wodniak niekomunikujący

Wodniak niekomunikujący (hydrocele non-communicans) jest stanem chorobowym polegającym na gromadzeniu się płynu surowiczego w jamie osłonki pochwowej jądra, bez połączenia z jamą otrzewnej. W przeciwieństwie do wodniaka komunikującego, gdzie istnieje drożne połączenie z jamą otrzewnową, w tym przypadku płyn gromadzi się na skutek zaburzeń równowagi między wytwarzaniem a wchłanianiem płynu przez błonę surowiczą osłonki.

Wodniak niekomunikujący może występować jako schorzenie pierwotne (idiopatyczne) lub wtórne, będące następstwem stanów zapalnych, urazów, nowotworów jądra lub najądrza, a także po zabiegach chirurgicznych w obrębie moszny. U pacjentów objawia się jako niebolesny, fluktuacyjny, przeziernisty w diafanoskopii obrzęk moszny, zazwyczaj jednostronny. Charakterystyczne jest to, że jego wielkość nie zmienia się w zależności od pozycji ciała ani podczas próby odprowadzenia zawartości.

Diagnostyka wodniaka niekomunikującego obejmuje badanie fizykalne, diafanoskopię oraz badanie ultrasonograficzne moszny, które pozwala na dokładną ocenę zawartości worka wodniaka oraz wykluczenie innych patologii. Leczenie wodniaka niekomunikującego u dorosłych polega najczęściej na interwencji chirurgicznej metodą Jaboulaya, Winkelmmana lub Lorda, których celem jest wycięcie worka wodniaka lub wytworzenie stałego odpływu płynu do tkanki podskórnej. U dzieci wodniaki niekomunikujące często ustępują samoistnie do 2. roku życia i wymagają jedynie obserwacji.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl