chorioretinopatia centralna surowicza

Chorioretinopatia centralna surowicza (Central Serous Chorioretinopathy, CSC) to schorzenie okulistyczne charakteryzujące się gromadzeniem się płynu surowiczego pod siatkówką, zwykle w okolicy plamki żółtej. Stan ten prowadzi do lokalnego odwarstwienia neuroepitelium siatkówki i może powodować zaburzenia widzenia centralnego.

Etiologia schorzenia nie jest w pełni poznana, ale wiąże się ją z podwyższonym poziomem endogennych i egzogennych kortykosteroidów, stresem, osobowością typu A oraz zaburzeniami autoregulacji naczyń naczyniówki. Choroba dotyka głównie mężczyzn w wieku 20-50 lat, a czynnikami ryzyka są również: ciąża, nadciśnienie tętnicze, choroby sercowo-naczyniowe i stosowanie leków steroidowych.

Pacjenci z chorioretionopatią centralną surowiczą zgłaszają najczęściej zaburzenia widzenia centralnego, metamorfopsje (zniekształcenia obrazu), mikro- lub makropsję oraz obniżenie ostrości wzroku. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa optyczna koherentna tomografia (OCT), angiografia fluoresceinowa oraz indocyjaninowa zieleni.

W większości przypadków CSC ustępuje samoistnie w ciągu 3-6 miesięcy. W przypadkach przewlekłych lub nawracających stosuje się fotokoagulację laserową, terapię fotodynamiczną (PDT) z werteporfinem lub leki blokujące receptor mineralokortykoidowy (eplerenon, spironolakton). Niezwykle istotne jest również wyeliminowanie czynników ryzyka, w tym ograniczenie stresu oraz odstawienie leków steroidowych jeśli to możliwe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl