ropień jałowy
Ropień jałowy to ograniczone zbiorowisko ropy, które – w przeciwieństwie do typowego ropnia – nie zawiera żywych drobnoustrojów. Może powstawać jako reakcja na ciało obce, lek, substancję chemiczną lub w wyniku procesów autoimmunologicznych.
Najczęściej ropnie jałowe są konsekwencją pozanaczyniowego podania leków drażniących tkanki (np. diazepamu, fenobarbitalu), reakcji na zawiesiny leków o przedłużonym działaniu lub miejscowe środki znieczulające. Mogą również towarzyszyć niektórym chorobom układowym, takim jak choroba Leśniowskiego-Crohna czy ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń.
Diagnostyka ropnia jałowego obejmuje badanie obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz aspirację treści ropnej z następowym badaniem mikrobiologicznym, które nie wykazuje obecności drobnoustrojów. Leczenie polega na drenażu ropnia, usunięciu ewentualnego ciała obcego oraz leczeniu choroby podstawowej. W przeciwieństwie do ropni bakteryjnych, antybiotykoterapia nie jest konieczna, chyba że dojdzie do wtórnego zakażenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindamycin-MIP 150 mg/ml 150 mg/ml
Klindamycyna w roztworze do wstrzykiwań i infuzji (150 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z przewagą objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka, które występują często (≥1/100 do <1/10) i mają zwykle łagodny przebieg, ustępując podczas lub po zakończeniu terapii. Bardzo rzadko (≤1/10 000) może dojść do rzekomobłoniastego zapalenia jelit, wymagającego natychmiastowej interwencji. Reakcje alergiczne, w tym odropodobna wysypka, świąd i pokrzywka, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), natomiast ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, obrzęk Quinckego, rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona) i zespół Lyella, są bardzo rzadkie i mogą pojawić się już po pierwszym podaniu leku, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta w początkowej fazie terapii.
aminotransferaza, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocytopenia, klindamycyna, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, obraz krwi, obrzęk Quinckego, odropodobna wysypka, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, przewód pokarmowy, ropień jałowy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie przełyku, zapalenie wielostawowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Profil bezpieczeństwa szczepionki Tdap, zawierającej oczyszczone i detoksykowane toksoidy błoniczy, tężcowy i krztuścowy adsorbowane na wodorotlenku glinu, został potwierdzony na podstawie badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to przemijające reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk, świąd) oraz gorączka ≥38°C, występujące u ≥10% (bardzo często) lub 1-10% (często) zaszczepionych. Rzadziej obserwuje się reakcje o większym nasileniu, takie jak zaczerwienienie i obrzęk ≥5 cm (1-10‰), a bardzo rzadko (≤1/10 000) poważne reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, wymagające natychmiastowej interwencji. Profil bezpieczeństwa u dzieci, młodzieży, dorosłych oraz osób powyżej 55 roku życia i pacjentów z obniżoną odpornością jest zbliżony.