ODT
ODT (ang. Oral Dispersible Tablet) to tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, które stanowią nowoczesną formę podania leków. Technologia ta umożliwia rozpuszczenie lub rozpad tabletki w ślinie bez potrzeby popijania wodą, co jest szczególnie korzystne dla pacjentów mających trudności z połykaniem tradycyjnych tabletek.
Mechanizm działania ODT polega na szybkiej dezintegracji w jamie ustnej (zazwyczaj w czasie krótszym niż 30 sekund), co ułatwia wchłanianie substancji leczniczej przez błonę śluzową lub po połknięciu rozpuszczonej tabletki wraz ze śliną. Tabletki ODT zawierają substancje pomocnicze, takie jak superdezintegratory, substancje słodzące, aromaty i środki wypełniające, które zapewniają odpowiednią strukturę, smak i szybki rozpad.
Zastosowanie ODT jest szczególnie istotne w pediatrii, geriatrii oraz w leczeniu pacjentów psychiatrycznych, u których występuje ryzyko nieprzestrzegania zaleceń terapeutycznych. Forma ta stosowana jest również w stanach nagłych, gdy szybkość działania leku jest kluczowa, np. w przypadku leków przeciwbólowych, przeciwwymiotnych czy przeciwalergicznych. Wśród ograniczeń tej formy wymienia się trudności w podawaniu leków o gorzkim smaku oraz substancji wymagających precyzyjnego dawkowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Bilaxten 10 mg
Bilaxten w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej zawiera bilastynę w dawce 10 mg, będącą lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji stosowanym w terapii objawów alergii. Tabletki mają średnicę 8 mm, są białe, okrągłe i lekko wypukłe, co ułatwia ich szybki rozpad w jamie ustnej bez konieczności popijania wodą, co jest korzystne dla pacjentów z dysfagią. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol (E 421), kroskarmelozę sodową, sodu stearylofumaran, sukralozę (E 955) oraz aromat czerwonych winogron zawierający m.in. etanol w ilości 0,0015 mg na tabletkę. Opakowanie stanowią blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach (10, 20, 30, 50 tabletek), zapewniające ochronę przed czynnikami zewnętrznymi.
bilastyna, dysfagia, guma arabska, interakcja lekowa, kroskarmeloza sodowa, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, objawy alergii, ODT, postać farmaceutyczna, sodu stearylofumaran, środek poślizgowy, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, substancja rozsadzająca, substancja słodząca, substancja wypełniająca, sukraloza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine Bluefish 5 mg
Olanzapine Bluefish to lek w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT), zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 15 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 15 mg substancji czynnej oraz proporcjonalne ilości laktozy jednowodnej (od 94,2 mg do 282,6 mg) i aspartamu (E 951) (od 1,25 mg do 3,75 mg). Postać ODT jest szczególnie wskazana u pacjentów z trudnościami w połykaniu, umożliwiając szybkie rozpuszczenie leku bez konieczności popijania wodą. Tabletki mają charakterystyczny wygląd i rozmiar, co ułatwia identyfikację dawki: 5 mg (6,4 mm), 10 mg (9,1 mm) oraz 15 mg (10,4 mm), wszystkie w kolorze żółtym do jasnożółtego, z wytłoczonym numerem dawki.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Mirtagen 15 mg
Mirtagen to preparat zawierający mirtazapinę w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT) dostępnych w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 3 mg, 6 mg lub 9 mg aspartamu (E951), co jest istotne w kontekście fenyloketonurii. Substancje pomocnicze, takie jak krospowidon, mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, aromaty truskawkowo-guaranowy i mięty pieprzowej, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, pełnią funkcje technologiczne wpływające na stabilność, rozpuszczalność i biodostępność leku. Tabletki charakteryzują się białym, okrągłym kształtem z oznaczeniami kodowymi („36″/”A” dla 15 mg, „37”/”A” dla 30 mg, „38”/”A” dla 45 mg), co ułatwia identyfikację dawki.
aspartam, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, droga podania leku, dysfagia, fenyloketonuria, krospowidon, krzemionka koloidalna, mannitol, mirtazapina, niezgodność farmaceutyczna, ODT, przedawkowanie leku, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej