test na komórkach chłoniaka myszy
Test na komórkach chłoniaka myszy (Mouse Lymphoma Assay, MLA) to ważne narzędzie badawcze w toksykologii genetycznej, stosowane do oceny potencjału mutagennego różnych związków chemicznych. Test wykorzystuje linię komórkową chłoniaka mysiego L5178Y, która jest szczególnie wrażliwa na czynniki powodujące mutacje genowe.
Podstawą testu jest wykrywanie mutacji w locus genu kinazy tymidynowej (TK), gdzie utrata funkcji enzymu pozwala komórkom przeżyć w obecności toksycznych analogów nukleotydów, takich jak trifluorotymidyna (TFT). Zwiększona częstość mutacji po ekspozycji na badany związek, w porównaniu z kontrolą, wskazuje na jego potencjał mutagenny.
Test na komórkach chłoniaka myszy jest uznawany przez agencje regulacyjne, w tym OECD i ICH, jako istotny element oceny bezpieczeństwa leków, chemikaliów przemysłowych i środowiskowych. Dostarcza on cennych informacji o ryzyku kancerogennym związanym z ekspozycją na badane substancje, co ma kluczowe znaczenie w kontekście zdrowia publicznego i oceny ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salviasept –
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Salviasept wykazały zróżnicowany profil genotoksyczności i mutagenności jego składników aktywnych. Eugenol, główny składnik olejku goździkowego, posiada niejednoznaczne wyniki badań genotoksyczności i rakotwórczości, przy braku danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności. Olejek miętowy, oceniany w teście Amesa i na komórkach chłoniaka myszy, nie wykazał mutagenności, mimo że mentol, jego kluczowy składnik, ma silniejszy potencjał genotoksyczny. Olejek tymiankowy nie wykazał działania mutagennego w testach Amesa i Bacillus subtilis rec, jednak brak jest danych o toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności. Wodny wyciąg z kopru włoskiego był negatywny w teście Amesa, choć anetol wykazuje słabe działanie mutagenne, a estragol obecny w niskim stężeniu nie stanowi istotnego ryzyka.
anetol, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, chemotyp szałwii, cineol, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie neurotoksyczne, estragol, eugenol, mentol, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil genotoksyczności, Salmonella typhimurium, test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie DNA, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, wyciąg z kopru włoskiego, wyciąg z rumianku, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polalid 10 mg
Lenalidomid wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z minimalną dawką letalną doustną powyżej 2000 mg/kg u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (na podstawie AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały poważne toksyczne efekty, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe oraz atrofie układu chłonnego i szpiku. Niższe dawki 1-2 mg/kg/dobę podawane do roku indukowały odwracalne zmiany w szpiku i łagodne leukopenie, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji ludzkiej. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego lenalidomidu, jednak brak jest danych dotyczących karcynogenności, co ogranicza ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
anemia, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, AUC, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, narząd wewnętrzny, NOAEL, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek mieloidalno-erytroidalny, substancja czynna, teratogenność, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakteryjnych, test na komórkach chłoniaka myszy, test na limfocytach ludzkich, toksyczność ostra, toksyczność ostra lenalidomidu, trombocytopenia, utrata masy ciała, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Ziele mięty pieprzowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zieła mięty pieprzowej oraz olejku miętowego, będącego składnikiem preparatu Salviasept, wykazały brak lub bardzo słabe działanie genotoksyczne. Olejek miętowy nie wykazał właściwości mutagennych w testach Amesa oraz na komórkach chłoniaka myszy, co potwierdza niski potencjał mutagenny w standardowych modelach badawczych. Warto jednak zaznaczyć, że mentol, główny składnik olejku, wykazuje silniejszy potencjał genotoksyczny, co sugeruje, że inne składniki olejku mogą modulować jego działanie. Brak jest natomiast kompletnych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności zarówno dla mięty pieprzowej, jak i innych składników preparatu, takich jak olejek tymiankowy czy goździkowy, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
anetol, Bacillus subtilis, działanie genotoksyczne, działanie neurotoksyczne, eugenol, kancerogenność, liść szałwii, mentol, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy, owoc kopru włoskiego, potencjał genotoksyczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie DNA, właściwości mutagenne, ziele mięty pieprzowej - Leksykon substancji czynnych
Ziele krwawnika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących ziela krwawnika (Achillea millefolium L.) wykazuje istotne braki w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa tej substancji. W przypadku większości produktów leczniczych zawierających ziele krwawnika, takich jak Gastrobonisol, Gastrovit TraviComplex czy Hemorol, nie przeprowadzono szczegółowych badań toksyczności, w tym toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Brak jest również danych przedklinicznych dla preparatów zawierających wyłącznie ziele krwawnika, np. Ziele Krwawnika czy Krwawnik Fix. Dla złożonych preparatów, takich jak Salviasept, dostępne badania dotyczą jedynie innych składników (np. olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy), które wykazują niejednoznaczne lub ograniczone wyniki w testach genotoksyczności i mutagenności.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie mutagenne, eugenol, genotoksyczność, kancerogenność, medycyna tradycyjna, mentol, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy, potencjał rakotwórczy, sok z ziela krwawnika, test Amesa, test Bacillus subtilis rec, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg płynny złożony, ziele krwawnika - Leksykon substancji czynnych
Koszyczek rumianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Koszyczek rumianku (Matricaria recutita L., flos) jest składnikiem wyciągu płynnego złożonego, stanowiącego 93,5 g na 100 g preparatu Salviasept, ekstraktowanego w 70% etanolu (V/V). W kontekście bezpieczeństwa genotoksycznego i mutagennego, brak jest bezpośrednich danych dla samego rumianku, jednak analiza pozostałych składników wyciągu jest kluczowa. Olejek tymiankowy nie wykazał mutagenności w testach Amesa (szczepy TA1535, TA1537, TA98, TA100) oraz Bacillus subtilis rec, choć brak jest badań toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności. Wodny wyciąg z owocu kopru włoskiego był negatywny w teście Amesa (Salmonella typhimurium TA98, TA100), jednak anetol wykazał słabe działanie mutagenne w badaniach na zwierzętach. Estragrol obecny w koprze występuje w ilościach nieistotnych toksykologicznie. Liść szałwii zawiera neurotoksyczny tujon, którego dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 5,0 mg/osobę przy stosowaniu do 2 tygodni; brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności i kancerogenności dla przetworów z szałwii.
działanie neurotoksyczne, etanol 70%, eugenol, genotoksyczność i mutagenność, kancerogenność, koszyczek rumianku, liść szałwii, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy, owoc kopru, owoc kopru włoskiego, test Amesa, test Bacillus subtilis rec, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie DNA, wyciąg płynny złożony, ziele krwawnika, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Olejek szałwiowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek szałwiowy (Salvia officinalis L., aetheroleum) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, w tym Salviasept, jednak jego bezpieczeństwo jest ograniczone przez obecność tujonu, substancji o działaniu neurotoksycznym. Zaleca się stosowanie chemotypów szałwii o niskiej zawartości tujonu oraz ograniczenie terapii do maksymalnie 2 tygodni, przy czym dopuszczalne dzienne spożycie tujonu wynosi 5,0 mg na osobę. Dłuższe stosowanie może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Istotnym ograniczeniem jest brak kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności olejku szałwiowego, co wymaga ostrożności w jego stosowaniu, zwłaszcza u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
anetol, Bacillus subtilis, badanie toksykologiczne, chemotyp szałwii, dopuszczalne dzienne spożycie, działanie mutagenne, działanie niepożądane, estragol, eugenol, genotoksyczność, kancerogenność, mentol, neurotoksyczność, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, olejek z mięty pieprzowej, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie DNA