fluoroza zębowa
Fluoroza zębowa to stan spowodowany długotrwałym, nadmiernym spożyciem fluoru podczas rozwoju zębów, szczególnie w okresie wczesnego dzieciństwa. Klinicznie manifestuje się jako zmiana zabarwienia szkliwa, począwszy od białych plamek, poprzez przebarwienia żółte, aż po brązowe, a w ciężkich przypadkach również deformacją struktury zęba.
Fluoroza rozwija się, gdy stężenie fluoru w tkankach przekracza optymalny poziom potrzebny do prawidłowego rozwoju szkliwa. Głównymi źródłami nadmiernego fluoru są: woda pitna z wysoką zawartością fluoru, nieprawidłowe stosowanie preparatów stomatologicznych zawierających fluor, a także niektóre produkty spożywcze i suplementy.
Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz wywiadzie dotyczącym ekspozycji na fluor. W leczeniu fluororozy stosuje się metody estetycznej stomatologii, takie jak mikroabrazja szkliwa, wybielanie zębów, licówki czy korony. Profilaktyka polega na monitorowaniu ilości przyjmowanego fluoru, szczególnie u dzieci poniżej 6 roku życia, kiedy następuje rozwój koron zębów stałych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluormex
Produkt leczniczy Fluormex w postaci żelu zawiera aminofluorki oraz sodu fluorek w stężeniu 12,5 mg czynnego fluoru na 1 g żelu (12 500 ppm), co stanowi stężenie terapeutyczne wymagające ścisłego przestrzegania zaleceń aplikacyjnych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pediatrycznych poniżej 9 roku życia ze względu na ryzyko połknięcia preparatu, które może prowadzić do przewlekłego zatrucia fluorem i rozwoju fluorozy zębów, objawiającej się plamkowym szkliwem. Podczas stosowania u dzieci konieczny jest nadzór osoby dorosłej, unikanie połykania żelu oraz lekkie przepłukanie jamy ustnej po zabiegu.
aminofluorek, czynny fluor, fluoroza zębowa, nadwrażliwość na parahydroksybenzoesany, nadzór osoby dorosłej, pacjent pediatryczny, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, płukanie jamy ustnej, połknięcie preparatu, przewlekłe zatrucie, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, szkliwo plamkowe, wywiad alergologiczny, zatrucie związkami fluoru - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
Fluormex to żel zawierający aminofluorki (33,19 mg/g) oraz fluorek sodu (22,1 mg/g), co daje łącznie 12,5 mg fluoru na 1 g preparatu (12 500 ppm). Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym konserwanty takie jak propylu i metylu parahydroksybenzoesan. Nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 5. roku życia ze względu na ryzyko połknięcia i przedawkowania fluoru. Ponadto, preparat nie jest wskazany do stosowania równocześnie z innymi wysokofluorkowymi produktami ani w regionach, gdzie stężenie fluoru w wodzie pitnej przekracza 0,7 mg/l, aby uniknąć ryzyka fluorozy. Zalecana częstotliwość stosowania to nie częściej niż raz na dwa tygodnie i nie więcej niż 10 aplikacji rocznie.
aminofluorek, błona śluzowa jamy ustnej, erozja błony śluzowej, fluor, fluor w wodzie pitnej, fluorek sodu, fluoroza, fluoroza zębowa, konserwant leku, nadwrażliwość na leki, owrzodzenie, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, próchnica, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza