śpiączka barbituranowa

Śpiączka barbituranowa to stan głębokiej utraty świadomości wywołany farmakologicznie poprzez podanie dużych dawek barbituranów. Jest to procedura medyczna stosowana w ściśle określonych sytuacjach klinicznych, głównie w przypadkach ciężkiego, opornego na leczenie obrzęku mózgu oraz w stanie padaczkowym nieustępującym po standardowej terapii.

Mechanizm działania polega na znacznym obniżeniu metabolizmu mózgu, redukcji przepływu mózgowego krwi oraz ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Barbiturany (najczęściej tiopental lub pentobarbital) działają poprzez nasilenie hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym.

Wprowadzenie pacjenta w śpiączkę barbituranową wymaga specjalistycznej opieki na oddziale intensywnej terapii z ciągłym monitorowaniem parametrów życiowych, EEG, ciśnienia wewnątrzczaszkowego oraz wskaźników hemodynamicznych. Procedura wiąże się z ryzykiem powikłań, w tym zaburzeń oddechowych, hipotensji, immunosupresji i zaburzeń metabolicznych.

Współcześnie śpiączka barbituranowa jest stosowana rzadziej niż w przeszłości, gdyż pojawiły się alternatywne metody leczenia ciężkiego obrzęku mózgu i stanów padaczkowych. Decyzja o jej zastosowaniu powinna być podejmowana przez interdyscyplinarny zespół medyczny po wyczerpaniu innych opcji terapeutycznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Miansegen 60 mg

Przedawkowanie mianseryny chlorowodorku, w dawkach typowych dla tabletek powlekanych 60 mg, charakteryzuje się dominującym objawem w postaci długotrwałego uspokojenia, prowadzącego do zaburzeń świadomości. W przeciwieństwie do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD) czy inhibitorów MAO, ciężkie powikłania kardiologiczne występują rzadziej, jednak nie można ich wykluczyć. Opisano przypadki wydłużenia odstępu QT oraz torsade de pointes, które wymagają ciągłego monitorowania EKG i szybkiej interwencji. Inne objawy to drgawki, niedociśnienie tętnicze wynikające z działania α-adrenolitycznego oraz rzadko niewydolność oddechowa, co wymaga wsparcia wentylacyjnego. Brak specyficznego antidotum nakłada konieczność leczenia objawowego i podtrzymywania funkcji życiowych.
arytmia komorowa, benzodiazepina, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, defibrylacja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawka, drogi oddechowe, działanie α-adrenolityczne, efekt sedatywny, hipotensja, inhibitor monoaminooksydazy, mianseryna chlorowodorek, migotanie komór, nagły zgon, neurotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność oddechowa, ośrodek oddechowy, płukanie żołądka, rytm serca, sedacja, siarczan magnezu, śpiączka barbituranowa, tlenoterapia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wazopresor, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie świadomości
Leksykon substancji czynnych
Fenobarbital – Przedawkowanie

Fenobarbital, przy dawce maksymalnej dobowej 600 mg i dawce nasennej 100-200 mg, wykazuje wąski margines bezpieczeństwa, a jego przedawkowanie może prowadzić do ciężkich objawów toksycznych, w tym śpiączki, niewydolności oddechowo-krążeniowej oraz zgonu. Dawka 1 g podana doustnie dorosłemu pacjentowi wywołuje ciężkie zatrucia, natomiast dawka 2-10 g może być śmiertelna. Klinicznie obserwuje się hamowanie ośrodkowego układu nerwowego i oddechowego, objawy neurologiczne (ciężkie splątanie, senność, zaburzenia mowy i ruchów gałek ocznych), zaburzenia rytmu serca, oddechu (w tym oddech Cheyne’a-Stokesa), zapaść naczyniową oraz powikłania takie jak obrzęk i zapalenie płuc. Przewlekłe przedawkowanie manifestuje się drażliwością, zaburzeniami snu i oceny sytuacji. W przypadku preparatu Bellergot, zawierającego fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę, ryzyko toksyczności jest zwiększone ze względu na synergistyczne działanie trzech substancji, co komplikuje obraz kliniczny i wymaga szczególnej uwagi diagnostycznej i terapeutycznej.
alkalizacja moczu, bezdech, bradykardia, cierpnięcie, dawka śmiertelna, drętwienie palców, drgawki, gospodarka wodno-elektrolitowa, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hemodializa, hemoperfuzja, hipotermia, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność oddechowa, objawy neurologiczne, obrzęk płuc, oddech Cheyne’a-Stokesa, oddychanie wspomagane, ostre przedawkowanie, ostre zatrucie, płukanie żołądka, przedawkowanie fenobarbitalu, przewlekłe przedawkowanie, rurka dotchawicza, skąpomocz, śpiączka, śpiączka barbituranowa, splątanie, światłowstręt, tachykardia, uszkodzenie nerek, węgiel aktywny, winian ergotaminy, wymuszona diureza, wywołanie wymiotów, zaburzenia oddychania, zapaść krążeniowa, zapaść naczyniowa, zespół cholinolityczny, zespół wstrząsowy

śpiączka barbituranowa

Powiązane wpisy

Przedawkowanie – Miansegen 60 mg

Fenobarbital – Przedawkowanie