milrinon mleczan
Milrinon (mleczan) to lek z grupy inhibitorów fosfodiesterazy III, stosowany w leczeniu ostrej niewydolności serca. Działa poprzez zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego (efekt inotropowy dodatni) oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych (efekt wazodylatacyjny), co prowadzi do poprawy rzutu serca i zmniejszenia obciążenia następczego.
Preparat jest szczególnie wykorzystywany w stanach zaostrzenia niewydolności serca opornej na leczenie standardowe, w okresie okołooperacyjnym u pacjentów kardiochirurgicznych oraz w leczeniu zespołu małego rzutu. Milrinon podawany jest drogą dożylną, najczęściej w postaci ciągłego wlewu poprzedzanego dawką nasycającą.
Do najważniejszych działań niepożądanych milrinonu należą: arytmie komorowe, hipotensja, małopłytkowość oraz bóle głowy. Lek wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek ze względu na nerkową drogę eliminacji. W praktyce klinicznej często stosowany jest w połączeniu z lekami wazopresyjnymi dla zrównoważenia efektu hipotensyjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Asicor 1 mg/ml
Produkt leczniczy Asicor, zawierający milrinon mleczan w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml, nie był przedmiotem badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W związku z tym lekarze powinni zachować szczególną ostrożność przy udzielaniu pacjentom zaleceń dotyczących tych aktywności, zwłaszcza że preparat jest stosowany głównie w warunkach szpitalnych, gdzie prowadzenie pojazdów jest zazwyczaj niemożliwe. Brak danych wymaga indywidualnej oceny stanu klinicznego pacjenta, uwzględnienia chorób współistniejących oraz innych przyjmowanych leków, a także przekazania pacjentowi informacji o potencjalnych ograniczeniach podczas i po zakończeniu terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leczenie szpitalne, milrinon, milrinon mleczan, obowiązki lekarza, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, stężenie leku, stosowanie leku, wpływ leków na prowadzenie pojazdów, zawartość sodu w leku, zdarzenia niepożądane - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asicor 1 mg/ml
Lek Asicor (milrinon mleczan) w stężeniu 1 mg/ml wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania milrinonu w ciąży wymaga, aby lek był podawany wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na płód ani na procesy rozrodcze, jednak ze względu na ograniczone dane kliniczne konieczna jest indywidualna ocena stanu pacjentki oraz omówienie z nią potencjalnych korzyści i zagrożeń terapii. W przypadku laktacji brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania milrinonu do mleka kobiecego, co wymaga rozważenia czasowego przerwania karmienia piersią lub zastosowania alternatywnej terapii bezpiecznej dla dziecka.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, dane kliniczne, historia choroby, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, koncentrat do roztworu do infuzji, korzyść terapeutyczna, laktacja, milrinon mleczan, model zwierzęcy, monitorowanie pacjenta, płodność, procesy rozrodcze, przenikanie do mleka kobiecego, stosunek korzyści do ryzyka, wpływ na płód - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asicor 1 mg/ml
Asicor, zawierający milrinon mleczan w stężeniu 1 mg/ml, jest przeznaczony do dożylnej infuzji w leczeniu zastoinowej niewydolności serca. U dorosłych dawka nasycająca wynosi 50 μg/kg mc. podawana przez 10 minut, a dawka podtrzymująca standardowo 0,5 μg/kg mc./min (zakres 0,375–0,75 μg/kg mc./min), co odpowiada szybkości infuzji 0,11–0,22 ml/kg mc./godz. dla roztworu o stężeniu 200 μg/ml. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,13 mg/kg mc. Dawkowanie wymaga dostosowania u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek na podstawie klirensu kreatyniny, z dawką podtrzymującą zmniejszaną do 0,20–0,43 μg/kg mc./min przy klirensie 5–50 ml/min/1,73m². U dzieci dawka nasycająca wynosi 50–75 μg/kg mc. podawana przez 30–60 minut, a infuzja ciągła 0,25–0,75 μg/kg mc./min do 35 godzin, jednak milrinonu nie zaleca się u dzieci z niewydolnością nerek.
ciągła infuzja, ciśnienie tętnicze, dawka całkowita, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, hipotonia, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, komorowe zaburzenie rytmu serca, milrinon mleczan, niewydolność serca, odczyn w miejscu podania, odpowiedź hemodynamiczna, podanie pozanaczyniowe, podawanie dożylne, prawidłowa czynność nerek, przetrwały przewód tętniczy, równowaga płynowa, spadek ciśnienia tętniczego, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, wrodzona wada serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu, zaburzenie rytmu serca, zespół małego rzutu serca