nagły zgon dziecka
Nagły zgon dziecka, zwany też zespołem nagłej śmierci niemowląt (SIDS – Sudden Infant Death Syndrome), to nieoczekiwany zgon niemowlęcia poniżej 1. roku życia, który pozostaje niewyjaśniony nawet po dokładnym śledztwie, obejmującym pełną autopsję, badanie miejsca zgonu i analizę historii medycznej.
SIDS jest główną przyczyną śmierci niemowląt między 1. a 12. miesiącem życia w krajach rozwiniętych. Szczyt występowania przypada na okres między 2. a 4. miesiącem życia. Czynniki ryzyka obejmują spanie na brzuchu lub boku, miękkie powierzchnie do spania, przegrzanie, współspanie z rodzicami, narażenie na dym tytoniowy oraz przedwczesne urodzenie.
Mechanizm SIDS prawdopodobnie wiąże się z dysfunkcją regulacji oddychania i arousal (wzbudzenia) w odpowiedzi na hipoksję podczas snu. Badania wskazują na nieprawidłowości w pniu mózgu, szczególnie w serotoninergicznych systemach kontrolujących oddychanie, ciśnienie krwi i temperaturę ciała.
Profilaktyka SIDS obejmuje układanie niemowląt do snu na plecach, używanie twardego materaca, unikanie nadmiaru pościeli i pluszowych zabawek w łóżeczku, utrzymywanie odpowiedniej temperatury w pokoju dziecięcym, karmienie piersią oraz unikanie narażenia na dym tytoniowy. Kampanie edukacyjne promujące te zalecenia przyczyniły się do znaczącego spadku częstości występowania SIDS w ostatnich dekadach.