biodostępność fosfomycyny
Biodostępność fosfomycyny to parametr farmakokinetyczny określający, jaka część podanej dawki leku dociera do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej. W przypadku fosfomycyny, antybiotyku o szerokim spektrum działania, biodostępność zależy od formy podania.
Fosfomycyna trometamolu (stosowana doustnie) wykazuje biodostępność na poziomie 30-37%. Jest to wartość znacznie wyższa niż w przypadku soli wapniowej fosfomycyny (7-12%). Spożycie pokarmu może obniżyć biodostępność leku nawet o 30%, dlatego zaleca się przyjmowanie go na czczo.
Po podaniu doustnym fosfomycyna osiąga maksymalne stężenie w surowicy po 2-2,5 godziny. Lek nie wiąże się istotnie z białkami osocza (mniej niż 10%), co sprzyja jego penetracji do tkanek. Fosfomycyna w formie dożylnej (fosfomycyna disodowa) charakteryzuje się 100% biodostępnością, co umożliwia osiągnięcie wyższych stężeń w surowicy.
Wysoka biodostępność w układzie moczowym czyni fosfomycynę szczególnie skuteczną w leczeniu niepowikłanych zakażeń dróg moczowych. Lek osiąga wysokie stężenia w moczu utrzymujące się przez 24-48 godzin po pojedynczej dawce, co umożliwia stosowanie go w terapii jednodawkowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Fosfomycin US Pharmacia 3 g
Fosfomycyna wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania metoklopramidu, który obniża stężenia fosfomycyny w surowicy i moczu (interakcja o wysokim poziomie istotności). Podobne ryzyko dotyczy innych leków prokinetycznych zwiększających motorykę przewodu pokarmowego (poziom średni). Ponadto, jednoczesne podawanie doustnych leków przeciwzakrzepowych może prowadzić do zwiększenia ich aktywności i zmienności wartości INR, co wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zakażeniami, podeszłym wiekiem lub ogólnie złym stanem zdrowia. Fosfomycyna powinna być przyjmowana na czczo lub z zachowaniem 2-3 godzinnego odstępu od posiłku, aby uniknąć opóźnienia wchłaniania i zmniejszenia maksymalnego stężenia leku w osoczu i moczu.
antybiotykoterapia, biodostępność fosfomycyny, cefalosporyna, charakterystyka produktu leczniczego, cyklina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, farmakokinetyka fosfomycyny, fluorochinolon, fosfomycyna, interakcje lekowe, kotrimoksazol, leczenie przeciwbakteryjne, lek prokinetyczny, makrolid, metoklopramid, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, motoryka przewodu pokarmowego, perystaltyka przewodu pokarmowego, populacja pediatryczna, stężenie leku w osoczu, układ immunologiczny