białkówka oka

Białkówka oka (łac. sclera) to zewnętrzna, biała, włóknista warstwa gałki ocznej, stanowiąca część błony naczyniowej oka. Tworzy ją zbita tkanka łączna, składająca się głównie z włókien kolagenowych i elastycznych, co zapewnia odpowiednią sztywność i ochronę wewnętrznych struktur oka.

Białkówka obejmuje około 5/6 powierzchni gałki ocznej, podczas gdy przednią 1/6 stanowi rogówka. Grubość białkówki wynosi około 0,3-1,0 mm, jest najgrubsza w tylnej części oka (około 1 mm) i najcieńsza w okolicy równika (około 0,3 mm). Jej główną funkcją jest utrzymanie kształtu gałki ocznej oraz ochrona delikatnych struktur wewnętrznych przed urazami i infekcjami.

Z punktu widzenia klinicznego, zmiany zabarwienia białkówki mogą wskazywać na różne schorzenia ogólnoustrojowe. Zażółcenie może świadczyć o żółtaczce, zaczerwienienie o zapaleniu nadtwardówki lub twardówki, a niebieskawe zabarwienie może występować w zespole Ehlersa-Danlosa czy osteogenesis imperfecta. Badanie białkówki stanowi istotny element diagnostyki okulistycznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl