faza non-REM

Faza non-REM (non-Rapid Eye Movement) stanowi jedną z dwóch podstawowych faz snu, która charakteryzuje się brakiem szybkich ruchów gałek ocznych. Zajmuje około 75-80% całkowitego czasu snu u zdrowej osoby dorosłej i składa się z trzech stopni (N1, N2, N3) o rosnącej głębokości.

Stopień N1 to płytki sen, stanowiący przejście między czuwaniem a snem, podczas którego występują wolne ruchy gałek ocznych i obniżona aktywność mięśniowa. Stopień N2 charakteryzuje się pojawieniem wrzecion sennych i kompleksów K w zapisie EEG. Stopień N3, nazywany snem głębokim lub snem wolnofalowym (SWS), wykazuje dominację fal delta (0,5-4 Hz) i jest szczególnie istotny dla procesów regeneracyjnych organizmu.

Podczas fazy non-REM dochodzi do spowolnienia akcji serca, obniżenia ciśnienia tętniczego, spadku temperatury ciała oraz zmniejszenia aktywności metabolicznej mózgu. Jest to okres, w którym zachodzą kluczowe procesy restoratywne, takie jak wzmacnianie układu immunologicznego, naprawa tkanek, wydzielanie hormonu wzrostu oraz konsolidacja pamięci deklaratywnej.

Zaburzenia fazy non-REM mogą manifestować się jako parasomnie (np. somnambulizm, lęki nocne), bezsenność lub niewystarczająca ilość snu głębokiego, co prowadzi do pogorszenia funkcji poznawczych, obniżenia odporności i zwiększonego ryzyka chorób metabolicznych. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu polisomnograficznym z oceną zapisu EEG.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl