niestabilność kręgosłupa szyjnego

Niestabilność kręgosłupa szyjnego to stan, w którym dochodzi do nieprawidłowej ruchomości między sąsiadującymi kręgami szyjnymi, przekraczającej fizjologiczne granice. Może być spowodowana urazami, chorobami zwyrodnieniowymi, stanami zapalnymi, wadami wrodzonymi lub nowotworami. Klinicznie objawia się bólem szyi, ograniczeniem ruchomości, uczuciem „przeskakiwania” podczas ruchów głowy, a w cięższych przypadkach objawami neurologicznymi.

Diagnostyka niestabilności kręgosłupa szyjnego opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim na zdjęciach czynnościowych w zgięciu i wyproście, tomografii komputerowej oraz rezonansie magnetycznym. Istotne znaczenie ma ocena przesunięcia kręgów względem siebie oraz szerokości przestrzeni międzykręgowej. Kryterium radiologicznym niestabilności jest najczęściej przesunięcie kręgów o ponad 3,5 mm lub kątowe przemieszczenie powyżej 11°.

Leczenie niestabilności kręgosłupa szyjnego zależy od przyczyny, nasilenia objawów i stopnia niestabilności. W przypadkach łagodnych stosuje się leczenie zachowawcze: ograniczenie aktywności, fizjoterapię, kołnierze ortopedyczne oraz farmakoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną. W cięższych przypadkach, szczególnie przy obecności deficytów neurologicznych, wskazane jest leczenie operacyjne, najczęściej polegające na stabilizacji i spondylodezie odpowiednich segmentów ruchowych kręgosłupa.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl