pełnościenny zawał serca

Pełnościenny zawał serca (STEMI – ST-elevation myocardial infarction) to rodzaj zawału mięśnia sercowego, w którym dochodzi do martwicy całej grubości ściany mięśnia sercowego. Jest to stan bezpośredniego zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji.

Pełnościenny zawał charakteryzuje się uniesienia odcinka ST w zapisie EKG w odprowadzeniach nad obszarem objętym zawałem. Przyczyną jest najczęściej całkowite zamknięcie tętnicy wieńcowej przez zakrzep tworzący się na blaszce miażdżycowej. Prowadzi to do nagłego przerwania perfuzji mięśnia sercowego i rozwoju martwicy w przeciągu 20-40 minut od zamknięcia naczynia.

Leczeniem z wyboru jest jak najszybsza reperfuzja, czyli przywrócenie przepływu krwi przez zamknięte naczynie. Metodą preferowaną jest pierwotna angioplastyka wieńcowa (PCI), która powinna być wykonana w ciągu 90-120 minut od pierwszego kontaktu medycznego. Alternatywą jest leczenie fibrynolityczne, szczególnie gdy czas transportu do ośrodka wykonującego PCI jest zbyt długi.

Pełnościenne zawały serca wiążą się z wyższym ryzykiem poważnych powikłań, takich jak zaburzenia rytmu serca, wstrząs kardiogenny, pęknięcie wolnej ściany serca, pęknięcie przegrody międzykomorowej czy ostra niewydolność serca. Śmiertelność wewnątrzszpitalna w pełnościennym zawale serca wynosi około 5-10%, ale dzięki nowoczesnym metodom leczenia uległa znacznemu zmniejszeniu w ostatnich dekadach.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl