immunosupresja farmakologiczna

Immunosupresja farmakologiczna to celowe hamowanie funkcji układu odpornościowego za pomocą leków, stosowane przede wszystkim w transplantologii w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Mechanizm działania leków immunosupresyjnych polega na blokowaniu różnych etapów aktywacji i proliferacji limfocytów T oraz hamowaniu produkcji cytokin prozapalnych.

Główne grupy leków immunosupresyjnych obejmują: inhibitory kalcyneuryny (cyklosporyna A, takrolimus), leki antyproliferacyjne (azatiopryna, mykofenolan mofetylu), inhibitory mTOR (sirolimus, everolimus), kortykosteroidy oraz przeciwciała mono- i poliklonalne. Nowoczesne protokoły immunosupresyjne zwykle łączą kilka leków o różnych mechanizmach działania, co pozwala na zmniejszenie dawek poszczególnych preparatów i ograniczenie działań niepożądanych.

Największym wyzwaniem w immunosupresji farmakologicznej jest osiągnięcie równowagi między skutecznym zapobieganiem odrzucaniu przeszczepu a ryzykiem powikłań, takich jak zwiększona podatność na infekcje, rozwój nowotworów, nefrotoksyczność czy zaburzenia metaboliczne. Leczenie immunosupresyjne wymaga ścisłego monitorowania stężenia leków we krwi oraz systematycznej oceny funkcji narządów i występowania działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl