nowotwór prolaktynozależny
Nowotwór prolaktynozależny to guz, którego wzrost i rozwój są stymulowane przez hormon prolaktynę wydzielany przez przysadkę mózgową. Do tej kategorii zaliczają się przede wszystkim niektóre rodzaje raka piersi oraz gruczolaki przysadki wydzielające prolaktynę (prolaktynoma).
W przypadku raka piersi, ekspresja receptorów prolaktynowych występuje w około 70-80% guzów, co czyni je potencjalnie wrażliwymi na działanie tego hormonu. Prolaktyna może stymulować proliferację komórek nowotworowych, hamować apoptozę oraz zwiększać inwazyjność guza. Wykazano, że podwyższony poziom prolaktyny w surowicy może być niekorzystnym czynnikiem prognostycznym u pacjentek z rakiem piersi.
Prolaktynoma to najczęstszy rodzaj czynnego hormonalnie gruczolaka przysadki, stanowiący około 40% wszystkich gruczolaków tej okolicy. Charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem prolaktyny, co prowadzi do objawów klinicznych takich jak mlekotok, zaburzenia miesiączkowania u kobiet oraz impotencja u mężczyzn. Leczeniem z wyboru są agonisty dopaminy (bromokryptyna, kabergolina), które hamują wydzielanie prolaktyny i prowadzą do zmniejszenia wielkości guza.
Diagnostyka nowotworów prolaktynozależnych obejmuje oznaczenie stężenia prolaktyny w surowicy, badania obrazowe (MRI przysadki w przypadku prolaktynoma, mammografia/USG/MRI w przypadku raka piersi) oraz badania histopatologiczne z oceną ekspresji receptorów hormonalnych. W terapii, poza standardowym leczeniem przeciwnowotworowym, rozważa się również modulację osi prolaktynowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Chlorprothixen Zentiva
Chloroprotyksen, jako lek przeciwpsychotyczny z grupy tioksantenów, wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, wydłużenia odstępu QT (przeciwwskazany przy QTc >450 ms u mężczyzn i >470 ms u kobiet), a także potencjalnych działań niepożądanych u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, neurologicznymi, metabolicznymi oraz zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Konieczne jest monitorowanie EKG, elektrolitów oraz funkcji narządów, a także unikanie jednoczesnego stosowania innych neuroleptyków. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu, padaczką, miastenią, chorobą Parkinsona, nadczynnością tarczycy, a także osoby narażone na działanie skrajnych temperatur i poddawane elektrowstrząsom. Chloroprotyksen może również wpływać na gospodarkę węglowodanową, co wymaga korekty leczenia u chorych z cukrzycą.
chloroprotyksen, choroba Parkinsona, działanie antycholinergiczne, guz chromochłonny, hipotonia ortostatyczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie elektrowstrząsami, lek przeciwpsychotyczny, miastenia, nadczynność tarczycy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nowotwór prolaktynozależny, organiczne uszkodzenie mózgu, ostra jaskra, padaczka, priapizm, rozedma płuc, wydłużenie odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symamis 400 mg
Amisulpryd (Symamis) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (zawartość laktozy jednowodnej wynosi 25 mg w tabletce 50 mg, 50 mg w 100 mg, 100 mg w 200 mg oraz 200 mg w 400 mg). Nie należy stosować leku u chorych z guzem chromochłonnym nadnerczy, nowotworami zależnymi od prolaktyny (np. prolactinoma, rak piersi), wrodzonym wydłużeniem odstępu QT oraz u dzieci przed okresem dojrzewania płciowego. Amisulpryd jest także przeciwwskazany w okresie karmienia piersią ze względu na przenikanie do mleka matki. Ponadto, lek nie powinien być łączony z lewodopą (antagonizm receptorów dopaminowych) oraz z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak chinidyna, dyzopiramid, amiodaron, sotalol, bepridyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, dożylna erytromycyna, winkamina, halofantryna, pentamidyna i sparfloksacyna, ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii.
amiodaron, amisulpryd, chinidyna, choroba Parkinsona, cukrzyca, dojrzewanie płciowe, dyzopiramid, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, hipomagnezemia, karmienie piersią, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na lek, niewydolność nerek, nowotwór prolaktynozależny, objawy psychotyczne, otępienie, padaczka, prolactinoma, prolaktyna, rak piersi, sotalol, torsade de pointes, udar mózgu, zespół wydłużonego QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Chlorprothixen Hasco
Chlorprothixen Hasco, stosowany w dawkach 15 mg i 50 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych charakterystycznych dla leków przeciwpsychotycznych. Należy monitorować pacjentów pod kątem złośliwego zespołu neuroleptycznego, objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, zwłaszcza u osób z organicznym uszkodzeniem mózgu, upośledzeniem umysłowym oraz nadużywających opioidów i alkoholu. Chlorprotyksen może wywoływać ostre napady jaskry u pacjentów z wąskim kątem przesączania w oku oraz wydłużać odstęp QTc w EKG, co zwiększa ryzyko arytmii zagrażających życiu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie EKG, z przeciwwskazaniem przy QTc >450 ms u mężczyzn i >470 ms u kobiet; podczas leczenia zaleca się monitorowanie i redukcję dawki przy wydłużeniu QTc, a przerwanie terapii przy wartości >500 ms. Dodatkowo, należy kontrolować stężenia elektrolitów i unikać łączenia chlorprotyksenu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi.
astma, autonomiczny układ nerwowy, badanie EKG, choroba Parkinsona, cukrzyca, działanie antycholinergiczne, guz chromochłonny, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie elektrowstrząsami, leczenie przeciwcukrzycowe, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, niewydolność oddechowa, nowotwór prolaktynozależny, objawy pozapiramidowe, odstęp QTc, organiczne uszkodzenie mózgu, organiczny zespół mózgowy, ostra jaskra, padaczka, perystaltyka jelit, płytka przednia komora oka, pochodne fenotiazyny, pochodne tioksantenu, próg drgawkowy, rozedma płuc, stężenie elektrolitów, stężenie insuliny, stężenie prolaktyny, sztywność mięśni, wąski kąt przesączania, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia mikcji, zaburzenia poznawcze, zaburzenia świadomości, zapalenie płuc, zatrzymanie moczu, złośliwe zaburzenia rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwężenie odźwiernika - Leksykon substancji czynnych
Chloroprotyksen – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chloroprotyksen, pochodna tioksantenu stosowana jako lek przeciwpsychotyczny, wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii ze względu na ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, wydłużenia odstępu QT w EKG (przeciwwskazanie przy QTc >450 ms u mężczyzn i >470 ms u kobiet, przerwanie leczenia przy QTc >500 ms), a także napadów ostrej jaskry u pacjentów z wąskim kątem przesączania. Konieczne jest monitorowanie EKG i elektrolitów oraz unikanie łączenia chloroprotyksenu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu, padaczką, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek i serca, miastenią, chorobą Parkinsona, nadczynnością tarczycy, chorobą alkoholową, a także u osób narażonych na skrajne temperatury i podczas terapii elektrowstrząsami. Chloroprotyksen może wpływać na metabolizm glukozy i insuliny, co wymaga dostosowania leczenia cukrzycy.
chloroprotyksen, choroba Parkinsona, cukrzyca, elektrowstrząsy, guz chromochłonny, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, jaskra, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwpsychotyczny, miastenia, monitorowanie EKG, nadczynność tarczycy, niedrożność jelit, nowotwór prolaktynozależny, odstęp QTc, organiczne uszkodzenie mózgu, otępienie, padaczka, płytka przednia komora oka, pochodne tioksantenu, priapizm, sztywność mięśni, upośledzenie umysłowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia mikcji, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwężenie odźwiernika, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa