wodniak nabyty
Wodniak nabyty (hydrocele acquisitum) to patologiczne nagromadzenie płynu surowiczego w osłonkach jądra, które rozwija się w późniejszym okresie życia w przeciwieństwie do wodniaka wrodzonego występującego u noworodków. Schorzenie to dotyczy głównie mężczyzn w średnim i starszym wieku, choć może wystąpić w każdym okresie życia.
Etiologia wodniaka nabytego jest zróżnicowana. Może być on wtórny do stanów zapalnych jądra lub najądrza, urazów moszny, nowotworów jądra, przepukliny pachwinowej, zaburzeń krążenia limfatycznego lub żylnego w obrębie moszny. Często jednak przyczyna pozostaje nieznana i wówczas mówimy o wodniaku idiopatycznym.
Diagnostyka wodniaka nabytego obejmuje badanie fizykalne, podczas którego wyczuwa się niebolesny, napięty, często przeświecający guz moszny, oraz badania obrazowe takie jak USG moszny. Leczenie zależy od nasilenia objawów i przyczyny. W przypadkach bezobjawowych można stosować obserwację, natomiast w wodniakach objawowych lub o dużych rozmiarach zaleca się leczenie zabiegowe – punkcję odbarczającą lub zabieg chirurgiczny metodą Winkelmann lub Lord.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wodniak – Epidemiologia
Wodniak (hydrocele) to bezbolesne nagromadzenie płynu między warstwami osłonki pochwowej jądra, często komunikujące się z jamą brzuszną. Wodniaki wrodzone występują u około 25% noworodków płci męskiej, z klinicznie jawnymi przypadkami u 6% donoszonych noworodków po okresie noworodkowym, a ich globalne rozpowszechnienie u niemowląt do 12 tygodnia życia wynosi 0,001% (1 na 1000 żywych urodzeń). Wodniaki nabyte u dorosłych dotyczą około 1% mężczyzn, z roczną zapadalnością 60 na 100 000 w populacji powyżej 18 lat. Czynniki ryzyka obejmują wcześniactwo, niską masę urodzeniową, położenie pośladkowe, późne zstąpienie jąder, urazy, infekcje, nowotwory jądra (10% guzów manifestuje się wodniakiem) oraz operacje żylaków powrózka nasiennego. W krajach endemicznych filariozy limfatycznej, takiej jak Indie, wodniak dotyka do 25% mężczyzn z tą chorobą, co przekłada się na około 27 milionów przypadków na świecie.
filarioza, filarioza limfatyczna, guzek moszny, jama brzuszna, kanał Nucka, nowotwór jądra, osłonka pochwowa jądra, przepuklina pachwinowa, skręt jądra, spermatocele, tunica vaginalis, warikocelektomia, wcześniactwo, wodniak, wodniak jądra, wodniak nabyty, wodniak wrodzony, Wuchereria bancrofti, wyrostek pochwowy, zapalenie najądrza, zastawka komorowo-otrzewnowa, zstąpienie jąder, żylaki powrózka nasiennego - Leksykon chorób i schorzeń
Wodniak – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w przypadku wodniaka jąder (hydrocele) jest generalnie dobre, zwłaszcza w postaci wrodzonej, która u większości dzieci ustępuje samoistnie przed ukończeniem 1. roku życia. Badania obejmujące 355 pediatrycznych pacjentów wykazały, że 60,2% wodniaków ustąpiło samoistnie w ciągu 18 miesięcy obserwacji, podczas gdy 39,8% wymagało interwencji chirurgicznej. Czynniki predysponujące do konieczności operacji to wyższy wiek w momencie wystąpienia wodniaka, brak odprowadzalności oraz nieregularny przebieg schorzenia. Zaleca się monitorowanie wodniaków wrodzonych do 1-2 lat życia, a wodniaków nabytych u dorosłych przez co najmniej 6-12 miesięcy, o ile nie występują inne wskazania do wcześniejszej interwencji. Wodniaki nabyte u dorosłych rzadko ustępują samoistnie, a rokowanie zależy od etiologii, np. w filariozie od rozmiaru i stopnia niedrożności limfatycznej.
badanie cytologiczne, biopsja, chemioterapia uzupełniająca, filarioza, hydrocele, interwencja chirurgiczna, kanał pachwinowy, metotreksat, niedrożność limfatyczna, ostra białaczka limfoblastyczna, przepuklina pachwinowa, samoistne ustępowanie, terapia indukcyjna, tunica vaginalis, uszkodzenie jądra, wodniak komunikujący, wodniak nabyty, wodniak wrodzony - Leksykon chorób i schorzeń
Wodniak – Etiologia i przyczyny
Wodniak jądra (hydrocele) to patologiczne gromadzenie płynu surowiczego w osłonce pochwowej jądra, prowadzące do bezbolesnego powiększenia moszny. Etiologia wodniaka jest zróżnicowana i zależy od wieku pacjenta: u noworodków i niemowląt (5-10% noworodków, częściej wcześniaków) dominuje wodniak wrodzony, wynikający z niezamknięcia wyrostka pochwowego otrzewnej, co prowadzi do wodniaka komunikującego lub niekomunikującego. U starszych dzieci, młodzieży i dorosłych wodniaki mają charakter wtórny, związany z urazami, stanami zapalnymi (orchitis, epididymitis), infekcjami przenoszonymi drogą płciową, skrętem jądra, powikłaniami pooperacyjnymi (np. po operacjach przepukliny pachwinowej, żylaków powrózka nasiennego, przeszczepach nerki) oraz rzadziej nowotworami jądra lub nerki. Wodniaki wtórne mogą także wynikać z zaburzeń równowagi między produkcją a resorpcją płynu, a także z zaburzeń drenażu limfatycznego, szczególnie w przebiegu filariozy (Wuchereria bancrofti) w krajach tropikalnych, gdzie dotyka około 25 milionów mężczyzn na świecie. Wodniaki komunikujące często współistnieją lub przekształcają się w przepuklinę pachwinową, co wymaga uwagi diagnostycznej i często interwencji chirurgicznej.
choroby przenoszone drogą płciową, drenaż limfatyczny, filarioza, jama otrzewnej, kanał pachwinowy, nowotwór jądra, osłonka pochwowa jądra, płyn surowiczy, przepuklina pachwinowa, skręt jądra, wodniak jądra, wodniak komunikujący, wodniak nabyty, wodniak niekomunikujący, wodniak wrodzony, Wuchereria bancrofti, wyrostek pochwowy otrzewnej, zapalenie jądra, zapalenie najądrza, zespół nerczycowy, żylaki powrózka nasiennego