nosicielstwo gronkowca złocistego

Nosicielstwo gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) to stan, w którym bakteria kolonizuje organizm człowieka bez wywoływania objawów chorobowych. Gronkowiec złocisty najczęściej zasiedla przedsionek nosa (u około 20-30% populacji), ale może być również obecny na skórze, w gardle oraz w przewodzie pokarmowym.

Nosicielstwo może mieć charakter przejściowy, trwały lub przerywany. Szczególne znaczenie kliniczne ma nosicielstwo wśród pracowników ochrony zdrowia, gdzie stanowi potencjalne źródło zakażeń szpitalnych. U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym nosicielstwo zwiększa ryzyko zakażeń pooperacyjnych, zwłaszcza w przypadku nosicielstwa szczepów MRSA (metycylinoopornego gronkowca złocistego).

Diagnostyka nosicielstwa opiera się na wymazach z przedsionka nosa, gardła lub innych miejsc, z następową hodowlą mikrobiologiczną. W przypadku stwierdzenia nosicielstwa, szczególnie MRSA, u pacjentów przed planowymi zabiegami, stosuje się eradykację poprzez miejscowe stosowanie mupirocyny do nosa oraz antyseptyczne mycie ciała preparatami zawierającymi chlorheksydynę.

Nosicielstwo gronkowca złocistego stanowi istotny problem epidemiologiczny, zwłaszcza w środowisku szpitalnym, gdzie wpływa na zwiększone ryzyko zakażeń związanych z opieką zdrowotną oraz rozprzestrzenianie się szczepów opornych na antybiotyki.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl