terapia cefepimu

Terapia cefepimu opiera się na zastosowaniu antybiotyku cefalosporynowego IV generacji, który wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Cefepim skutecznie zwalcza zarówno bakterie Gram-dodatnie (w tym Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinę), jak i Gram-ujemne (takie jak Pseudomonas aeruginosa, Enterobacteriaceae). Jego skuteczność wynika z wysokiej stabilności wobec beta-laktamaz oraz dobrej penetracji przez błonę zewnętrzną bakterii Gram-ujemnych.

Wskazania do stosowania cefepimu obejmują ciężkie zakażenia, w tym zapalenie płuc (szczególnie szpitalne), powikłane zakażenia dróg moczowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, a także empiryczną terapię w gorączce neutropenicznej. Lek podaje się dożylnie lub domięśniowo, zazwyczaj w dawce 1-2 g co 8-12 godzin, z dostosowaniem do funkcji nerek pacjenta.

Podczas terapii cefepimu należy monitorować funkcję nerek, gdyż lek jest głównie wydalany przez nerki i wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. Istotne jest również monitorowanie możliwych działań niepożądanych, takich jak reakcje nadwrażliwości, neurotoksyczność (szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek) oraz potencjalne zaburzenia flory jelitowej prowadzące do biegunki, w tym infekcji Clostridioides difficile.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl