hipotyroidyzm

Hipotyroidyzm (niedoczynność tarczycy) to zaburzenie endokrynologiczne charakteryzujące się niewystarczającą produkcją hormonów tarczycy lub zaburzoną odpowiedzią tkanek na te hormony. Stan ten prowadzi do ogólnego spowolnienia procesów metabolicznych w organizmie.

Najczęstszymi przyczynami hipotyroidyzmu są: choroba Hashimoto (autoimmunologiczne zapalenie tarczycy), niedobór jodu, usunięcie tarczycy, leczenie radiojodem oraz niektóre leki (np. amiodaron, lit). Objawy kliniczne obejmują zmęczenie, zwiększoną wrażliwość na zimno, przyrost masy ciała, suchość skóry, zaparcia, obrzęki, bradykardię oraz zaburzenia miesiączkowania u kobiet.

Diagnostyka hipotyroidyzmu opiera się na oznaczeniu stężenia TSH (hormonu tyreotropowego) oraz wolnych frakcji hormonów tarczycy (fT3, fT4) w surowicy krwi. Podwyższony poziom TSH przy obniżonych wartościach fT4 potwierdza pierwotną niedoczynność tarczycy. Leczenie polega na substytucji hormonalnej – podawaniu syntetycznej lewotyroksyny (L-tyroksyny), zazwyczaj w jednej dawce dobowej, przyjmowanej na czczo.

Prawidłowe leczenie hipotyroidyzmu wymaga regularnego monitorowania stężenia TSH i dostosowywania dawki lewotyroksyny. Nieleczona niedoczynność tarczycy może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak śpiączka hipometaboliczna, zaburzenia lipidowe, niewydolność serca, niepłodność oraz w skrajnych przypadkach – obrzęk śluzowaty (myxedema).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl