neuropatia nerwów czuciowych

Neuropatia nerwów czuciowych to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się uszkodzeniem nerwów odpowiedzialnych za przewodzenie bodźców czuciowych. W przeciwieństwie do neuropatii ruchowych czy autonomicznych, dotyczy ona głównie włókien przenoszących informacje o bólu, temperaturze, dotyku i propriocepcji (czuciu głębokim).

Pacjenci z neuropatią czuciową często zgłaszają parestezje (mrowienie, drętwienie), ból neuropatyczny (piekący, przeszywający), zaburzenia czucia wibracji oraz pozycji stawów. Charakterystyczny jest dystrybuowany dystalnie wzorzec deficytów („skarpetek i rękawiczek”). Badanie fizykalne zwykle ujawnia obniżone lub zniesione czucie wibracji, dotyku, temperatury przy zachowanych funkcjach ruchowych.

Etiologia neuropatii czuciowych jest zróżnicowana – mogą być one następstwem cukrzycy, niedoborów witaminowych (szczególnie B12), chorób autoimmunologicznych, toksyn (w tym leków), zaburzeń metabolicznych lub czynników dziedzicznych. Diagnostyka opiera się na badaniu neurologicznym, elektroneurografii, badaniach laboratoryjnych oraz niekiedy biopsji nerwu obwodowego.

Leczenie neuropatii czuciowych zależy od przyczyny – od wyrównania zaburzeń metabolicznych, przez immunoterapię w przypadkach autoimmunologicznych, po farmakoterapię objawową bólu neuropatycznego (leki przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, opioidy). Kluczowe znaczenie ma również edukacja pacjenta w zakresie zapobiegania urazom w przypadku zaburzeń czucia.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl