biodostępność fosfomycyny

Biodostępność fosfomycyny to parametr farmakokinetyczny określający, jaka część podanej dawki leku dociera do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej. W przypadku fosfomycyny, antybiotyku o szerokim spektrum działania, biodostępność zależy od formy podania.

Fosfomycyna trometamolu (stosowana doustnie) wykazuje biodostępność na poziomie 30-37%. Jest to wartość znacznie wyższa niż w przypadku soli wapniowej fosfomycyny (7-12%). Spożycie pokarmu może obniżyć biodostępność leku nawet o 30%, dlatego zaleca się przyjmowanie go na czczo.

Po podaniu doustnym fosfomycyna osiąga maksymalne stężenie w surowicy po 2-2,5 godziny. Lek nie wiąże się istotnie z białkami osocza (mniej niż 10%), co sprzyja jego penetracji do tkanek. Fosfomycyna w formie dożylnej (fosfomycyna disodowa) charakteryzuje się 100% biodostępnością, co umożliwia osiągnięcie wyższych stężeń w surowicy.

Wysoka biodostępność w układzie moczowym czyni fosfomycynę szczególnie skuteczną w leczeniu niepowikłanych zakażeń dróg moczowych. Lek osiąga wysokie stężenia w moczu utrzymujące się przez 24-48 godzin po pojedynczej dawce, co umożliwia stosowanie go w terapii jednodawkowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl