antagonista wapnia dihydropirydynowy
Antagoniści wapnia dihydropirydynowi (DHPCA) stanowią istotną grupę leków blokujących kanały wapniowe typu L, wykorzystywanych głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Do tej grupy należą takie substancje jak amlodypina, felodypina, lerkanidypina, nifedypina i nikardypina.
Mechanizm działania antagonistów wapnia dihydropirydynowych polega na selektywnym blokowaniu napięciozależnych kanałów wapniowych w błonach komórkowych mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do zmniejszenia napływu jonów wapnia do wnętrza komórki. Efektem jest rozkurcz mięśni gładkich naczyń, zmniejszenie oporu obwodowego i w konsekwencji obniżenie ciśnienia tętniczego.
W przeciwieństwie do niedihydropirydynowych antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem), leki z grupy dihydropirydynowej wykazują silniejsze działanie naczyniorozkurczowe przy mniejszym wpływie na układ przewodzący serca. Charakteryzują się także mniejszym działaniem chronotropowym i inotropowym ujemnym, co czyni je bezpieczniejszymi u pacjentów z niewydolnością serca.
Nowsze generacje antagonistów wapnia dihydropirydynowych cechują się korzystniejszym profilem farmakokinetycznym, dłuższym czasem działania oraz mniejszą liczbą działań niepożądanych, takich jak obrzęki obwodowe, zaczerwienienie twarzy czy tachykardia odruchowa. Leki te są powszechnie stosowane w monoterapii lub w terapii skojarzonej nadciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z towarzyszącą chorobą wieńcową, cukrzycą czy przewlekłą chorobą nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Blocard 10 mg
Bisoprolol fumaranu, składnik leku Blocard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu werapamilu i diltiazemu, leków przeciwnadciśnieniowych o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa) oraz inhibitorów MAO (z wyjątkiem MAO-B). Zaleca się unikanie nagłego odstawienia tych leków, aby zapobiec efektowi „nadciśnienia z odbicia”. Ostrożność wymaga także kojarzenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), beta-adrenolitykami stosowanymi miejscowo, lekami parasympatykomimetycznymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, środkami do znieczulenia ogólnego, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Wymagana jest szczególna kontrola parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, felodypina, fenytoina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy doustny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, leki przeciwarytmiczne klasy I, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, noradrenalina, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, tachykardia odruchowa, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Nebicard 10 mg
Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Interakcje farmakodynamiczne o wysokim ryzyku obejmują jednoczesne stosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamil/diltiazem oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa), które mogą prowadzić do nasilenia bloku przedsionkowo-komorowego, ujemnego działania inotropowego, ciężkiego niedociśnienia oraz ryzyka „nadciśnienia z odbicia”. W przypadku leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), środków do znieczulenia ogólnego, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, baklofenu oraz amifostyny zaleca się ostrożność i monitorowanie ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak bradykardia, niedociśnienie czy maskowanie objawów hipoglikemii. Nebiwolol może także wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego przy jednoczesnym stosowaniu z glikozydami naparstnicy (digoksyna), choć bez istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.
aktywność sympatykomimetyczna, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, CYP2D6, czynność skurczowa komór, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje lekowe, kinetyka digoksyny, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający kwas solny, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pojemność minutowa serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, tachykardia odruchowa, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nitresan 10 mg 10 mg
Nitresan, zawierający substancję czynną nitrendypinę, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy 1,4-dihydropirydyn, wykazującym dominujące działanie naczyniowe i przeciwnadciśnieniowe. Mechanizm działania polega na blokowaniu przezbłonowego napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia ich kurczliwości, rozszerzenia naczyń, obniżenia obwodowego oporu naczyniowego oraz normalizacji podwyższonego ciśnienia tętniczego. Dodatkowo, nitrendypina wykazuje łagodne działanie natriuretyczne, szczególnie w początkowym okresie terapii, co wspomaga efekt hipotensyjny. Produkt jest klasyfikowany w systemie ATC pod kodem C08CA08.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, blokowanie kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze krwi, dihydropirydyna, działanie natriuretyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, nietolerancja laktozy, nitrendypina, obwodowy opór naczyniowy, relaksacja naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Interakcje leku – Concor Cor 7,5 7,5 mg
Bisoprolol, selektywny beta-adrenolityk stosowany w leczeniu niewydolności serca i nadciśnienia tętniczego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne podania z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazem oraz lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa), które mogą nasilać ujemne działanie inotropowe, prowadzić do zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, znacznego niedociśnienia i ryzyka „nadciśnienia z odbicia”. Warto podkreślić, że dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem jest szczególnie ryzykowne. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego oraz funkcji serca jest niezbędne przy łączeniu bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron). Ponadto bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłej kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenolityk niewybiorczy, beta-adrenolityk selektywny, beta-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, farmakoterapia, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie objawowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia odruchowa, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi, zawierający bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Bisoprolol wchodzi w istotne interakcje z lekami wpływającymi na przewodzenie przedsionkowo-komorowe (np. werapamil, diltiazem, leki przeciwarytmiczne klasy I i III), co może prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego i ryzyka bloku serca. Ponadto, bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskować objawy hipoglikemii oraz zwiększać ryzyko bradykardii przy jednoczesnym stosowaniu z meflochiną. Współstosowanie z lekami o działaniu ośrodkowym (metylodopa, moksonidyna) jest niezalecane ze względu na ryzyko pogorszenia niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia. Amlodypina, metabolizowana przez CYP3A4, może mieć zwiększone stężenia w osoczu przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami CYP3A4 (np. makrolidy, azole, werapamil), co zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób starszych. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie amlodypiny, osłabiając jej efekt hipotensyjny.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-adrenolityczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, warfaryna, wazodylatacja - Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 5 5 mg
Bisoprolol, substancja czynna leków Concor 5 i Concor 10, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko „nadciśnienia z odbicia”. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron), insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, a także środkami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym. W tych przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii, aby zapobiec poważnym powikłaniom, takim jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze czy maskowanie objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, ergotamina, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Concor Cor 2,5 2,5 mg
Bisoprolol, substancja czynna leku Concor Cor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z lekami wpływającymi na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i kurczliwość mięśnia sercowego. Połączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu jest niezalecane ze względu na wysokie ryzyko nasilenia bloku przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego. Również leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa) mogą nasilać niewydolność serca i powodować „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu, co wymaga szczególnej ostrożności. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) zwiększają ryzyko niedociśnienia i pogorszenia funkcji skurczowej u pacjentów z niewydolnością serca, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych. Ponadto bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga intensywnej kontroli glikemii.
amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, digoksyna, dobutamina, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, działanie sedatywne, felodypina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, pojemność minutowa serca, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, tachykardia odruchowa, wybiórczy beta-adrenolityk, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Plendil 10 mg
Felodypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn (kod ATC: C08C A02), wykazuje selektywne działanie naczyniowe, obniżając ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie oporu naczyń obwodowych bez wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego czy przewodnictwo elektryczne. Lek ten nie powoduje niedociśnienia ortostatycznego, wykazuje łagodne działanie natriuretyczne i diuretyczne bez zatrzymywania płynów, co jest korzystne w terapii nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Felodypina skutecznie obniża zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, co czyni ją odpowiednią w leczeniu izolowanego nadciśnienia skurczowego. Działanie przeciwdusznicowe polega na zmniejszeniu oporu naczyń wieńcowych, zwiększeniu przepływu wieńcowego oraz redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, co poprawia tolerancję wysiłku i zmniejsza napady dusznicy bolesnej.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenolityk, całkowity obwodowy opór naczyniowy, choroba niedokrwienna serca, cyklosporyna, dusznica bolesna, działanie diuretyczne, działanie natriuretyczne, działanie przeciwdusznicowe, felodypina, filtracja kłębuszkowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, izolowane nadciśnienie skurczowe, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze lewej komory, pochodna dihydropirydyny, przerost lewej komory serca, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coripren 20 mg + 20 mg
Lek Coripren, zawierający 20 mg enalaprylu maleinianu oraz 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym na laktozę jednowodną (204 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z inhibitorami ACE, dziedziczny i idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, drugi i trzeci trymestr ciąży, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (GFR <30 ml/min), hemodializoterapię oraz schorzenia układu sercowo-naczyniowego takie jak stenoza aortalna, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu, nieleczona zastoinowa niewydolność serca, niestabilna dławica piersiowa i niedawny zawał mięśnia sercowego (w ciągu ostatniego miesiąca). Ponadto, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną, grejpfrutem, sakubitrylem z walsartanem oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) ze względu na ryzyko poważnych interakcji i działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego i hiperkaliemii.
antagonista wapnia dihydropirydynowy, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalaprylu maleinian, hemodializoterapia, hiperkaliemia, hipotonia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, kardiomiopatia przerostowa, laktoza jednowodna, lek oszczędzający potas, lerkanidypiny chlorowodorek, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie odpływu lewokomorowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nitrendypina Egis 20 mg
Nitrendypina, będąca pochodną 1,4-dihydropirydyny i oznaczona kodem ATC C08CA08, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych o dominującym działaniu naczyniowym. Mechanizm jej działania polega na blokowaniu przezbłonowego napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do zahamowania skurczów naczyń, zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego oraz obniżenia patologicznie podwyższonego ciśnienia tętniczego. Nitrendypina wykazuje wysoką selektywność wobec naczyń krwionośnych, przy minimalnym wpływie na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, co czyni ją efektywnym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego. Dostępna jest w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Efekt przeciwnadciśnieniowy nitrendypiny wynika głównie z rozkurczowego działania na naczynia obwodowe, prowadzącego do redukcji zarówno ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego. Dodatkowo, lek wykazuje łagodne działanie natriuretyczne, szczególnie widoczne na początku leczenia, co wspomaga długoterminową kontrolę ciśnienia tętniczego. Ochrona komórek przed nadmiernym dopływem wapnia zapobiega patologicznym procesom związanym z przeładowaniem jonami wapnia, co stanowi istotny element farmakodynamiczny nitrendypiny. Dzięki tym właściwościom, nitrendypina jest skutecznym i bezpiecznym wyborem w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, blokada kanałów wapniowych, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dihydropirydyna, działanie natriuretyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, efekt przeciwnadciśnieniowy, kurczliwość mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, napięcie mięśni gładkich, napływ jonów wapnia, nitrendypina, opór naczyniowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przeładowanie jonami wapnia, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, skurcz naczyń, wazodylatacja - Leksykon leków
Interakcje leku – Daneb 5 mg
Nebiwolol, będący beta-adrenolitykiem, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Interakcje farmakodynamiczne o wysokim ryzyku obejmują leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, guanfacyna), które mogą nasilać ujemne działanie inotropowe, prowadzić do ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilać niewydolność serca. Szczególną ostrożność wymaga także stosowanie leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), środków do znieczulenia ogólnego (halogenowe środki wziewne), insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, które mogą maskować objawy hipoglikemii lub zwiększać ryzyko niedociśnienia. Warto podkreślić, że nagłe odstawienie leków ośrodkowych w terapii skojarzonej z nebiwololem zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia.
aktywność alfa-adrenergiczna, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie inotropowe ujemne, działanie sedatywne, glikozyd nasercowy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek adrenomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, spadek ciśnienia tętniczego, znieczulenie ogólne