padaczka skroniowa przyśrodkowa

Padaczka skroniowa przyśrodkowa (mesial temporal lobe epilepsy, MTLE) to najczęstsza forma padaczki płata skroniowego, charakteryzująca się napadami padaczkowymi wywodzącymi się ze struktur przyśrodkowej części płata skroniowego, głównie z hipokampa, ciała migdałowatego i kory śródwęchowej.

Charakterystyczną cechą MTLE jest występowanie prostych napadów częściowych z objawami psychicznymi (uczucie lęku, déjà vu, jamais vu), autonomicznymi (epigastrycznymi) lub złożonych napadów częściowych z zaburzeniami świadomości i automatyzmami ustno-twarzowymi. Napady mogą wtórnie uogólniać się do napadów toniczno-klonicznych.

Etiologia MTLE często związana jest ze stwardnieniem hipokampa (hippocampal sclerosis), które może być następstwem drgawek gorączkowych w dzieciństwie, urazów głowy, zakażeń OUN lub niedotlenienia mózgu. W badaniach obrazowych MRI typowo obserwuje się zmniejszenie objętości i zwiększenie sygnału hipokampa.

Padaczka skroniowa przyśrodkowa często jest lekooporna (około 30-40% pacjentów). W przypadkach opornych na farmakoterapię, metodą z wyboru jest leczenie operacyjne – selektywna amygdalohipokampektomia lub przednia resekcja płata skroniowego, które dają szansę na całkowite ustąpienie napadów u 60-80% pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl