choroba hemolityczna noworodka

Choroba hemolityczna noworodka (CHN) to stan kliniczny wywołany niezgodnością serologiczną między matką a płodem, prowadzący do destrukcji erytrocytów płodu lub noworodka przez przeciwciała matczyne. Najczęstszą przyczyną CHN jest konflikt w zakresie antygenu D z układu Rh, rzadziej niezgodność w układzie ABO lub innych układach grupowych.

Patogeneza choroby polega na przeniknięciu przeciwciał IgG matki przez łożysko do krwiobiegu płodu, gdzie dochodzi do opłaszczenia erytrocytów i ich następczej hemolizy. Skutkuje to niedokrwistością, hiperbilirubinemią oraz w ciężkich przypadkach obrzękiem uogólnionym płodu (hydrops fetalis). Nadmierne stężenie bilirubiny może prowadzić do żółtaczki jąder podkorowych (kernicterus) i trwałego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Diagnostyka CHN obejmuje oznaczenie grupy krwi i przeciwciał u matki, badania ultrasonograficzne płodu, ocenę stężenia bilirubiny w płynie owodniowym oraz monitorowanie niedokrwistości płodu metodą dopplerowską (pomiar PSV w tętnicy środkowej mózgu). Po urodzeniu ocenia się stężenie bilirubiny, morfologię krwi noworodka oraz wykonuje bezpośredni test antyglobulinowy (BTA).

Leczenie CHN może być prowadzone prenatalnie (transfuzje dopłodowe) lub po urodzeniu (fototerapia, transfuzje wymienne, immunoglobulina dożylna). Profilaktyka polega głównie na stosowaniu immunoglobuliny anty-D u kobiet Rh-ujemnych w określonych sytuacjach klinicznych, co zmniejszyło znacząco częstość występowania konfliktu serologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl