lek neuromięśniowy
Lek neuromięśniowy to substancja wpływająca na przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe poprzez oddziaływanie na płytkę motoryczną. Wyróżnia się dwie główne grupy: leki blokujące przekaźnictwo (zwane również środkami zwiotczającymi mięśnie) oraz leki wzmacniające przekaźnictwo neuromięśniowe.
Leki blokujące przekaźnictwo neuromięśniowe (niedepolaryzujące i depolaryzujące) konkurują z acetylocholiną o receptory nikotynowe na błonie postsynaptycznej, powodując porażenie mięśni poprzecznie prążkowanych. Znajdują zastosowanie głównie w anestezjologii do ułatwienia intubacji dotchawiczej oraz zapewnienia odpowiedniego zwiotczenia mięśni podczas zabiegów operacyjnych.
Najczęściej stosowane leki neuromięśniowe to: rokuronium, wekuronium, atrakurium, cis-atrakurium (niedepolaryzujące) oraz sukcynylocholina (depolaryzująca). Działanie tych leków może być odwrócone przez inhibitory cholinoesterazy (neostygmina, pirydostygmina) lub selektywne środki wiążące (sugammadeks dla rokuronium i wekuronium).
Monitorowanie bloku nerwowo-mięśniowego za pomocą stymulacji nerwu (np. TOF – Train of Four) jest istotne dla bezpiecznego stosowania tych leków i zapobiegania powikłaniom, takim jak resztkowy blok nerwowo-mięśniowy, który może prowadzić do niewydolności oddechowej po operacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cisatracurium Accord 2 mg/ml
Cisatracurium Accord, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniach 2 mg/ml oraz 5 mg/ml, jest lekiem neuromięśniowym stosowanym wyłącznie w warunkach szpitalnych jako składnik znieczulenia ogólnego podczas zabiegów chirurgicznych. Ze względu na specyfikę podawania leku – wyłącznie przez wykwalifikowany personel w kontrolowanym środowisku – standardowe ostrzeżenia dotyczące prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn nie mają bezpośredniego zastosowania do samego Cisatracurium Accord. Jednakże, znieczulenie ogólne, w ramach którego lek jest stosowany, wpływa na funkcje poznawcze i motoryczne pacjenta, co wymaga szczególnej uwagi w zakresie zaleceń pooperacyjnych dotyczących bezpieczeństwa ruchowego i psychomotorycznego pacjenta.
anestezjolog, cisatrakurium, funkcje poznawcze, koordynacja psychomotoryczna, lek neuromięśniowy, lekarz prowadzący, nadzór anestezjologiczny, oddział intensywnej terapii, protokół znieczulenia, roztwór do wstrzykiwań, sala operacyjna, sprawność psychomotoryczna, zdolność psychomotoryczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rocuronium bromide hameln 10 mg/ml
Bromek rokuronium wykazuje trójfazowy profil farmakokinetyczny po szybkim podaniu dożylnym, z okresem półtrwania w fazie eliminacji u zdrowych dorosłych wynoszącym średnio 73 minuty (95% CI: 66-80 min). Objętość dystrybucji wynosi około 203 ml/kg, a klirens osoczowy 3,7 ml/kg/min. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek obserwuje się nieznaczne zmniejszenie klirensu, natomiast u chorych z niewydolnością wątroby okres półtrwania wydłuża się o około 30 minut, a klirens zmniejsza o 1 ml/kg/min. W przypadku długotrwałego wlewu dożylnego (≥20 godzin) dochodzi do zwiększenia okresu półtrwania i objętości dystrybucji, szczególnie u pacjentów z niewydolnością wielonarządową, gdzie okres półtrwania może sięgać 21,5 ± 3,3 godziny, objętość dystrybucji 1,5 ± 0,8 l/kg, a klirens osoczowy 2,1 ± 0,8 ml/kg/min. Bromek rokuronium jest wydalany zarówno z moczem (do 40% dawki w ciągu 12-24 godzin), jak i z żółcią, z minimalną biotransformacją, co potwierdza brak wykrywalnych metabolitów w osoczu.
analiza farmakokinetyczna populacyjna, biotransformacja leku, bromek rokuronium, izofluran, klirens osoczowy, lek neuromięśniowy, niewydolność wielonarządowa, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, sewofluran, tlenek azotu, wentylacja mechaniczna, wlew dożylny ciągły, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znakowanie radioaktywne