie
Pneumonitis to zapalenie tkanki płucnej, które wymaga szybkiej identyfikacji i eliminacji czynnika wywołującego w celu zapobiegania nieodwracalnym uszkodzeniom płuc. Leczenie opiera się na glikokortykosteroidach, stosowanych w dawkach zależnych od nasilenia choroby: prednizon 0,5-1 mg/kg/dzień w łagodnych i umiarkowanych przypadkach, metyloprednizolon 2-4 mg/kg/dzień w ciężkich stanach, a także na unikaniu alergenów, szczególnie w alergicznym zapaleniu pęcherzyków płucnych. W przypadkach opornych na steroidy stosuje się immunosupresję (mykofenolan mofetylu, azatiopryna, cyklofosfamid, infliksymab) oraz immunoglobuliny dożylne (IVIG) w pneumonitis związanym z inhibitorami punktów kontrolnych immunologicznych. W przewlekłych postaciach z włóknieniem płuc wskazane są leki przeciwfibrotyczne, takie jak pirfenidon i nintedanib. Tlenoterapia i bronchodilatatory wspomagają leczenie w przypadku niewydolności oddechowej i obturacji dróg oddechowych, a rehabilitacja pulmonologiczna poprawia wydolność i jakość życia pacjentów.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, azatiopryna, bronchodilatator, cyklofosfamid, glikokortykosteroid, hipoksemia, hypersensitivity pneumonitis, immunoglobulina dożylna, infliksymab, inhibitor punktów kontrolnych immunologicznych, lek immunosupresyjny, lek przeciwfibrotyczny, lek rozszerzający oskrzela, metyloprednizolon, mykofenolan mofetylu, nintedanib, pirfenidon, pneumonitis, pneumonitis polekowe, prednizon, rehabilitacja pulmonologiczna, spirometria, tkanka płucna, tlenoterapia, transplantacja płuc, zdolność dyfuzyjna płuc, zwłóknienie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Pneumonitis – Diagnostyka i diagnoza
Pneumonitis to nieinfekcyjne zapalenie tkanki płucnej wywołane ekspozycją na czynniki drażniące, takie jak alergeny środowiskowe, promieniowanie czy leki. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym, badaniach laboratoryjnych (m.in. morfologia, OB, CRP, gazometria, oznaczenie przeciwciał IgG), obrazowych (RTG, HRCT) oraz funkcjonalnych (spirometria, DLCO). HRCT jest kluczowa w ocenie stopnia uszkodzenia płuc i różnicowaniu fenotypów pneumonitis (niewłóknisty vs. włóknisty). Bronchoskopia z płukaniem oskrzelowo-pęcherzykowym (BAL) wykazuje limfocytozę (>50%) i niski stosunek CD4:CD8, co wspiera rozpoznanie, choć nie jest swoiste. W razie wątpliwości wykonuje się biopsję płuca – chirurgiczną lub mniej inwazyjną kriobiopsję przezoskrzelową (TBLC), która ma dobry profil bezpieczeństwa i wysoką dokładność diagnostyczną. Diagnostyka wymaga współpracy multidyscyplinarnej pulmonologa, radiologa i patologa oraz integracji danych klinicznych, serologicznych, obrazowych i histopatologicznych zgodnie z aktualnymi wytycznymi ATS/JRS/ALAT i CHEST.
alergen środowiskowy, badanie fizykalne, BAL, biopsja przezoskrzelowa, bronchoskopia, choroba śródmiąższowa płuc, eozynofilia, gazometria krwi tętniczej, histopatologia, HRCT, hypersensitivity pneumonitis, limfocytoza, morfologia krwi, neutrofilia, pneumonitis, radioterapia, rtg klatki piersiowej, spirometria, włóknienie płuc, wywiad medyczny, zapalenie śródmiąższowe płuc, zapalenie tkanki płucnej