eozynofilia płucna
Eozynofilia płucna to grupa chorób charakteryzujących się nieprawidłowym nagromadzeniem eozynofilów w tkance płucnej. Eozynofile są rodzajem białych krwinek, które odgrywają istotną rolę w odpowiedzi immunologicznej organizmu, szczególnie w reakcjach alergicznych i przeciwpasożytniczych.
Etiologia eozynofilii płucnej jest zróżnicowana i obejmuje reakcje na leki, zakażenia pasożytnicze, choroby autoimmunologiczne, reakcje alergiczne czy idiopatyczną eozynofilię płucną. Wśród najczęstszych postaci wyróżnia się ostrą eozynofilię płucną (zespół Loefflera), przewlekłą eozynofilię płucną, alergiczną aspergilozę oskrzelowo-płucną oraz eozynofilię płucną związaną z chorobami tkanki łącznej.
Objawy kliniczne eozynofilii płucnej mogą obejmować kaszel, duszność, świszczący oddech, gorączkę oraz ogólne osłabienie. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (RTG, HRCT), badaniach laboratoryjnych (podwyższony poziom eozynofilów we krwi), badaniach płynu z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego (BAL) oraz biopsji płuca.
Leczenie eozynofilii płucnej zależy od przyczyny i ciężkości choroby. Podstawową terapią są glikokortykosteroidy, które szybko zmniejszają liczbę eozynofilów i łagodzą objawy. W przypadkach opornych na standardowe leczenie stosuje się leki immunosupresyjne lub biologiczne. Rokowanie jest zwykle dobre, choć w niektórych przypadkach choroba może przyjąć postać przewlekłą lub prowadzić do włóknienia płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Aurovitas 10 mg
Montelukast Aurovitas w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych był szeroko badany klinicznie u około 4000 pacjentów i młodzieży powyżej 15 lat z astmą oraz u około 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Badania obejmowały także dzieci w wieku 2-14 lat stosujące tabletki do rozgryzania i żucia w dawkach 4 mg i 5 mg. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy, a u dzieci bóle brzucha. Profil bezpieczeństwa potwierdzono w długoterminowych badaniach do 2 lat u dorosłych i 6 miesięcy u dzieci. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, montelukast, naciek eozynofilowy, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, świąd, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia uwagi, zaburzenia wątroby, zachowanie samobójcze, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romilast 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia był szeroko badany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, obejmując około 851 dzieci w wieku 2-5 lat oraz ponad 1000 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 12 miesięcy u dzieci i do 2 lat u dorosłych). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych, częste zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), częste zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypkę. Rzadziej występowały poważniejsze reakcje, takie jak zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna oraz różnorodne zaburzenia psychiczne i neuropsychiatryczne.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, jąkanie, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierne pragnienie, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, objaw neuropsychiatryczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniak, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Bluefish XL 150 mg
Venlafaxine Bluefish XL w dawce 150 mg, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania klinicznego. Do najczęstszych objawów należą nudności, suchość w ustach, ból głowy oraz nadmierne pocenie się (≥1/10). U pacjentów pediatrycznych (6-17 lat) obserwuje się zwiększone ryzyko myśli samobójczych, wrogości oraz samookaleczeń, a także specyficzne objawy jak ból brzucha, pobudzenie i krwawienia. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, lęk i objawy grypopodobne, co podkreśla konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawka, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, insomnia, jaskra z zamkniętym kątem, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, mioklonia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, samookaleczenie, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Faxolet ER 37,5 mg
Faxolet ER, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować. Do bardzo częstych (≥1/10) należą nudności, suchość w ustach, ból głowy (30,3% vs. 31,3% placebo) oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów narządowych i częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), psychiczne (bezsenność, stany splątania, myśli samobójcze), neurologiczne (akatyzja, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny), sercowo-naczyniowe (tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie QT), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i skórne. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, nudności, drgawki oraz przejściowe nadciśnienie, co podkreśla konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, choroba śródmiąższowa płuc, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipomania, hiponatremia, hormon antidiuretyczny, jaskra zamkniętego kąta, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, lipidogram, majaczenie, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, odstawienie leku, pancytopenia, parestezja, poty nocne, profil działań niepożądanych, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz miokloniczny, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Accord Healthcare 500 mg
Daptomycyna, stosowana w leczeniu skomplikowanych zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz bakteriemii, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z innymi antybiotykami. Badania kliniczne obejmujące 2011 dorosłych i 372 pacjentów pediatrycznych wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥ 1/100 do < 1/10) to zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), naczyniowe (nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka), podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, ALP), wysypka, świąd, ból kończyn oraz zwiększona aktywność kinazy fosfokreatynowej (CPK). Dawkowanie u dorosłych wynosiło 4-6 mg/kg mc./dobę, a u dzieci od 4 do 12 mg/kg mc./dobę. Większość przypadków podwyższonej aktywności aminotransferaz miała toksyczność stopnia 1-3 i ustępowała po odstawieniu leku.
AGEP, aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, anafilaksja, bakteriemia, biegunka poantybiotykowa, cSSTI, daptomycyna, DRESS, eozynofilia, eozynofilia płucna, eozynofilowe zapalenie płuc, kandydoza, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, objawy mięśniowe, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, SAB, SJS, świszczący oddech, TEN, TIN, zaburzenia czynności nerek, zakażenie grzybicze, zapalenie mięśni - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 1 g/100 ml
Lek Pentasa w postaci zawiesiny doodbytniczej zawiera mesalazynę w stężeniu 1 g/100 ml i jest związany z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności, bóle brzucha i wymioty, a także bóle głowy i wysypki skórne. Istotne są również rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, w tym gorączka polekowa oraz ciężkie skórne reakcje (SCAR), takie jak zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Miejscowe działania niepożądane obejmują świąd, dyskomfort i bolesne parcie na stolec, charakterystyczne dla doodbytniczego podania leku. W bardzo rzadkich przypadkach odnotowano poważne zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza), reakcje alergiczne (DRESS, anafilaksja), zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia, a także zmiany włókniste w płucach i hepatotoksyczność.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, fotosensytyzacja, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zawiesina doodbytnicza, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Velafax 75 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna leku Velafax, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, w którym najczęściej (>1/10) występują nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, lęk, nudności, drżenia i objawy grypopodobne, które zwykle mają łagodne do umiarkowanego nasilenie, lecz mogą być ciężkie i przedłużone, co uzasadnia stopniowe zmniejszanie dawki. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi reakcjami, takimi jak zmniejszenie apetytu i masy ciała, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz wzrost cholesterolu, a także zwiększone ryzyko myśli samobójczych, wrogości i samookaleczeń, szczególnie w przebiegu zaburzeń depresyjnych.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, brak orgazmu, bruksizm, depersonalizacja, derealizacja, dyskineza, dyspepsja, dystonia, działanie niepożądane, eozynofilia płucna, halucynacja, hipercholesterolemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, krwotok z przewodu pokarmowego, majaczenie, małopłytkowość, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, mioklonia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, objawy grypopodobne, objawy pozapiramidowe, pancytopenia, parestezja, populacja pediatryczna, poty nocne, przerwanie leczenia, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, substancja czynna, szumy uszne, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wenlafaksyna, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zaburzenia wytrysku, zaburzenie depresyjne, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zawroty głowy nieukładowe, zawroty głowy układowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Aurovitas 37,5 mg
Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są również zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia i trombocytopenia, których częstość występowania jest nieznana, ale mogą stanowić zagrożenie życia. Z punktu widzenia układu sercowo-naczyniowego, wenlafaksyna może indukować poważne arytmie, w tym torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, a także tachykardię i nadciśnienie tętnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącymi chorobami sercowo-naczyniowymi.
agranulocytoza, częstoskurcz komorowy, drgawka, dyskineza późna, dystonia, działanie niepożądane, eozynofilia płucna, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, martwicze oddzielanie się naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz miokloniczny, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efectin ER 75 75 mg
Wenlafaksyna w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami (≥1/10) takimi jak nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz wzmożone pocenie się, które zwykle nie wymagają przerwania terapii. Istotne jest monitorowanie poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń psychicznych (myśli i zachowania samobójcze, mania, hipomania, majaczenie, halucynacje), neurologicznych (złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki), kardiologicznych (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, wydłużenie QT, kardiomiopatia takotsubo) oraz hematologicznych (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia). Dodatkowo, zgłaszano ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy, które mogą stanowić zagrożenie życia. Nagłe odstawienie leku wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów odstawiennych, w tym zawrotów głowy, parestezji, bezsenności, pobudzenia, nudności, drgawek i nadciśnienia tętniczego, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia stresowa, kołatanie serca, krwotok miesięczny, martwica naskórka, migotanie komór, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia endokrynologiczne, zapalenie trzustki, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Faxolet ER 75 mg
Faxolet ER, zawierający wenlafaksynę w postaci chlorowodorku, jest lekiem o przedłużonym uwalnianiu, który może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do bardzo częstych należą nudności, suchość w ustach, ból głowy (30,3% vs. 31,3% placebo) oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Wśród poważnych, choć rzadkich, działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, trombocytopenię, pancytopenię i neutropenię, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto obserwuje się reakcje anafilaktyczne, zaburzenia endokrynologiczne (np. nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hiperprolaktynemię), hiponatremię oraz szerokie spektrum zaburzeń psychicznych, takich jak bezsenność, stany maniakalne, halucynacje, myśli i zachowania samobójcze, a także zaburzenia układu nerwowego, w tym złośliwy zespół neuroleptyczny i zespół serotoninowy. W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano tachykardię, kołatanie serca, poważne arytmie (torsade de pointes, migotanie komór) oraz wydłużenie odstępu QT.
agranulocytoza, akatyzja, anorgazmia, bruksizm, częstoskurcz komorowy, delirium, depersonalizacja, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, krwotok poporodowy, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, midriaza, migotanie komór, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia krwi, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril Actavis 5 mg
Ramipril Actavis, stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące objawy, takie jak uporczywy suchy kaszel (≥1/10 pacjentów) oraz reakcje hipotoniczne, jak i poważne powikłania, w tym obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię/agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych jest klasyfikowana zgodnie z wytycznymi od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co umożliwia lekarzom szybką ocenę ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie parametrów nerkowych (kreatynina, GFR, mocznik), elektrolitów (zwłaszcza potasu), funkcji wątroby oraz morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak osoby z niewydolnością serca, upośledzoną funkcją nerek, chorobami naczyń kolagenowych czy w podeszłym wieku.
agranulocytoza, częstość występowania, eozynofilia płucna, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, laktoza jednowodna, małopłytkowość, morfologia krwi, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, SIADH, suchy kaszel, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlectine 75 mg
Venlectine to lek w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać zespół odstawienia objawiający się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, pobudzeniem, nudnościami, drżeniem i objawami grypopodobnymi, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Szczególnie niebezpieczne działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji to myśli i zachowania samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, ciężkie zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), rabdomioliza, agranulocytoza oraz reakcje anafilaktyczne. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (6-17 lat) jest podobny, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny, krwawienia z nosa oraz zwiększone ryzyko myśli samobójczych i samookaleczeń.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, duża depresja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, dyzuria, eozynofilia płucna, hipomania, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, krwotok miesiączkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz miokloniczny, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 10 mg
Preparat Orilukast zawierający montelukast w dawce 10 mg był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) z astmą, 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat stosujących formę 5 mg. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Często obserwowano również biegunki, nudności, wymioty, podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypkę, jednak niektóre z tych objawów występowały z podobną częstością w grupie placebo.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, świąd, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloxistad 15 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany w dawkach 7,5 mg lub 15 mg przez okres do jednego roku, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęstsze objawy dotyczą układu pokarmowego, w tym bardzo często występujące niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunkę. Istotne są także potencjalnie ciężkie powikłania, takie jak choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, perforacja oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do niedokrwistości (często) i zgonu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. W zakresie układu krwiotwórczego meloksykam może powodować niedokrwistość (często), leukopenię i małopłytkowość (rzadko), a także bardzo rzadkie przypadki agranulocytozy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków mielotoksycznych. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy często, zawroty głowy i senność niezbyt często), reakcje alergiczne, w tym ciężkie anafilaktyczne (częstość nieznana), oraz zaburzenia psychiczne, takie jak zmiany nastroju i bezsenność (rzadko).
agranulocytoza, astma, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba wrzodowa żołądka, eozynofilia płucna, hiperkaliemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica cewek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, meloksykam, mielotoksyczność, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, udar mózgu, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcia, zator tętnicy, zatrzymanie sodu, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 1 g
Podczas terapii czopkami Pentasa zawierającymi 1 g mesalazyny najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty oraz wzdęcia (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, neuropatia obwodowa) oraz reakcje skórne, w tym wysypka, pokrzywka i rumień. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które są stanami zagrażającymi życiu i wymagają natychmiastowej interwencji. Lokalnie, w miejscu aplikacji doodbytniczej, mogą pojawić się świąd, dyskomfort oraz bolesne parcie na stolec. W bardzo rzadkich przypadkach (<1/10 000) odnotowano poważne powikłania hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza), nefrologiczne (ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy) oraz hepatotoksyczność (zapalenie wątroby, marskość, niewydolność wątroby) z podwyższonymi aminotransferazami i parametrami cholestazy.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, cholestaza, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, łysienie przemijające, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efectin ER 150 150 mg
Wenlafaksyna w dawce 150 mg (Efectin ER 150) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Inne często występujące objawy obejmują bezsenność, zawroty głowy, senność, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie apetytu, zaparcia, zmęczenie oraz zmiany masy ciała i stężenia cholesterolu. Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatia takotsubo oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz agresji, które mogą pojawić się zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego przerwaniu.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, bruksizm, częstoskurcz komorowy, dysfagia, dystonia, eozynofilia płucna, fotowrażliwość, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, krwotok poporodowy, martwica naskórka, migotanie komór, mioklonia, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nudność, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia lękowe, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 4 mg
Montelukast, substancja czynna leku Orilukast, był badany klinicznie u około 4000 dorosłych i młodzieży (tabletki 10 mg), 1750 dzieci 6-14 lat (tabletki 5 mg), 851 dzieci 2-5 lat (tabletki 4 mg) oraz 1038 dzieci 6 miesięcy-5 lat (granulat/tabletki 4 mg) z astmą przewlekłą i okresową. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci). Często obserwowano podwyższone aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), co wymaga monitorowania funkcji wątroby. Rzadkie, ale poważne działania obejmowały zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zespół Churga-Strauss oraz eozynofilię płucną.
anafilaksja, astenia, astma przewlekła, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawów, drgawki, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, nadaktywność psychoruchowa, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania, trombocytopenia, wysypka, wzmożone pragnienie, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia snu, zaburzenia uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Singulair 5 5 mg
Singulair 5 mg (montelukast sodowy) został oceniony w szerokich badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych i 12 miesięcy u dzieci). Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano dodatkowe działania niepożądane, m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często), biegunka, nudności, wymioty, wysypka i gorączka (często), a także rzadkie przypadki trombocytopenii, reakcji nadwrażliwości, zaburzeń psychicznych i zespołu Churga-Strauss. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000).
aminotransferaza, anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniak, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
Indometacyna – Działania niepożądane
Indometacyna, jako silny niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zależne od drogi podania, dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęstsze powikłania dotyczą układu pokarmowego i obejmują dolegliwości dyspeptyczne (nudności, wymioty, brak łaknienia, wzdęcia), bóle brzucha, zaburzenia rytmu wypróżnień oraz stany zapalne błony śluzowej żołądka i jamy ustnej. Poważniejsze komplikacje to owrzodzenia przewodu pokarmowego, krwawienia (w tym z esicy), perforacje oraz zaostrzenie chorób zapalnych jelit, szczególnie niebezpieczne u osób starszych. W celu minimalizacji ryzyka zaleca się podawanie indometacyny z posiłkiem, mlekiem lub lekami zobojętniającymi. Ponadto, indometacyna może wywoływać objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), psychiczne (dezorientacja, depresja, omamy), a także poważne zaburzenia czynności wątroby (zastój żółci, zapalenie wątroby) i nerek (krwiomocz, białkomocz, niewydolność nerek), szczególnie u pacjentów z istniejącymi schorzeniami tych narządów.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depersonalizacja, działanie przeciwzapalne, eozynofilia płucna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, leukopenia, małopłytkowość, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nekroliza naskórka, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, owrzodzenie rogówki, perforacja, perforacja rogówki, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szpik kostny, tachykardia, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie rogówki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axyven 75 mg
Axyven, zawierający wenlafaksynę w postaci chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania. Bardzo często (>10%) obserwuje się nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. W zakresie układu nerwowego występują bóle głowy, zawroty głowy, ospałość, akatyzja, drżenia, parestezje, a także poważniejsze objawy jak drgawki, dystonia czy dyskineza późna. Istotne są potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny i zespół serotoninowy. W sferze psychicznej zgłaszane są bezsenność, splątanie, depersonalizacja, nerwowość, obniżone libido, a także mania, hipomania, halucynacje oraz myśli i zachowania samobójcze, które mogą wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i po jej przerwaniu. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie (w tym ortostatyczne), a także poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak Torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Odnotowano również przypadki kardiomiopatii stresowej (takotsubo).
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia Takotsubo, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, zaburzenia akomodacji, zapalenie trzustki, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 1 g
Mesalazyna w dawce 1 g (tabletki o przedłużonym uwalnianiu, Pentasa) stosowana w terapii chorób zapalnych jelit może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, od często występujących zaburzeń żołądkowo-jelitowych (biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty) oraz bólów głowy i wysypki, po rzadkie, ale poważne powikłania. Do tych ostatnich należą ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, gorączkę polekową, DRESS oraz rumień wielopostaciowy. Wśród działań niepożądanych bardzo rzadkich znajdują się zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia), nefrologiczne (ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy), hepatotoksyczność (zwiększona aktywność aminotransferaz, marskość, niewydolność wątroby) oraz kardiologiczne (zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia). Zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi i funkcji narządów u pacjentów długotrwale leczonych mesalazyną.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, cholestaza, choroba zapalna jelit, eozynofilia płucna, fotoalergia, gorączka polekowa, hepatotoksyczność, kamica moczowa, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, zaostrzenie choroby, zapalenie całej okrężnicy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 4 g
Mesalazyna, substancja czynna leku Pentasa 4 g, może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), a także bóle głowy i wysypkę. Bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje obejmują poważne zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza), neuropatię obwodową, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, ostre zapalenie trzustki, hepatotoksyczność, śródmiąższową chorobę płuc oraz ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Mechanizmy niektórych poważnych działań, takich jak zapalenie mięśnia sercowego, trzustki, nerek i wątroby, mogą mieć podłoże alergiczne, choć nie są w pełni poznane. Nadwrażliwość na światło może prowadzić do ciężkich reakcji, zwłaszcza u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, bóle brzucha, cholestaza, choroba zapalna jelita, eozynofilia płucna, fotonadwrażliwość, gorączka polekowa, łysienie przemijające, marskość wątroby, mesalazyna, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, zapalenie całej okrężnicy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 1000 mg
Lek Salofalk zawierający mesalazynę w dawkach 1000 mg, 1,5 g oraz 3 g, może powodować liczne działania niepożądane, które wymagają uważnego monitorowania. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i małopłytkowość, które występują bardzo rzadko, ale stanowią zagrożenie życia. Reakcje nadwrażliwości obejmują wysypkę alergiczną, gorączkę polekową, toczeń rumieniowaty oraz pancolitis. Wśród działań niepożądanych neurologicznych najczęściej obserwuje się ból głowy i zawroty głowy, a rzadziej neuropatię obwodową. Rzadkie, ale poważne powikłania to zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia oraz alergiczne i zwłóknieniowe reakcje płucne, takie jak duszność, kaszel, skurcz oskrzeli, zapalenie pęcherzyków płucnych i płucna eozynofilia. Często występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, a także rzadkie ostre zapalenie trzustki. Monitorowanie funkcji wątroby i nerek jest niezbędne ze względu na ryzyko cholestatycznego zapalenia wątroby, zapalenia wątroby oraz ostrych i przewlekłych zapaleń śródmiąższowych nerek.
agranulocytoza, astenia, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, enzymy trzustkowe, eozynofilia, eozynofilia płucna, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, SCAR, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, wyprysk atopowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 75 mg
Venlafaxine Teva, zawierający wenlafaksyny chlorowodorek w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się (w tym poty nocne), występujące u ponad 10% pacjentów. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia czy nadciśnienie tętnicze, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, jednak z dodatkowymi ryzykami, takimi jak zmniejszenie apetytu, redukcja masy ciała, podwyższone ciśnienie krwi, zwiększone stężenie cholesterolu oraz występowanie myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych. Charakterystyczne działania niepożądane u tej grupy obejmują ból brzucha, pobudzenie, niestrawność, wybroczyny, krwawienia z nosa oraz bóle mięśni.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, częstomocz, depersonalizacja, drgawki, duszność, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hipertonia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, krwawienie z nosa, majaczenie, mania, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy grypopodobne, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wybroczyny, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Milukante 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg (tabletki do rozgryzania i żucia, Milukante) był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych (≥15 lat, 10 mg), 1750 dzieci 6-14 lat (5 mg), 851 dzieci 2-5 lat oraz 1038 dzieci 6 miesięcy do 5 lat z astmą sporadyczną (4 mg). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy u dorosłych, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz wzmożone pragnienie u dzieci 2-5 lat. Długotrwałe stosowanie (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazało zmiany profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano działania niepożądane o różnej częstości, m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często ≥1/10), biegunka, nudności, wymioty, gorączka i wysypka (często ≥1/100 do <1/10), a także reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne i neurologiczne (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100) oraz rzadkie przypadki zespołu Churga-Straussa i zapalenia wątroby (bardzo rzadko <1/10 000).
aminotransferazy, anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśni, bóle stawów, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcze mięśni, montelukast, myśli samobójcze, nadpobudliwość psychoruchowa, napady drgawkowe, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, pokrzywka, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, wzmożone pragnienie, zaburzenia psychiczne, zaburzenia wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Straussa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 5 mg 5 mg
Lek Promonta 5 mg zawierający montelukast w formie tabletek do rozgryzania i żucia był badany klinicznie u około 1750 dzieci (6-14 lat) oraz około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat). W badaniach 12-tygodniowych u dorosłych i młodzieży najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból głowy (≥1/100, <1/10), natomiast u dzieci w wieku 6-14 lat – ból brzucha. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano dodatkowe działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zaburzenia snu, zaburzenia psychiczne (np. lęk, depresja, agresja), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, drgawki), a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty) i podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Bardzo rzadko obserwowano poważne powikłania, takie jak zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna czy zapalenie wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, miąższowe uszkodzenie wątroby, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niepokój, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, złe samopoczucie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Działania niepożądane
Montelukast, stosowany w terapii astmy oraz sezonowego alergicznego nieżytu nosa, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy i bóle brzucha u dorosłych oraz dzieci, a także biegunki i wysypki u najmłodszych pacjentów. W badaniach klinicznych odnotowano częste podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypki skórne. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz bardzo rzadko zapalenie wątroby o różnej etiologii. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne zespoły, takie jak zespół Churga-Strauss (CSS) z eozynofilią i zapaleniem naczyń, zwłaszcza u pacjentów redukujących dawkę kortykosteroidów doustnych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, anafilaksja, astma, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, działanie przeciwzapalne, eozynofilia, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, kortykosteroidy doustne, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, nadpobudliwość psychoruchowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asamax 500 500 mg
Mesalazyna, substancja czynna leku Asamax 500, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, od często występujących do bardzo rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak DRESS, zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, mesalazyna może indukować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia) oraz eozynofilię, będącą markerem reakcji nadwrażliwości. Należy również monitorować funkcję nerek ze względu na ryzyko ostrego i przewlekłego śródmiąższowego zapalenia nerek oraz niewydolności nerek, a także występowanie kamicy układu moczowego. Często obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, a w rzadkich przypadkach ostre zapalenie trzustki.
agranulocytoza, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężkie skórne działanie niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, fotowrażliwość, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, mesalazyna, naciek w płucach, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, wymioty, wyprysk atopowy, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Wenlafaksyna – Działania niepożądane
Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych oraz innych zaburzeń psychicznych. Profil działań niepożądanych obejmuje bardzo często (≥1/10) nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, senność, drżenie, parestezje i zaburzenia smaku, występują często (≥1/100 do <1/10). Wenlafaksyna może również wywoływać poważne reakcje, w tym złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak nadciśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes i migotanie komór. Wśród działań niepożądanych znajdują się także zaburzenia psychiczne, w tym bezsenność, nerwowość, mania, hipomania, myśli i zachowania samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawkowania.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipomania, hiponatremia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, łysienie, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, nietypowe sny, objawy odstawienia, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, poty nocne, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sedacja, skurcze miokloniczne, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia równowagi, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Actavis 37,5 mg
Venlafaxine Actavis, dostępna w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które obejmują liczne układy narządowe. Do bardzo często występujących należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym nocne. Istotne są poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia i trombocytopenia, które wymagają natychmiastowej interwencji. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki oraz dystonię. Ponadto, wenlafaksyna może powodować hiponatremię, zaburzenia endokrynologiczne (np. nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hiperprolaktynemię), a także poważne zaburzenia kardiologiczne, takie jak torsade de pointes, migotanie komór, wydłużenie odstępu QT oraz kardiomiopatię takotsubo.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, częstomocz, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, majaczenie, martwicze oddzielanie się naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parasomnia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia orgazmu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asmenol PPH 10 mg
Montelukast, substancja czynna Asmenol PPH, był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z astmą i/lub sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Dawkowanie wynosiło 10 mg u starszych pacjentów i 5 mg u dzieci. Profil bezpieczeństwa monitorowano do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci, nie wykazując istotnych zmian w czasie. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy u dorosłych i młodzieży oraz bóle brzucha u dzieci. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z definicjami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcze mięśni, lunatykowanie, montelukast, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, niedoczulica, nieprawidłowe marzenia senne, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, siniaczenie, skłonność do krwawień, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg był oceniany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, w tym u 175 dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat z astmą przewlekłą oraz 1038 dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat z astmą okresową. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były: u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból głowy i hiperkineza, u dzieci 2-5 lat ból brzucha, biegunka, astma oskrzelowa, wypryskowe zapalenie skóry i wysypka, a u najmłodszych (6 miesięcy do 2 lat) biegunka, wymioty, gorączka, ból brzucha i pragnienie. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 2-14 lat, do 3 miesięcy u dzieci 6 miesięcy do 2 lat).
aminotransferaza, anafilaksja, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, enureza, eozynofilia, eozynofilia płucna, hiperkineza, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie z nosa, lunatykowanie, małopłytkowość, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, napad drgawkowy, neuropatia, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie kardiologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, wysypka naczyniowa, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlectine 37,5 mg
Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Venlectine) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęstsze objawy (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne klinicznie działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, neutropenia, pancytopenia), zaburzenia rytmu serca (migotanie komór, częstoskurcz komorowy, torsade de pointes), zespół serotoninowy, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz rabdomiolizę. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenie i ból głowy, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
agranulocytoza, akatyzja, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, dyzuria, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, krwotok miesiączkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niepokój psychoruchowy, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcze miokloniczne, torsade de pointes, wenlafaksyna, zaburzenia pozapiramidowe, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 3 g
Salofalk (mesalazyna) w formie granulatu o przedłużonym uwalnianiu (dawki 1000 mg, 1,5 g, 3 g) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), takie jak DRESS, zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku oraz interwencji medycznej. U pacjentów z atopowymi chorobami skóry obserwowano nasilenie reakcji nadwrażliwości na światło. Ponadto, terapia mesalazyną może prowadzić do zmian w parametrach laboratoryjnych, w tym podwyższenia aminotransferaz, wskaźników cholestazy, enzymów trzustkowych (lipaza, amylaza) oraz eozynofilii, co wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby, nerek i trzustki.
agranulocytoza, atopowe zapalenie skóry, cholestatyczne zapalenie wątroby, DRESS, eozynofilia płucna, fotowrażliwość, kamica moczowa, kolka nerkowa, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, mesalazyna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, SCAR, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wyprysk atopowy, zaburzenia czynności nerek, zapalenie jelita grubego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast LEK-AM 5 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) jest stosowany u dzieci w wieku 6-14 lat, a w dawce 10 mg u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat. W badaniach klinicznych, obejmujących około 1750 dzieci i 4000 dorosłych, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (≥1/100 do <1/10) oraz ból brzucha u dorosłych. Długotrwałe stosowanie do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci nie zmieniło profilu bezpieczeństwa leku. Po wprowadzeniu do obrotu zgłoszono dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych, częste podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), biegunkę, nudności, wymioty oraz wysypkę. Rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, zaburzenia psychiczne (koszmary senne, bezsenność, somnambulizm, myśli samobójcze), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, napady drgawkowe), a także zespół Churga-Strauss i zapalenie wątroby o różnej etiologii.
aminotransferazy, anafilaksja, aspartam, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, lek przeciwastmatyczny, mannitol, montelukast, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania, wymioty, wysypka, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia krwi, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia uwagi, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma, zawierający montelukast sodowy, jest stosowany w terapii astmy u różnych grup wiekowych, od niemowląt (6 miesięcy) do dorosłych. Badania kliniczne obejmujące około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat, 851 dzieci 2-5 lat oraz 175 dzieci 6 miesięcy do 2 lat wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) różnią się w zależności od wieku i obejmują m.in. ból głowy, ból brzucha, hiperkinezję, astmę, biegunkę, wypryskowe zapalenie skóry oraz pragnienie. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmienia profilu bezpieczeństwa leku.
AlAT, anafilaksja, AspAT, astma, astma okresowa, ból brzucha, ból mięśni, ból stawów, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, eozynofilia, eozynofilia płucna, granulat, hiperkinezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, tik, trombocytopenia, wypryskowe zapalenie skóry, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 500 500 mg
Mesalazyna, substancja czynna preparatu Salofalk 500 mg w formie czopków doodbytniczych, może wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje narządowe obejmujące serce (zapalenie osierdzia, mięśnia sercowego), płuca (alergiczne i zwłókniające zapalenia), nerki (ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek) oraz wątrobę (zapalenie, cholestaza). Często obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, a także rzadkie, ale ciężkie powikłania jak ostre zapalenie trzustki. Występują także liczne reakcje skórne, w tym ciężkie SCAR (DRESS, SJS, TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Pacjenci z atopowymi schorzeniami skóry są szczególnie narażeni na nasilenie reakcji nadwrażliwości na światło.
agranulocytoza, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, duszność, eozynofilia płucna, kamica układu moczowego, kwas 5-aminosalicylowy, leukopenia, łysienie, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, reakcja polekowa z eozynofilią, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wyprysk atopowy, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monkasta 4 mg
Lek Monkasta, zawierający montelukast sodowy, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wieku pacjentów z astmą. Najczęściej obserwowane działania u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) to ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból brzucha, a u najmłodszych (2-5 lat) pragnienie. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat) nie wykazały istotnych zmian w bezpieczeństwie stosowania. Częstość działań niepożądanych obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (≥1/10), biegunka, nudności, wymioty, wysypka, gorączka (≥1/100 do <1/10), a także podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) wymagającą monitorowania. Rzadziej występują trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne i neurologiczne, a bardzo rzadko poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss czy eozynofilia płucna.
anafilaksja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, trombocytopenia, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asamax 250 250 mg
Lek Asamax zawierający mesalazynę w dawkach 250 mg i 500 mg, stosowany w terapii chorób zapalnych jelit, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, które należy monitorować. Do najpoważniejszych należą ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), takie jak DRESS, zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), wymagające natychmiastowego odstawienia leku. Częste działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i trombocytopenia, a także eozynofilię. Niezbyt często obserwuje się reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym wyprysk alergiczny, gorączkę polekową, toczeń rumieniowaty i pancolitis. Rzadko występują zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, neuropatia obwodowa), a bardzo rzadko zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia.
agranulocytoza, Asamax, atopowe zapalenie skóry, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, fotosensytywność, gorączka polekowa, kamica moczowa, leukopenia, mesalazyna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wyprysk alergiczny, wyprysk atopowy, zapalenie całej okrężnicy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alventa 75 mg
Alventa, zawierająca wenlafaksynę chlorowodorek w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Inne często występujące objawy obejmują bezsenność, zawroty głowy, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie apetytu, zaparcia oraz zmęczenie. Rzadziej zgłaszane, ale istotne działania niepożądane to m.in. agranulocytoza, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), a także zaburzenia psychiczne, takie jak mania, omamy, myśli i zachowania samobójcze. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (6-17 lat) jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny i krwawienia z nosa oraz zwiększoną częstością myśli samobójczych i samookaleczeń.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, bruksizm, depersonalizacja, duszność, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipertonia, hipomania, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z błon śluzowych, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, nudności, obniżone libido, omdlenie, pancytopenia, parestezje, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz miokloniczny, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenie akomodacji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 4 mg 4 mg
Montelukast, stosowany w dawkach 10 mg u dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 5 mg u dzieci 6-14 lat oraz 4 mg u dzieci 2-5 lat, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących łącznie kilka tysięcy pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (głównie u dorosłych), ból brzucha (u dzieci 6-14 lat), biegunka, nudności, wymioty oraz wysypka. Częstość występowania zwiększonej aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) potwierdziły stabilność profilu bezpieczeństwa bez istotnych zmian w czasie terapii.
astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwastmatyczny, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśnia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 150 mg
Venlafaxine Teva, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych. Do bardzo często występujących należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nasilone pocenie się (≥1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenia, ból głowy, objawy grypopodobne, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze, które mogą być nasilone i przedłużone, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, z dodatkowymi ryzykami zmniejszenia apetytu, redukcji masy ciała, podwyższonego ciśnienia krwi, zwiększonego cholesterolu oraz występowania myśli samobójczych, wrogości i samookaleczeń.
agranulocytoza, akatyzja, depersonalizacja, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hiperprolaktynemia, hipertonia, hiponatremia, inkontynencja moczu, jaskra zamkniętego kąta, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, majaczenie, menorrhagia, nadciśnienie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, SIADH, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 2 g
Lek Pentasa zawiera mesalazynę w dawce 2 g granulatu o przedłużonym uwalnianiu i może powodować szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty) oraz bóle głowy i wysypki skórne. Należy zwrócić szczególną uwagę na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), w tym zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Ponadto, mogą wystąpić zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, ostre zapalenie trzustki, a także zaburzenia czynności nerek i wątroby, które prawdopodobnie mają podłoże alergiczne. Wiele z tych objawów może być trudnych do odróżnienia od manifestacji samej choroby zapalnej jelita, co komplikuje ocenę związku przyczynowo-skutkowego.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, ból brzucha, choroba zapalna jelita, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, gorączka polekowa, granulat o przedłużonym uwalnianiu, granulocytopenia, kamica układu moczowego, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, naciek płucny, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symfaxin ER 75 mg
Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych, obejmującym układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, psychiczny oraz inne narządy. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są również zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, nerwowość, obniżone libido, a także objawy neurologiczne, np. zawroty głowy i parestezje. Nagłe przerwanie terapii może wywołać zespół odstawienny z objawami takimi jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, bezsenność, nudności czy drgawki, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) obserwuje się podobny profil działań niepożądanych, z dodatkowymi ryzykami zmniejszenia apetytu, masy ciała, podwyższenia ciśnienia tętniczego oraz cholesterolu, a także zwiększoną częstością myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych.
agranulocytoza, akatyzja, aplazja szpiku kostnego, bezsenność, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hipertonia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra zamkniętego kąta, krwotok maciczny, majaczenie, migotanie komór, mioklonie, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, samookaleczanie, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Milukante 10 mg
Montelukast, substancja czynna leku Milukante w dawce 10 mg (tabletki powlekane), został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat z astmą oskrzelową i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Długoterminowe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, wymioty, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątrobowokomórkowe, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Straussa, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oriven 225 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Oriven w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych objawów (>1/10) należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne jest monitorowanie parametrów hematologicznych ze względu na ryzyko agranulocytozy, niedokrwistości aplastycznej, pancytopenii, neutropenii i trombocytopenii. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), a także zaburzenia rytmu serca takie jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. U pacjentów z ryzykiem chorób serca zaleca się ostrożność. Ponadto, wenlafaksyna może indukować zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) prowadzący do hiponatremii, co wymaga kontroli elektrolitów, zwłaszcza sodu.
agranulocytoza, ból głowy, częstoskurcz komorowy, dyskineza późna, eozynofilia płucna, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia Takotsubo, migotanie komór, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oriven 150 mg
Wenlafaksyna, dostępna w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg i 225 mg (produkt Oriven), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze objawy (>1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są także zaburzenia psychiatryczne, takie jak bezsenność, stany splątania, depersonalizacja, nietypowe sny, nerwowość, obniżone libido oraz ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza w trakcie leczenia i po jego przerwaniu. Neurologicznie należy monitorować ryzyko zespołu serotoninowego, złośliwego zespołu neuroleptycznego, drgawek, dystonii oraz dyskinezy późnej. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się groźne arytmie (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór) oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, a także tachykardię, nadciśnienie tętnicze i kardiomiopatię stresową. Rzadkie, ale poważne działania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, pancytopenię, trombocytopenię oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, delirium, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, mania, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nudności, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia orgazmu, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Bluefish XL 75 mg
Venlafaxine Bluefish XL w dawce 75 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) obserwuje się podobny profil działań niepożądanych jak u dorosłych, z dodatkowymi objawami takimi jak zmniejszenie apetytu, masy ciała, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz cholesterol w surowicy. Szczególnie istotne są doniesienia o myślach samobójczych, wrogości i samookaleczeniach w tej grupie. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, nudności, drżenia i objawy grypopodobne, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich instytucji monitorujących.
agranulocytoza, akatyzja, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, krwotok poporodowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie QT, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symfaxin ER 37,5 mg
Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, obejmujący liczne układy i narządy. Do bardzo często występujących działań należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne to agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia i trombocytopenia. Wenlafaksyna może wywoływać reakcje anafilaktyczne, zaburzenia endokrynologiczne (np. hiponatremia związana z nieprawidłowym wydzielaniem ADH, hiperprolaktynemię), a także szerokie spektrum zaburzeń psychicznych, w tym bezsenność, stany maniakalne, myśli i zachowania samobójcze, które wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują ból głowy, zawroty głowy, senność, akatyzja, drżenia, a także rzadkie, ale zagrażające życiu zespoły: złośliwy zespół neuroleptyczny i zespół serotoninowy.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiperprolaktynemia, hipertonia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, majaczenie, migotanie komór, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz miokloniczny, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 10 mg 10 mg
Montelukast w dawce 10 mg (Promonta) był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) z astmą oraz 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, a także w formie tabletek do żucia 5 mg u około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy, natomiast u dzieci bóle brzucha. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas stosowania do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci. Działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmowały m.in. biegunkę, nudności, wymioty, wysypkę, gorączkę oraz zwiększoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT). Rzadziej obserwowano kołatanie serca, zwiększoną skłonność do krwawień, a bardzo rzadko zapalenie wątroby i zespół Churga-Strauss.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferaza, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, drgawka, eozynofilia płucna, funkcja wątroby, kołatanie serca, kortykosteroid, koszmar senny, krwawienie z nosa, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, personel medyczny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniak, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, układ krążenia, układ krwiotwórczy, układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, zaburzenie psychiczne, zapalenie cholestatyczne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss