źrenica szpilkowata
Źrenica szpilkowata (łac. miosis) to zwężenie źrenicy do bardzo małej średnicy, przypominającej główkę szpilki. Jest to objaw, który może wystąpić w różnych stanach fizjologicznych i patologicznych, stanowiąc ważny element diagnostyczny w ocenie neurologicznej i okulistycznej pacjenta.
Fizjologicznie źrenice zwężają się w odpowiedzi na światło (odruch źreniczny) oraz podczas akomodacji (przy patrzeniu na bliskie przedmioty). Patologiczna mioza może być wynikiem uszkodzenia układu współczulnego (zespół Hornera), stosowania niektórych leków (np. opioidów, pilokarpiny), zatruć (np. związkami fosforoorganicznymi), chorób ośrodkowego układu nerwowego (np. krwotok podpajęczynówkowy) lub stanów zapalnych tęczówki.
W zespole Hornera źrenica szpilkowata występuje jednostronnie i towarzyszy jej opadnięcie powieki (ptosis) oraz brak pocenia się po stronie uszkodzenia. Obustronną miozę obserwuje się najczęściej w zatruciach, po zażyciu leków opioidowych lub jako objaw krwotoku podpajęczynówkowego w pniu mózgu. Źrenice szpilkowate reagujące na światło są charakterystyczne dla uszkodzeń mostu, podczas gdy niereagujące na światło sugerują uszkodzenie śródmózgowia.
Diagnostyka przyczyn źrenicy szpilkowatej obejmuje szczegółowy wywiad (przyjmowane leki, narażenie na toksyny), badanie neurologiczne, okulistyczne oraz w uzasadnionych przypadkach badania obrazowe mózgu. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować odstawienie leków wywołujących miozę, leczenie choroby podstawowej lub, w przypadku zespołu Hornera, postępowanie ukierunkowane na jego przyczynę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Palexia retard 25 mg
Przedawkowanie tapentadolu, agonisty receptorów opioidowych μ, stosowanego w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 25 mg do 250 mg), wiąże się z ryzykiem ciężkich objawów toksycznych typowych dla opioidów. Do kluczowych manifestacji należą mioza, nudności i wymioty, zapaść krążeniowa (hipotensja, bradykardia), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz depresja ośrodka oddechowego prowadząca do bezdechu. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują aktywację receptorów μ w ośrodkowym układzie nerwowym, co skutkuje hamowaniem aktywności kory mózgowej, wazodylatacją obwodową oraz obniżeniem progu drgawkowego. Ze względu na ograniczone dane kliniczne, ocena ryzyka i przebiegu przedawkowania tapentadolu wymaga szczególnej uwagi.
antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, hipotensja, lek wazoaktywny, mioza opioidowa, nalokson, napad drgawkowy, opioidowe leki przeciwbólowe, Palexia retard, płukanie żołądka, przedawkowanie tapentadolu, receptor opioidowy μ, stupor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, wazodylatacja obwodowa, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia perfuzji obwodowej, źrenica szpilkowata - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bunondol 0,2 mg
Przedawkowanie buprenorfiny chlorowodorku, substancji czynnej leku Bunondol dostępnego w dawkach 0,2 mg oraz 0,4 mg w formie tabletek podjęzykowych, prowadzi do poważnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego. Kluczowymi objawami są senność, nudności, wymioty, znaczne zwężenie źrenic (mioza) oraz przede wszystkim zahamowanie czynności układu oddechowego, które może skutkować hipoksją i niewydolnością oddechową. Mechanizm toksycznego działania opiera się na depresyjnym wpływie na ośrodek oddechowy oraz aktywacji receptorów opioidowych, co wymaga natychmiastowego rozpoznania i interwencji.
akcja serca, antagonista receptorów opioidowych, Bunondol, buprenorfina chlorowodorek, chemoreceptory strefy wyzwalającej, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, depresja OUN, doksapram, drożność dróg oddechowych, hipoksja, jądro Edingera-Westphala, mioza, nalokson, niewydolność oddechowa, odtrutka, opioid, ośrodek oddechowy, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, receptor opioidowy, saturacja krwi, sedacja, spłycenie oddechu, tabletka podjęzykowa, układ oddechowy, utrata przytomności, wlew dożylny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia układu nerwowego, źrenica szpilkowata - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palexia retard 150 mg
Przedawkowanie tapentadolu, agonisty receptora opioidowego μ, prowadzi do typowych objawów zatrucia opioidowego, takich jak mioza (zwężenie źrenic), nudności, wymioty, zapaść krążeniowa (hipotensja, bradykardia), zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), drgawki toniczno-kloniczne oraz zahamowanie oddychania, które stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy te wynikają z depresji ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego, a ich nasilenie może prowadzić do niedotlenienia i kwasicy. Dane kliniczne dotyczące przedawkowania tapentadolu są ograniczone, co wymaga szczególnej ostrożności i szybkiej interwencji medycznej. Warto podkreślić, że depresja oddechowa może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonistów receptorów opioidowych, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta.
antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, hipoksja, kwasica, lek przeciwbólowy ośrodkowy, mioza opioidowa, nalokson, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, niedociśnienie, płukanie żołądka, przedawkowanie tapentadolu, receptor opioidowy μ, węgiel aktywowany, wentylacja kontrolowana, wentylacja wspomagana, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie perfuzji tkankowej, zaburzenie świadomości, zahamowanie oddychania, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, źrenica szpilkowata, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Xancodal 60 mg
Przedawkowanie oksykodonu, szczególnie w formie o przedłużonym uwalnianiu, jak w przypadku Xancodal 60 mg (zawierającego 53,9 mg oksykodonu), stanowi poważne zagrożenie życia z powodu ryzyka depresji oddechowej, która jest główną przyczyną zgonów. Objawy kliniczne obejmują progresywną senność, osłupienie, zwężenie źrenic (mioza), bradykardię (<60/min), niedociśnienie, zmniejszenie napięcia mięśniowego oraz obrzęk płuc. Mechanizm toksyczności opiera się na hamowaniu ośrodka oddechowego w pniu mózgu oraz wpływie na układ przywspółczulny, co prowadzi do hipoksji, hiperkapnii i potencjalnej niewydolności krążenia. Ze względu na przedłużone uwalnianie oksykodonu, objawy mogą narastać stopniowo i utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga długotrwałej obserwacji pacjenta.
antagonista opioidowy, antidotum, bradykardia, chlorowodorek oksykodonu, depresja oddechowa, depresja OUN, hipoksja i hiperkapnia, hipoperfuzja narządowa, lek wazopresyjny, mioza, nalokson, napięcie mięśniowe, niedociśnienie, niewydolność krążenia, obniżone napięcie mięśni, obrzęk płuc, opioid, osłupienie, ośrodek naczynioruchowy, ośrodek oddechowy, ostre przedawkowanie, płyn w pęcherzykach płucnych, przedawkowanie oksykodonu, receptor opioidowy, resuscytacja, rozszerzenie naczyń, śpiączka, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tlenoterapia, układ przywspółczulny, wentylacja mechaniczna, wstrząs, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zatrzymanie akcji serca, źrenica szpilkowata - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tramundin 100 mg
Przedawkowanie tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Tramundin 100 mg o przedłużonym uwalnianiu, prowadzi do objawów typowych dla zatrucia opioidowymi lekami przeciwbólowymi, takich jak mioza, wymioty, zapaść sercowo-naczyniowa, sedacja, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe oraz depresja oddechowa. Charakterystyczne jest również ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się hipertermią, nadmierną potliwością, drżeniem, sztywnością mięśniową i zaburzeniami autonomicznymi, co wynika z działania tramadolu na układ serotoninergiczny. Objawy te mogą mieć nasilenie od łagodnego do ciężkiego, zagrażającego życiu, szczególnie w przypadku depresji oddechowej i zapaści sercowo-naczyniowej.
antagonista opioidów, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, diazepam, drgawki toniczne i kloniczne, hemodializa, hemofiltracja, hiperrefleksja, hipertermia, hipotonia, mioza, monoaminooksydaza, nalokson, napad drgawkowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, próg drgawkowy, receptor serotoninowy, spowolnienie psychoruchowe, sztywność mięśniowa, tramadol chlorowodorek, układ serotoninergiczny, wspomagana wentylacja, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie rytmu serca, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół serotoninowy, źrenica szpilkowata