niedokrwienne zapalenie wątroby

Niedokrwienne zapalenie wątroby, znane również jako wątrobowe uszkodzenie niedokrwienne lub wątroba hipoksemiczna, jest stanem patologicznym spowodowanym ostrym zmniejszeniem przepływu krwi przez wątrobę, co prowadzi do niedotlenienia i uszkodzenia hepatocytów. Stanowi to poważne powikłanie, występujące najczęściej w kontekście wstrząsu, niewydolności krążenia lub po zabiegach kardiochirurgicznych.

Charakterystyczną cechą niedokrwiennego zapalenia wątroby jest gwałtowny wzrost aktywności aminotransferaz (ALT, AST) w surowicy krwi, często przekraczający 1000 j/l, co odzwierciedla masywne uszkodzenie komórek wątrobowych. Towarzyszy temu często wzrost stężenia bilirubiny oraz zaburzenia parametrów krzepnięcia, wynikające z upośledzenia funkcji syntetycznej wątroby.

Diagnostyka opiera się na wykluczeniu innych przyczyn ostrego uszkodzenia wątroby, ocenie stanu hemodynamicznego pacjenta oraz badaniach obrazowych. Leczenie niedokrwiennego zapalenia wątroby koncentruje się przede wszystkim na przywróceniu prawidłowego przepływu krwi przez wątrobę, stabilizacji hemodynamicznej i zapewnieniu odpowiedniego utlenowania tkanek.

Rokowanie w niedokrwiennym zapaleniu wątroby zależy głównie od przyczyny podstawowej oraz czasu trwania niedokrwienia. Szybkie przywrócenie prawidłowego przepływu krwi często prowadzi do samoistnej regeneracji wątroby i normalizacji parametrów biochemicznych w ciągu kilku do kilkunastu dni. Jednak w ciężkich przypadkach może rozwinąć się ostra niewydolność wątroby z wysoką śmiertelnością.