kamienie przewodów trzustkowych
Kamienie przewodów trzustkowych (kamica trzustkowa) to złogi powstające w przewodach trzustki, składające się głównie z węglanu wapnia. Ich tworzenie się jest związane z zaburzeniem składu soku trzustkowego, zastojami w przepływie wydzieliny oraz zmianami w pH.
Kamienie trzustkowe są częstym znaleziskiem w przewlekłym zapaleniu trzustki, występując u około 50-90% pacjentów z przewlekłym zapaleniem trzustki o etiologii alkoholowej. Mogą być pojedyncze lub mnogie, a ich wielkość waha się od drobnych złogów do dużych konkrementów blokujących główny przewód trzustkowy (przewód Wirsunga).
Diagnostyka kamicy trzustkowej opiera się na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia, tomografia komputerowa, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego (MRCP) oraz endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ECPW). Złogi mogą być widoczne jako hiperechogeniczne struktury z cieniem akustycznym w USG lub jako zwapnienia w badaniu CT.
Leczenie kamieni przewodów trzustkowych zależy od ich wielkości, lokalizacji oraz objawów klinicznych. Obejmuje metody endoskopowe (ECPW z sfinkterotomią, mechaniczną litotrypsją, założeniem stentu), pozaustrojową litotrypsję falą uderzeniową (ESWL) oraz metody chirurgiczne (drenaż przewodu trzustkowego, resekcja części trzustki) w przypadkach opornych na leczenie mniej inwazyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki – Epidemiologia
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki (AZT) stanowi 2-6% przypadków przewlekłego zapalenia trzustki, z częstością występowania szacowaną na mniej niż 1 na 100 000 osób, choć dane epidemiologiczne różnią się regionalnie. W Japonii częstość występowania wynosi 4,6-10,1/100 000, z roczną zapadalnością 1,4-3,1/100 000, a AZT stanowi 5-11% przewlekłych zapaleń trzustki. Typ 1 dominuje w Azji (96,3%), natomiast w Europie i Ameryce Północnej obserwuje się wyższy odsetek typu 2 (12,9-13,7%). Choroba dotyka głównie mężczyzn (stosunek 2,94-3,7:1), z medianą wieku diagnozy 60-65 lat, podczas gdy typ 2 cechuje się niższym wiekiem zachorowania (34,4-48 lat) i brakiem predylekcji płciowej. Wzrasta liczba rozpoznań, co przypisuje się lepszej diagnostyce i świadomości klinicznej.
autoimmunologiczne zapalenie trzustki, badanie histopatologiczne, badanie obrazowe, cukrzyca wtórna, endoskopowa ultrasonografia, enzym trzustkowy, funkcja wątroby, funkcja wewnątrzwydzielnicza trzustki, kamienie przewodów trzustkowych, marker choroby, nawrót choroby, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, promieniowanie jonizujące, przewlekłe zapalenie trzustki, rak trzustki, resekcja trzustki, rezonans magnetyczny, stwardniające zapalenie dróg żółciowych, tomografia komputerowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego - Leksykon chorób i schorzeń
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki (AZT) charakteryzuje się bardzo dobrą odpowiedzią na terapię steroidową, z remisją kliniczną osiąganą u 99% pacjentów z typem 1 i 92% z typem 2. Krótkoterminowe rokowanie jest korzystne, a epizod AZT nie wpływa na długość życia. Jednak w długim okresie obserwacji mogą wystąpić powikłania, takie jak kamica przewodów trzustkowych (5-41%), niewydolność zewnątrzwydzielnicza (34-82%) i niewydolność wewnątrzwydzielnicza trzustki (38-57%). Nawroty choroby są częstsze w typie 1 (31%) niż w typie 2 (9%), szczególnie u pacjentów z IgG4-zależnym stwardniającym zapaleniem dróg żółciowych (56%). Terapia podtrzymująca steroidami (2,5-5 mg/dzień) przez co najmniej 3 lata jest zalecana w celu zmniejszenia ryzyka nawrotów, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak zmiany nerkowe, które zwiększają wskaźnik nawrotów do 61% w ciągu 3 lat.
autoimmunologiczne zapalenie trzustki, cukrzyca, funkcja wewnątrzwydzielnicza, funkcja zewnątrzwydzielnicza, IgG4-zależne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, kamienie przewodów trzustkowych, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, przewlekłe zapalenie trzustki, rak trzustki, remisja kliniczna, steroidoterapia, terapia podtrzymująca, terapia steroidowa, zespół paranowotworowy