odstąpienie od leczenia
Odstąpienie od leczenia to świadoma decyzja lekarza o zaprzestaniu lub niepodjęciu terapii, która w ocenie medycznej jest niecelowa lub niewspółmierna do możliwych do osiągnięcia korzyści. Jest to trudna etycznie decyzja, podejmowana w sytuacjach, gdy kontynuowanie leczenia może prowadzić do przedłużania cierpienia pacjenta bez realnej szansy na poprawę jego stanu zdrowia.
W praktyce medycznej odstąpienie od leczenia najczęściej dotyczy terapii podtrzymujących życie w stanach terminalnych. Lekarz może zdecydować o niepodejmowaniu resuscytacji (DNR – do not resuscitate), niepodłączaniu respiratora, niewykonywaniu dializ czy niepodjęciu antybiotykoterapii. Decyzja ta zawsze powinna być poprzedzona wnikliwą analizą stanu klinicznego pacjenta, rokowania oraz konsultacją z zespołem medycznym.
Prawne aspekty odstąpienia od leczenia reguluje Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz Kodeks Etyki Lekarskiej. Lekarz ma prawo nie podejmować lub odstąpić od leczenia, które uznaje za niecelowe, jednak zawsze z poszanowaniem godności pacjenta i z zachowaniem procedur medycznych. Decyzja taka musi być udokumentowana w historii choroby wraz z uzasadnieniem.
Odstąpienie od leczenia należy wyraźnie odróżnić od eutanazji, która polega na celowym działaniu prowadzącym do śmierci pacjenta. W przypadku odstąpienia od leczenia nie podejmuje się działań przyspieszających śmierć, a jedynie zaprzestaje terapii, która nie przynosi korzyści, skupiając się na leczeniu paliatywnym i zapewnieniu komfortu pacjentowi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Bifonazol – Przeciwwskazania stosowania
Bifonazol, pochodna imidazolu, jest stosowany miejscowo w postaci kremów, maści i aerozoli (np. Canespor krem 10 mg/g, Canespor Onychoset maść 10 mg + 400 mg/g, Steper pro krem 10 mg/g i aerozol 10 mg/ml) w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry i paznokci. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze zawarte w preparatach, takie jak alkohol benzylowy (20 mg/g w kremach Canespor i Steper pro), alkohol cetylowy i stearylowy (w kremie Steper pro), etanol (301 mg/ml w aerozolu Steper pro) oraz mocznik (400 mg/g w maści Canespor Onychoset). Należy uwzględnić możliwość reakcji krzyżowej u pacjentów uczulonych na inne imidazole (np. klotrimazol, mikonazol, ekonazol), co wymaga rozważenia alternatywnych terapii o innym mechanizmie działania.
aerozol na skórę, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, bifonazol, błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, etanol, grzybica paznokci, imidazole, interakcja farmakodynamiczna, klotrimazol, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczny, mocznik, nadwrażliwość na substancję czynną, odstąpienie od leczenia, podrażnienie skóry, postać farmaceutyczna, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, stosowanie u dzieci, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu - Leksykon substancji czynnych
Triazotan glicerolu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Triazotan glicerolu, substancja czynna w preparacie Nitromint (0,4 mg/dawkę, aerozol podjęzykowy), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani rozwój postnatalny, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo u ludzi. Stosowanie triazotanu glicerolu w ciąży powinno być rozważane jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja o leczeniu powinna być indywidualna i oparta na dokładnej analizie stanu klinicznego pacjentki.
aerozol podjęzykowy, alternatywna metoda leczenia, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, metoda terapeutyczna, mleko kobiece, model zwierzęcy, Nitromint, odstąpienie od leczenia, płodność, populacja ludzka, przerwanie karmienia piersią, rozwój postnatalny, rozwój zarodka, stosunek korzyści do ryzyka, triazotan glicerolu