padaczka fotogenna

Padaczka fotogenna (padaczka światłoczuła, fotosensytywna) to rodzaj padaczki, w której napady są wyzwalane przez bodźce świetlne o określonej częstotliwości, intensywności lub kontraście. Typowymi czynnikami prowokującymi są migoczące światła, wzory geometryczne o wysokim kontraście, a także szybko zmieniające się obrazy, np. podczas oglądania telewizji, gier wideo czy przebywania w klubach z migającym oświetleniem.

Mechanizm padaczki fotogennej związany jest z nadmierną reaktywnością kory wzrokowej na bodźce świetlne o częstotliwości 10-30 Hz, co prowadzi do nadmiernej synchronizacji neuronów i wyładowań padaczkowych. Najczęściej występującym typem napadów są napady uogólnione toniczno-kloniczne, jednak mogą również występować napady nieświadomości, miokloniczne czy częściowe złożone.

Diagnostyka obejmuje wykonanie EEG z próbą fotostymulacji, podczas której pacjent poddawany jest działaniu światła o różnej częstotliwości błysków. U osób z padaczką fotogenną próba ta wywołuje charakterystyczne zmiany w zapisie EEG, a czasem również napady kliniczne. Leczenie opiera się na farmakoterapii z wykorzystaniem leków przeciwpadaczkowych oraz unikaniu czynników prowokujących.

Padaczka fotogenna występuje u około 5% wszystkich chorych na padaczkę, najczęściej ujawnia się w okresie dojrzewania, częściej u dziewcząt. Istotnym elementem postępowania jest edukacja pacjenta dotycząca unikania czynników prowokujących napady oraz stosowanie odpowiednich środków ostrożności podczas korzystania z urządzeń elektronicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl