wyciąg z ziela nawłoci

Wyciąg z ziela nawłoci to preparat ziołowy pozyskiwany z nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea) oraz innych gatunków z rodzaju Solidago. Zawiera liczne substancje biologicznie czynne, w tym flawonoidy (rutyna, kwercetyna), saponiny triterpenowe, olejki eteryczne oraz związki fenolowe i polifenolowe.

W medycynie wyciąg z nawłoci wykorzystywany jest głównie jako środek o działaniu moczopędnym, przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym w schorzeniach układu moczowego. Klinicznie stosowany jest w leczeniu wspomagającym kamicy nerkowej, infekcji dróg moczowych oraz w łagodnych stanach zapalnych pęcherza moczowego. Wykazuje również działanie przeciwzapalne i spazmolityczne w obrębie układu moczowego.

Badania naukowe wskazują na potencjalne właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne wyciągu z nawłoci, co może znaleźć zastosowanie w terapii różnych stanów zapalnych. Preparaty z nawłoci są dostępne w postaci tabletek, naparów, nalewek oraz ekstraktów płynnych. Stosowanie wyciągu powinno odbywać się pod kontrolą lekarską, szczególnie u pacjentów z chorobami nerek lub stosujących leki moczopędne.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Przedawkowanie

Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae) jest składnikiem preparatu Phytodolor, dostępnym w formie kropli doustnych zawierających 20 ml wyciągu z ziela nawłoci (stosunek ekstrakcji 1:1,5-2,5) z użyciem 60% etanolu (V/V) jako ekstrakentu. Preparat zawiera również wyciągi z kory i liści osiki (Populus tremula L.) oraz kory jesionu (Fraxinus excelsior L.). W oficjalnej dokumentacji Phytodolor brak jest danych dotyczących przedawkowania nawłoci oraz całego preparatu, co uniemożliwia określenie toksycznych dawek i charakterystyki objawów związanych z nadmiernym spożyciem. Należy jednak podkreślić, że preparat zawiera znaczną ilość etanolu (43,3-47,9% V/V), co stanowi potencjalne ryzyko intoksykacji alkoholowej przy przedawkowaniu.
charakterystyka produktu leczniczego, detoksykacja, etanol, funkcja wątroby, intoksykacja alkoholowa, kora jesionu, krople doustne, leczenie objawowe, nawłoć, parametry życiowe, Phytodolor, powikłania, wyciąg z osiki, wyciąg z ziela nawłoci, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia świadomości
Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Przeciwwskazania stosowania

Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae), obecna w preparacie Phytodolor jako wyciąg z ziela w stężeniu 20 ml (1:1,5-2,5) na 100 ml kropli doustnych, z etanolem 60% (V/V) jako ekstrahentem, posiada istotne przeciwwskazania kliniczne. Podstawowym jest nadwrażliwość na substancje czynne nawłoci oraz na pozostałe składniki preparatu, tj. osikę i jesion. Ze względu na przynależność do rodziny astrowatych (Asteraceae), istnieje ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na inne rośliny z tej rodziny, takie jak rumianek, arnika, mniszek lekarski, bylica, jeżówka czy krwawnik. Dodatkowo, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na salicylany, gdyż niektóre związki w nawłoci mogą wywoływać reakcje podobne do tych po kwasie acetylosalicylowym. Zawartość etanolu w preparacie Phytodolor wynosi 43,3-47,9% (V/V), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobą alkoholową, uszkodzeniem wątroby lub padaczką.
ciężka choroba nerek, ciężka niewydolność serca, ekstrakcja etanolem, etanol, funkcja wydalnicza nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, nadwrażliwość na salicylany, nadwrażliwość na substancję czynną, nawłoć pospolita, ograniczenie przyjmowania płynów, preparat Phytodolor, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, właściwości diuretyczne, wyciąg z ziela nawłoci
Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae), będąca składnikiem preparatu Phytodolor, wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Preparat zawiera 20 ml wyciągu z ziela nawłoci (1:1,5-2,5) w 60% etanolu, a średnia zawartość suchej pozostałości wynosi około 6%. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów i myszy LD50 przekraczała 5000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na minimalny potencjał toksyczny nawet przy bardzo wysokich dawkach. Ponadto, badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcjonowanie narządów wewnętrznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych, także w długoterminowej terapii. Dodatkowo, kompleksowa ocena bezpieczeństwa obejmująca testy mutagenności, teratogenności oraz wpływu na płodność i rozwój potomstwa nie wykazała żadnych niekorzystnych efektów. Sucha pozostałość preparatu Phytodolor nie wykazuje właściwości mutagennych ani teratogennych, a także nie wpływa negatywnie na zdolności rozrodcze zwierząt doświadczalnych ani na prawidłowy rozwój ich potomstwa. Wyniki te potwierdzają, że nawłoć jest substancją bezpieczną do stosowania terapeutycznego, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek i wskazań klinicznych.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, etanol, funkcja reprodukcyjna, LD50, narządy wewnętrzne, nawłoć, Phytodolor, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, substancja roślinna, sucha pozostałość, toksyczność ostra, wpływ na płodność, wyciąg z ziela nawłoci, zaburzenia rozwoju płodu, zdolność rozrodcza
Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Interakcje

Nawłoć (Solidago virgaurea L. herba), obecna m.in. w preparacie Phytodolor (20 ml wyciągu w 100 ml kropli doustnych), zawiera znaczące ilości etanolu (43,3-47,9% V/V), co może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu lub stosowaniu leków sedatywnych, nasennych i przeciwlękowych. Ze względu na obecność flawonoidów, saponin i związków terpenowych, istnieje potencjalne ryzyko interakcji farmakodynamicznych z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol), przeciwpłytkowymi (ASA, klopidogrel), moczopędnymi (furosemid, hydrochlorotiazyd), przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE, sartany) oraz przeciwcukrzycowymi (metformina, pochodne sulfonylomocznika). Interakcje te mogą prowadzić do zmian w krzepliwości krwi, nasilenia diurezy, nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zaburzeń kontroli glikemii. Potencjalne interakcje farmakokinetyczne dotyczą wpływu na enzymy cytochromu P450 (CYP3A4, CYP2D6) i białka transportowe, co może zmieniać stężenia leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
benzodiazepina, białko transportowe, CYP2D6, CYP3A4, depresja ośrodkowego układu nerwowego, efekt hipotensyjny, enzym cytochromu P450, flawonoid, indeks terapeutyczny, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP, kontrola glikemii, krzepliwość krwi, lek hepatotoksyczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sedatywny, metabolizm glukozy, metformina, nawłoć, Phytodolor, pochodna sulfonylomocznika, polipragmazja, saponina, sartan, właściwość diuretyczna, wyciąg z ziela nawłoci, wywiad lekowy, zaburzenie elektrolitowe, związek terpenowy
Leksykon leków
Skład i postać leku – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml

Phytodolor to preparat roślinny w formie kropli doustnych, zawierający w 100 ml: 60 ml wyciągu z kory i liści osiki (Populus tremula L.), 20 ml wyciągu z kory jesionu (Fraxinus excelsior L.) oraz 20 ml wyciągu z ziela nawłoci (Solidago virgaureae L.), wszystkie ekstrahowane etanolem 60% (V/V) w stosunku 1:1,5-2,5. Zawartość etanolu w produkcie wynosi 43,3-47,9% (V/V), co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów, zwłaszcza tych z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu. Brak substancji pomocniczych oraz niezgodności farmaceutycznych minimalizuje ryzyko interakcji z innymi lekami, co jest ważne w kontekście terapii skojarzonej.
degradacja substancji czynnej, Fraxinus excelsior, krople doustne, niezgodność farmaceutyczna, odpady farmaceutyczne, Populus tremula, rozwarstwienie preparatu, Solidago virgaureae, stosunek ekstrahowania, szkło barwne, wyciąg z kory i liści osiki, wyciąg z kory jesionu, wyciąg z ziela nawłoci, zawartość etanolu
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml

Phytodolor to złożony preparat roślinny, którego działanie farmakodynamiczne opiera się na synergistycznym efekcie trzech ekstraktów: z kory i liści osiki (Populus tremula L., 60 ml/100 ml, stosunek 1:1,5-2,5), kory jesionu (Fraxinus excelsior L., 20 ml/100 ml) oraz ziela nawłoci (Solidago virgaureae L., 20 ml/100 ml). Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że preparat wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwwysięgowe, przeciwbólowe oraz przeciwproliferacyjne, porównywalne do indometacyny. W testach takich jak adiuwantowe zapalenie stawów, obrzęk indukowany dekstranem i karagenem oraz test z drożdżami piwnymi, Phytodolor skutecznie redukował objawy zapalenia, a także hamował proliferację tkanek w modelu implantacji wacików bawełnianych. Działanie przeciwbólowe potwierdzono w próbie z fenylochinonem, co uzasadnia jego zastosowanie w schorzeniach przebiegających z bólem.
cyklooksygenaza-2, cytokiny prozapalne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwproliferacyjne, działanie przeciwwysięgowe, działanie przeciwzapalne, indometacyna, lipooksygenaza, mediatory zapalenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk indukowany dekstranem, obrzęk indukowany karagenem, prostaglandyny, przewlekły stan zapalny, TNF-alfa, właściwości przeciwutleniające, wolne rodniki, wyciąg z kory jesionu, wyciąg z nawłoci, wyciąg z osiki, wyciąg z ziela nawłoci

wyciąg z ziela nawłoci

Powiązane wpisy

Nawłoć – Przedawkowanie

Nawłoć – Przeciwwskazania stosowania

Nawłoć – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nawłoć – Interakcje

Skład i postać leku – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml

Właściwości farmakodynamiczne – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml