zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego
Zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego (hipokineza) to zaburzenie funkcji skurczowej serca, charakteryzujące się osłabieniem zdolności miokardium do generowania siły skurczu. Stan ten prowadzi do zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) i często towarzyszy różnym formom niewydolności serca.
Najczęstszymi przyczynami zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego są choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego, kardiomiopatie (szczególnie rozstrzeniowa), zapalenie mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze oraz uszkodzenia toksyczne (np. po chemioterapii). Zmniejszona kurczliwość może dotyczyć całego mięśnia sercowego (dyfuzyjnie) lub występować odcinkowo, co jest charakterystyczne dla niedokrwienia określonego obszaru zaopatrywanego przez zwężoną tętnicę wieńcową.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, przede wszystkim echokardiografię, która pozwala ocenić frakcję wyrzutową, globalną i segmentalną kurczliwość oraz inne parametry funkcji skurczowej. Rezonans magnetyczny serca (CMR), wentrykulografia radioizotopowa oraz nowoczesne techniki echokardiograficzne, jak strain i strain rate, dostarczają dodatkowych informacji o mechanice skurczu i mogą wykryć subkliniczne zaburzenia kurczliwości.
Leczenie zależy od przyczyny podstawowej i obejmuje farmakoterapię (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści aldosteronu), leczenie rewaskularyzacyjne w przypadku choroby wieńcowej, a w zaawansowanych przypadkach – wszczepienie urządzeń wspomagających pracę serca lub przeszczep serca. Wczesne rozpoznanie i leczenie zmniejszonej kurczliwości ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lercanidipine Medreg 10 mg
Przedawkowanie lerkanidypiny, obserwowane w dawkach od 30-40 mg do nawet 800 mg, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie poprzez nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym niedociśnieniem tętniczym i odruchową tachykardią. W przypadku bardzo dużych dawek dochodzi do utraty selektywności działania leku, manifestującej się bradykardią oraz ujemnym efektem inotropowym, co komplikuje obraz kliniczny i wymaga precyzyjnej diagnostyki. Najczęstsze objawy to niedociśnienie, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca, których nasilenie koreluje z dawką i indywidualną wrażliwością pacjenta.
bradykardia, dihydropirydyna, efekt inotropowy ujemny, gospodarka płynowa, hemodializa, kołatanie serca, lerkanidypina, monitorowanie diurezy, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej opieki medycznej, rozszerzenie naczyń mózgowych, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie kończyn dolnych, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia widzenia, zaburzenie perfuzji mózgowej, zawroty głowy, zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego, zmniejszenie rzutu serca