Phytodolor
Phytodolor to ziołowy lek przeciwzapalny i przeciwbólowy, stosowany głównie w leczeniu schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Jest to preparat zawierający standaryzowane wyciągi z kory wierzby (Salix spp.), ziela topolówki (Populus tremula) oraz korzenia ostryżu długiego (Curcuma longa), które wykazują synergistyczne działanie przeciwzapalne.
Mechanizm działania Phytodoloru opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokowanie enzymów cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2) oraz zmniejszanie aktywności 5-lipooksygenazy. Preparat wykazuje również właściwości antyoksydacyjne i hamuje uwalnianie mediatorów zapalnych, co przyczynia się do jego skuteczności w łagodzeniu bólu i obrzęku.
W praktyce klinicznej Phytodolor jest stosowany w leczeniu objawowym chorób reumatycznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów, zapalenia ścięgien oraz w przypadku bólów mięśniowo-szkieletowych. Badania kliniczne wykazały, że preparat charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, a występowanie działań niepożądanych jest stosunkowo rzadkie w porównaniu do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Produkt leczniczy Phytodolor w postaci kropli doustnych zawiera wyciągi roślinne z kory i liści osiki, kory jesionu oraz ziela nawłoci, ekstrahowane etanolem 60% (V/V), a jego całkowita zawartość etanolu wynosi 43,3-47,9% (V/V). Brak jest bezpośrednich badań klinicznych oceniających wpływ preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Ze względu na wysoką zawartość alkoholu, stosowanie Phytodoloru może potencjalnie powodować zaburzenia koordynacji ruchowej, wydłużenie czasu reakcji oraz zaburzenia koncentracji, zwłaszcza przy większych dawkach. Należy również uwzględnić ryzyko interakcji z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak leki przeciwlękowe, nasenne, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne oraz opioidowe środki przeciwbólowe, które mogą nasilać upośledzenie zdolności psychomotorycznych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie depresyjne na OUN, etanol, kora i liście osiki, kora jesionu, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, Phytodolor, senność, sprawność psychomotoryczna, wyciąg roślinny, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zawrót głowy, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Działania niepożądane
Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae) jest jednym z trzech głównych składników preparatu leczniczego Phytodolor, występującym w formie wyciągu z ziela w proporcji 1:1,5-2,5, ekstrahowanego 60% etanolem (V/V). W 100 ml produktu znajduje się 20 ml wyciągu z nawłoci. Działania niepożądane związane z preparatem wynikają z synergistycznego efektu wszystkich składników, obejmując różne układy organizmu: przewód pokarmowy, nerwowy, krwionośny, chłonny, immunologiczny oraz układ moczowy i nerki. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności i wymioty (częstość ≥1/100 do <1/10), które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występuje ból głowy, a z częstością nieznaną obserwuje się obrzęki, reakcje nadwrażliwości skórnej, częste oddawanie moczu oraz podwyższony poziom glukozy we krwi, co jest istotne u pacjentów z cukrzycą lub stanami przedcukrzycowymi.
ból brzucha, ból głowy, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, częstomocz, diuretyk, działanie moczopędne, etanol, hiperglikemia, nawłoć pospolita, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, osika, Phytodolor, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Przedawkowanie
Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae) jest składnikiem preparatu Phytodolor, dostępnym w formie kropli doustnych zawierających 20 ml wyciągu z ziela nawłoci (stosunek ekstrakcji 1:1,5-2,5) z użyciem 60% etanolu (V/V) jako ekstrakentu. Preparat zawiera również wyciągi z kory i liści osiki (Populus tremula L.) oraz kory jesionu (Fraxinus excelsior L.). W oficjalnej dokumentacji Phytodolor brak jest danych dotyczących przedawkowania nawłoci oraz całego preparatu, co uniemożliwia określenie toksycznych dawek i charakterystyki objawów związanych z nadmiernym spożyciem. Należy jednak podkreślić, że preparat zawiera znaczną ilość etanolu (43,3-47,9% V/V), co stanowi potencjalne ryzyko intoksykacji alkoholowej przy przedawkowaniu.
- Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nawłoć (Solidago virgaureae L.) jest składnikiem preparatów fitoterapeutycznych o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym, takich jak Phytodolor, który zawiera 20 ml wyciągu z ziela nawłoci (1:1,5-2,5) w 100 ml kropli doustnych, z ekstraktem w 60% etanolu (V/V). Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających wpływ tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co oznacza brak danych potwierdzających bezpośredni wpływ nawłoci na sprawność psychomotoryczną pacjentów. Istotne jest, że Phytodolor zawiera znaczną ilość etanolu – 43,3-47,9% (V/V), co może teoretycznie wpływać na zdolności psychomotoryczne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków działających na ośrodkowy układ nerwowy lub spożywaniu alkoholu.
- Leksykon substancji czynnych
Jesion – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Phytodolor, zawierający 20 ml/100 ml wyciągu z kory jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis) oraz ekstrakty z kory i liści osiki i ziela nawłoci, wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone do mniej niż 300 przypadków, co nie pozwala na jednoznaczne wnioski. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na reprodukcję, jednak brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo u ludzi. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania Phytodoloru w ciąży. W okresie laktacji brak jest danych dotyczących przenikania składników preparatu do mleka matki, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz rozważenia alternatywnych terapii. Dodatkowo preparat zawiera etanol w stężeniu 43,3-47,9% V/V, co stanowi dodatkowe przeciwwskazanie do stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią.
analiza korzyści i ryzyka, efekt niepożądany, Fraxinus excelsior, karmienie piersią, kora jesionu, margines bezpieczeństwa, mleko ludzkie, model zwierzęcy, noworodki i niemowlęta, okres rozrodczy, Phytodolor, proces reprodukcji, profil bezpieczeństwa, przenikanie składników, rekomendacja kliniczna, stosowanie w ciąży, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wyciąg z kory jesionu, zawartość etanolu, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Osika – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Phytodolor zawiera wyciąg z osiki (Populus tremula L.) w stężeniu 570 mg/ml, stanowiący 60% objętości produktu, uzupełniony wyciągami z kory jesionu (Fraxinus excelsior L.) oraz ziela nawłoci (Solidago virgaureae L.) – każdy po 190 mg/ml (20% objętości). Zalecane dawkowanie dla dorosłych to 30 kropli 3 razy dziennie, z możliwością zwiększenia do 40 kropli 3 razy dziennie w przypadku silnych dolegliwości bólowych. Preparat podaje się doustnie, rozcieńczony niewielką ilością płynu, po uprzednim wstrząśnięciu butelki w celu homogenizacji zawiesiny. Maksymalny czas terapii wynosi 4 tygodnie, co jest zgodne z protokołami badań klinicznych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo preparatu.
- Leksykon substancji czynnych
Osika – Przedawkowanie
Phytodolor to preparat zawierający wyciąg z kory i liści osiki (Populus tremula L.) w stężeniu 570 mg/ml, dostępny w formie kropli doustnych. Oprócz osiki, produkt zawiera również wyciągi z kory jesionu (Fraxinus excelsior L.) oraz ziela nawłoci (Solidago virgaureae L.), a także znaczną ilość etanolu w zakresie 43,3-47,9% V/V. W literaturze brak jest danych klinicznych dotyczących objawów przedawkowania poszczególnych składników preparatu, w tym osiki, jesionu i nawłoci, jak również brak jest określonych dawek wywołujących toksyczność. W związku z tym, nie można precyzyjnie określić potencjalnych zagrożeń wynikających z nadmiernego spożycia Phytodoloru.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Produkt leczniczy Phytodolor w postaci kropli doustnych zawiera wyciągi roślinne (osika, jesion, nawłoć) ekstrahowane 60% etanolem, a finalna zawartość etanolu wynosi 43,3-47,9% V/V. Dane kliniczne dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone (mniej niż 300 przypadków) lub niedostępne, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność czy rozwój płodu. Mimo to, ze względu na wysoką zawartość alkoholu i brak wystarczających danych, stosowanie Phytodoloru w ciąży jest przeciwwskazane, a decyzja o terapii u kobiet karmiących piersią powinna być oparta na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, z możliwością przerwania karmienia lub odstawienia leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Preparat Phytodolor w postaci kropli doustnych zawiera wyciągi roślinne z kory i liści osiki, kory jesionu oraz ziela nawłoci w stężeniu (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml. Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10), które mogą wynikać z drażniącego wpływu składników na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występuje ból głowy, natomiast częstość innych działań, takich jak obrzęki, reakcje nadwrażliwości skórne, częste oddawanie moczu oraz podwyższony poziom glukozy we krwi, jest nieznana. Obrzęki mogą pojawiać się w różnych lokalizacjach anatomicznych, a częste oddawanie moczu jest związane z diuretycznym działaniem ekstraktu z ziela nawłoci. Podwyższony poziom glukozy wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
bezpieczeństwo farmakoterapii, błona śluzowa przewodu pokarmowego, ból brzucha, ból głowy, choroba nerek, choroba wątroby, cukrzyca, częste oddawanie moczu, drogi moczowe, działanie diuretyczne, ekstrakt roślinny, hiperglikemia, kora i liście osiki, kora jesionu, krople doustne, MedDRA, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niewydolność krążenia, nudności i wymioty, obrzęk, odwodnienie, padaczka, parametry kliniczne, parametry laboratoryjne, Phytodolor, pokrzywka, poziom glikemii, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, retencja płynów, rumień, słownik MedDRA, stan przedcukrzycowy, świąd, układ chłonny, układ pokarmowy, uzależnienie od alkoholu, właściwości moczopędne, wyciąg roślinny, wysypka, wywiad alergiczny, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia gospodarki wodnej, zaburzenia krwi, zaburzenia nerek, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae), będąca składnikiem preparatu Phytodolor, wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Preparat zawiera 20 ml wyciągu z ziela nawłoci (1:1,5-2,5) w 60% etanolu, a średnia zawartość suchej pozostałości wynosi około 6%. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów i myszy LD50 przekraczała 5000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na minimalny potencjał toksyczny nawet przy bardzo wysokich dawkach. Ponadto, badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcjonowanie narządów wewnętrznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych, także w długoterminowej terapii. Dodatkowo, kompleksowa ocena bezpieczeństwa obejmująca testy mutagenności, teratogenności oraz wpływu na płodność i rozwój potomstwa nie wykazała żadnych niekorzystnych efektów. Sucha pozostałość preparatu Phytodolor nie wykazuje właściwości mutagennych ani teratogennych, a także nie wpływa negatywnie na zdolności rozrodcze zwierząt doświadczalnych ani na prawidłowy rozwój ich potomstwa. Wyniki te potwierdzają, że nawłoć jest substancją bezpieczną do stosowania terapeutycznego, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek i wskazań klinicznych.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, etanol, funkcja reprodukcyjna, LD50, narządy wewnętrzne, nawłoć, Phytodolor, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, substancja roślinna, sucha pozostałość, toksyczność ostra, wpływ na płodność, wyciąg z ziela nawłoci, zaburzenia rozwoju płodu, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Właściwości farmakokinetyczne
Nawłoć (Solidago virgaurea L.) jest jednym z trzech głównych składników preparatu Phytodolor, stanowiąc 20% jego składu w postaci wyciągu z ziela (20 ml wyciągu na 100 ml kropli doustnych). Wyciąg ten otrzymywany jest w stosunku 1:1,5-2,5 przy użyciu 60% etanolu jako rozpuszczalnika. Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczą głównie pojedynczych składników, zwłaszcza flawonoidów, które ulegają częściowej absorpcji w przewodzie pokarmowym i są kluczowe dla efektu terapeutycznego. Postać kropli doustnych, zawierająca 43,3-47,9% etanolu, sprzyja zwiększonej rozpuszczalności i biodostępności tych związków.
ADME, biodostępność składników czynnych, efekt terapeutyczny, etanol 60%, fenologlikozyd, interakcja farmakokinetyczna, kora i liście osiki, kora jesionu, krople doustne, lejokarpozyd, nawłoć pospolita, Phytodolor, postać farmaceutyczna, proces absorpcji, przewód pokarmowy, salicyna, substancje biologicznie czynne, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg z nawłoci, ziele nawłoci, związki flawonoidowe - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja kora jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis) stanowi 20% składu preparatu Phytodolor, który jest wyciągiem etanolowym (60% V/V) o stosunku ekstrakcji 1:1,5-2,5 i średniej zawartości suchej pozostałości na poziomie 6%. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) wykazały bardzo niski potencjał toksyczny, z wartością LD50 powyżej 5000 mg/kg mc., co wskazuje na minimalne ryzyko toksyczności ostrej. Kompleksowa ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na funkcjonowanie kluczowych układów: sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz narządów takich jak nerki i wątroba.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kora jesionu, LD50, Phytodolor, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, sucha pozostałość, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, właściwość mutagenna, wyciąg etanolowy, wyciąg z kory osiki, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Osika – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Phytodolor zawiera 60 ml wyciągu z kory i liści osiki (Populus tremula L.) w stosunku 1:1,5-2,5, z etanolem 60% (V/V) jako ekstrahentem, oraz wyciągi z kory jesionu i ziela nawłoci. Dane kliniczne dotyczące stosowania Phytodoloru u kobiet w ciąży są ograniczone i obejmują mniej niż 300 przypadków, co nie pozwala na jednoznaczne wnioski dotyczące bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani toksyczności reprodukcyjnej, jednak brak jest odpowiednich badań klinicznych u ludzi. Z uwagi na obecność wysokiego stężenia etanolu (43,3-47,9% V/V) w preparacie oraz brak danych o przenikaniu substancji czynnych do mleka kobiecego, stosowanie Phytodoloru w okresie ciąży i laktacji nie jest zalecane, a decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem analizy korzyści i ryzyka.
- Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae), stanowiąca 20% wyciągu w preparacie Phytodolor, jest składnikiem o ograniczonych danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Dostępne dane obejmują mniej niż 300 udokumentowanych przypadków ciąż, co wymusza zachowanie szczególnej ostrożności. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani reprodukcję, jednak brak jednoznacznych danych klinicznych u ludzi nie pozwala na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania preparatów zawierających nawłoć w okresie ciąży oraz rozważenie alternatywnych terapii o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa.
W przypadku kobiet karmiących piersią brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania składników nawłoci do mleka matki oraz potencjalnego wpływu na noworodki i niemowlęta. Zawartość etanolu w preparacie Phytodolor (43,3-47,9% V/V) stanowi dodatkowy czynnik ryzyka, który należy uwzględnić w ocenie bezpieczeństwa. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, rozważając przerwanie karmienia piersią lub wybór alternatywnej terapii. Kompleksowy skład preparatu, obejmujący również wyciągi z kory i liści osiki (60%) oraz kory jesionu (20%), wymaga całościowej analizy potencjalnych zagrożeń u pacjentek w okresie rozrodczym, ciężarnych i karmiących.
badanie przedkliniczne, dane kliniczne, etanol, funkcja reprodukcyjna, karmienie naturalne, karmienie piersią, krople doustne, mleko ludzkie, model zwierzęcy, nawłoć, ocena ryzyka i korzyści, okres rozrodczy, Phytodolor, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, przenikanie substancji aktywnych, stężenie, zawartość alkoholu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Lek Phytodolor w postaci kropli doustnych zawiera wyciągi roślinne z kory i liści osiki (Populus tremula L.), kory jesionu (Fraxinus excelsior L.) oraz ziela nawłoci (Solidago virgaureae L.), ekstraktowane w etanolu 60% (V/V). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników, w tym na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae) ze względu na obecność nawłoci, oraz u osób uczulonych na salicylany z powodu ryzyka reakcji krzyżowych. Zawartość etanolu w leku wynosi 43,3-47,9% (V/V), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem oraz u kobiet w ciąży.
Phytodolor jest również przeciwwskazany u pacjentów, u których konieczne jest ograniczenie podaży płynów, zwłaszcza w przypadku ciężkiej niewydolności serca i nerek, gdzie kontrola gospodarki wodno-elektrolitowej jest kluczowa. Przed zastosowaniem leku należy dokładnie ocenić ryzyko alergii oraz stan kliniczny pacjenta, uwzględniając potencjalne interakcje i przeciwwskazania związane z wysoką zawartością alkoholu oraz specyfiką ekstraktów roślinnych. Bezpieczna farmakoterapia wymaga indywidualnego podejścia i szczegółowego wywiadu alergologicznego.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, ciężka choroba nerek, ciężka choroba serca, etanol, farmakoterapia, gospodarka płynowa, krople doustne, nadwrażliwość na składniki, niewydolność nerek, niewydolność serca, Phytodolor, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, równowaga wodno-elektrolitowa, salicylan, substancja czynna, wyciąg roślinny, wyciąg z jesionu, wyciąg z nawłoci, wyciąg z osiki - Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Dawkowanie i sposób podawania
Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae) jest składnikiem produktu leczniczego Phytodolor, zawierającego wyciąg z ziela nawłoci w proporcji 1:1,5-2,5, ekstraktowany 60% etanolem (V/V). W 100 ml kropli doustnych znajduje się 20 ml wyciągu, co stanowi 20% objętości produktu. Standardowe dawkowanie dla dorosłych to 30 kropli 3 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 kropli 3 razy na dobę w przypadku nasilonych dolegliwości bólowych. Maksymalny czas terapii wynosi 4 tygodnie, co jest zgodne z czasem trwania większości badań klinicznych. Preparat należy podawać doustnie z niewielką ilością płynu, po uprzednim wstrząśnięciu butelki dla zapewnienia homogenności roztworu.
choroba psychiczna, choroba wątroby, dolegliwości bólowe, epilepsja, etanol jako ekstrahent, homogenność roztworu, karmienie piersią, kobieta w ciąży, nawłoć pospolita, pacjent pediatryczny, Phytodolor, podanie doustne, uszkodzenie mózgu, wyciąg roślinny, wyciąg z nawłoci, wywiad medyczny, zawartość etanolu - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z kory jesionu (Fraxinus excelsior L.) stanowi aktywny składnik fitofarmaceutyku Phytodolor, stosowanego głównie w terapii dolegliwości reumatycznych. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne preparatu, w tym na wyciąg z kory jesionu, kory i liści osiki (Populus tremula L.) oraz ziele nawłoci (Solidago virgaureae L.). Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), do której należy nawłoć, co może skutkować reakcjami alergicznymi. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na salicylany, w tym kwas acetylosalicylowy, co wyklucza stosowanie preparatu u pacjentów z alergią na te związki.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, dolegliwość reumatyczna, Fraxinus excelsior, interakcja z alkoholem, krople doustne, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na rośliny astrowate, nadwrażliwość na salicylany, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność krążenia, niewydolność nerkowa, Phytodolor, postać farmaceutyczna, problem z połykaniem, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, wyciąg z kory i liści osiki, wyciąg z kory jesionu, zawartość etanolu, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Osika – Działania niepożądane
Preparat Phytodolor zawiera wyciąg z kory i liści osiki (Populus tremula) w stężeniu 60 ml na 100 ml kropli doustnych, z etanolem 60% jako ekstrahentem. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości ze strony układu pokarmowego, występujące często (≥1/100 do <1/10), takie jak ból brzucha, nudności i wymioty, które mogą wymagać modyfikacji terapii. Ból głowy występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Reakcje nadwrażliwości skórne, częste oddawanie moczu (poliuria), hiperglikemia oraz obrzęki występują z częstością nieznaną i wymagają szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak cukrzyca, niewydolność serca czy choroby nerek.
ból brzucha, ból głowy, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, cukrzyca, częste oddawanie moczu, dekompensacja krążenia, dolegliwość gastryczna, hiperglikemia, hipowolemia, leczenie hipoglikemizujące, makroangiopatia, mikroangiopatia, nefropatia, neuropatia, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, obrzęk, odwodnienie, osika, Phytodolor, pokrzywka, poliuria, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, retencja płynów, retinopatia, świąd, wahanie glikemii, wymioty, wysypka, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Działania niepożądane
Preparat Phytodolor zawiera 20 ml wyciągu z kory jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis) w 100 ml roztworu, co stanowi istotny składnik obok wyciągów z osiki i nawłoci. Działania niepożądane związane z wyciągiem z kory jesionu klasyfikowane są według MedDRA, gdzie najczęściej występują zaburzenia żołądka i jelit, takie jak ból brzucha, nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się bóle głowy. Inne działania o nieznanej częstości obejmują obrzęki (zaburzenia krwi i układu chłonnego), reakcje nadwrażliwości skórnych (układ immunologiczny), częste oddawanie moczu (zaburzenia nerek i dróg moczowych) oraz podwyższony poziom glukozy we krwi (badania diagnostyczne).
błona śluzowa przewodu pokarmowego, ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, częstomocz, działanie drażniące, farmakoterapia, hiperglikemia, jesion, konwencja MedDRA, kora i liście osiki, kora jesionu, leczenie hipoglikemizujące, lek moczopędny, naczynia krwionośne, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, Phytodolor, reakcja alergiczna, reakcje nadwrażliwości, reakcje skórne, retencja płynów, stan przedcukrzycowy, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia nerek i dróg moczowych, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Wskazania do stosowania
Wyciąg z kory jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis) jest kluczowym składnikiem preparatu Phytodolor, stosowanego w leczeniu dolegliwości bólowych związanych z chorobami reumatycznymi o charakterze zwyrodnieniowym i zapalnym. Preparat zawiera 20 ml wyciągu z kory jesionu (stosunek ekstrakcji 1:1,5-2,5) w 100 ml produktu, z ekstrahentem w postaci 60% etanolu (V/V). Phytodolor jest dostępny w formie kropli doustnych o stężeniu 570 mg + 190 mg + 190 mg/ml, gdzie 190 mg stanowi wyciąg z kory jesionu. Preparat jest rekomendowany dla pacjentów dorosłych z chorobami zwyrodnieniowymi stawów, w tym osteoartrozą, oraz zapalnymi chorobami reumatycznymi, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów.
choroba psychiczna, choroba reumatyczna, choroba reumatyczna zapalna, choroba wątroby, choroba zwyrodnieniowa stawów, dolegliwość bólowa, epilepsja, etanol, kora i liście osiki, kora jesionu, krople doustne, osteoartroza, Phytodolor, Populus tremula, reumatoidalne zapalenie stawów, Solidago virgaureae, uszkodzenie mózgu, wyciąg z kory jesionu, ziele nawłoci - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Phytodolor to doustny preparat w formie kropli o stężeniu 570 mg + 190 mg + 190 mg/ml, zawierający wyciągi z kory i liści osiki, kory jesionu oraz ziela nawłoci. Standardowe dawkowanie u dorosłych wynosi 30 kropli 3 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 kropli 3 razy dziennie w przypadku nasilonych dolegliwości bólowych. Lek należy przyjmować z niewielką ilością płynu, a maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 4 tygodni, co jest zgodne z protokołami badań klinicznych. Preparat nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie.
choroba wątroby, dolegliwość bólowa, etanol, farmakoterapia, Fraxinus excelsior, homogenność preparatu, kora jesionu, krople doustne, nadwrażliwość, Phytodolor, podanie doustne, Populus tremula, Solidago virgaureae, substancja aktywna, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z osiki, wywiad medyczny, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wyciąg z kory jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis), stosowany m.in. w preparacie Phytodolor w stężeniu 190 mg/ml (20 ml wyciągu na 100 ml preparatu), nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Phytodolor zawiera również wyciągi z kory i liści osiki (570 mg/ml) oraz ziela nawłoci (190 mg/ml), a kluczowym czynnikiem wpływającym na bezpieczeństwo jest wysoka zawartość etanolu w zakresie 43,3-47,9% (V/V). Obecność alkoholu etylowego w tak wysokim stężeniu może potencjalnie zaburzać funkcje poznawcze i motoryczne, zwłaszcza przy większych dawkach, co wymaga szczególnej uwagi podczas oceny ryzyka prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn przez pacjentów stosujących ten preparat.