bradykardia i hipoglikemia

Bradykardia to stan, w którym częstość akcji serca wynosi poniżej 60 uderzeń na minutę. U osób aktywnych fizycznie lub w trakcie snu bradykardia może być zjawiskiem fizjologicznym, jednak w innych okolicznościach może wskazywać na patologię, szczególnie gdy towarzyszą jej objawy kliniczne. Przyczyny bradykardii obejmują zaburzenia przewodnictwa w układzie bodźcoprzewodzącym serca, stosowanie leków (np. beta-adrenolityki, blokery kanału wapniowego), choroby układowe oraz zaburzenia elektrolitowe.

Hipoglikemia to stan obniżonego stężenia glukozy we krwi, najczęściej definiowany jako poziom poniżej 70 mg/dl (3,9 mmol/l). W praktyce klinicznej najczęściej występuje u pacjentów z cukrzycą jako powikłanie leczenia insuliną lub lekami hipoglikemizującymi. Objawami hipoglikemii są: drżenie rąk, niepokój, nadmierna potliwość, zaburzenia koncentracji, a w cięższych przypadkach zaburzenia świadomości, drgawki i śpiączka.

Bradykardia i hipoglikemia mogą współwystępować, szczególnie w ciężkiej hipoglikemii, gdy dochodzi do aktywacji układu współczulnego i reakcji autonomicznych. Bradykardia w przebiegu hipoglikemii może być również wynikiem odpowiedzi na zwiększone napięcie nerwu błędnego. U pacjentów z cukrzycą i współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza leczonych beta-adrenolitykami, rozpoznanie hipoglikemii może być utrudnione z powodu maskowania objawów adrenergicznych, w tym tachykardii.

Leczenie bradykardii i hipoglikemii powinno być ukierunkowane na przyczynę. W przypadku hipoglikemii priorytetem jest szybkie przywrócenie prawidłowego stężenia glukozy poprzez podanie węglowodanów doustnie (u pacjentów przytomnych) lub glukozy dożylnie. W przypadku objawowej bradykardii może być konieczne zastosowanie atropiny, czasowej stymulacji elektrycznej serca lub modyfikacji leczenia farmakologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl