stężenie flekainidu
Stężenie flekainidu to istotny parametr farmakokinetyczny, który powinien być monitorowany u pacjentów otrzymujących ten lek antyarytmiczny klasy IC. Flekainid charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, a jego stężenie w surowicy krwi bezpośrednio koreluje z efektem antyarytmicznym oraz ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych.
Terapeutyczne stężenie flekainidu w surowicy zazwyczaj mieści się w zakresie 0,2-1,0 μg/ml. Przekroczenie górnej granicy wiąże się ze zwiększonym ryzykiem proarytmii, zaburzeń przewodzenia oraz negatywnego działania inotropowego. Wartości powyżej 1,5 μg/ml mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń przewodzenia śródkomorowego, bloku przedsionkowo-komorowego i arytmii komorowych.
Monitorowanie stężenia flekainidu jest szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością nerek (lek jest wydalany głównie przez nerki), u osób w podeszłym wieku, przy współistniejącej niewydolności serca oraz przy stosowaniu leków potencjalnie wchodzących w interakcje. Pomiar stężenia należy wykonywać w stanie stacjonarnym, zwykle 5-7 dni po rozpoczęciu terapii lub modyfikacji dawki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Amarhyton 100 mg
Przedawkowanie flekainidu octanu, substancji czynnej leku Amarhyton (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 50 mg i 100 mg), stanowi stan nagły zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej interwencji. Wzrost stężenia flekainidu w osoczu powyżej zakresu terapeutycznego może wynikać nie tylko z przedawkowania, ale także z interakcji lekowych lub zwiększonej wrażliwości pacjenta. Brak specyficznego antidotum oraz nieskuteczność dializy i hemoperfuzji w eliminacji leku stanowią wyzwanie terapeutyczne. Leczenie ma charakter podtrzymujący i obejmuje usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, stosowanie leków inotropowych dodatnich (dopamina, dobutamina, izoproterenol), wentylację mechaniczną, wspomaganie krążenia (np. pompa balonowa) oraz ewentualne wszczepienie tymczasowego stymulatora serca. Ze względu na długi okres półtrwania flekainidu (~20 godzin), konieczne jest intensywne monitorowanie i leczenie przez co najmniej 24-48 godzin. Wymuszona diureza z zakwaszeniem moczu może być rozważana jako terapia uzupełniająca, choć jej skuteczność nie jest jednoznacznie potwierdzona.
Amarhyton, antidotum, asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, blok przewodzenia, bradykardia, defibrylacja, diureza wymuszona, działanie inotropowe dodatnie, działanie inotropowe ujemne, flekainid octan, hemoperfuzja, hipotensja, interakcje lekowe, kanał sodowy, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, migotanie komór, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, okres półtrwania, parestezje, pompa balonowa, poszerzenie zespołu QRS, stężenie flekainidu, tachyarytmia komorowa, wentylacja mechaniczna, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu PR, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zakwaszenie moczu