hipoosmolalność

Hipoosmolalność to stan, w którym osmolalność płynów ustrojowych jest obniżona poniżej wartości referencyjnych (norma 275-295 mOsm/kg H₂O). Charakteryzuje się zmniejszoną koncentracją cząsteczek osmotycznie czynnych w osoczu, co prowadzi do zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.

Najczęstszymi przyczynami hipoosmolalności są hiponatremia rozcieńczeniowa, nadmierna podaż płynów hipotonicznych, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), niewydolność nerek czy wątroby oraz stosowanie niektórych leków. Stan ten może również towarzyszyć chorobom endokrynologicznym, takim jak niedoczynność tarczycy czy niewydolność kory nadnerczy.

Objawy kliniczne hipoosmolalności zależą od nasilenia i dynamiki rozwoju zaburzenia. Wczesne symptomy obejmują nudności, wymioty, bóle głowy i zaburzenia świadomości. W cięższych przypadkach mogą wystąpić drgawki, śpiączka, a nawet obrzęk mózgu zagrażający życiu. Diagnostyka opiera się na pomiarze osmolalności osocza oraz stężenia elektrolitów.

Leczenie hipoosmolalności powinno być ukierunkowane na przyczynę pierwotną. W przypadkach ostrych z objawami neurologicznymi może być konieczne ostrożne podawanie hipertonicznego roztworu NaCl. Kluczowe jest monitorowanie pacjenta pod kątem zbyt szybkiej korekcji zaburzeń, która może prowadzić do zespołu demielinizacji osmotycznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl