zakwaszanie środowiska
Zakwaszanie środowiska to proces obniżania pH gleby, wód powierzchniowych lub powietrza, wywołany przez zwiększone stężenie związków o charakterze kwaśnym. W medycynie i zdrowiu publicznym problem ten jest istotny ze względu na jego wielopłaszczyznowy wpływ na organizm ludzki.
Zakwaszenie środowiska wynika głównie z emisji tlenków siarki (SOx) i azotu (NOx) pochodzących ze spalania paliw kopalnych, które w połączeniu z wodą atmosferyczną tworzą kwasy. Kwaśne deszcze mogą zanieczyszczać źródła wody pitnej metalami ciężkimi, co może prowadzić do zatruć i zaburzeń funkcjonowania narządów wewnętrznych.
Z perspektywy medycznej, długotrwała ekspozycja na zakwaszone środowisko wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorób układu oddechowego, w tym astmy, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz infekcji dróg oddechowych. Zakwaszenie gleby może również wpływać na skład mineralny roślin spożywczych, potencjalnie prowadząc do niedoborów mikroelementów w diecie.
Badania epidemiologiczne wskazują na korelację między zakwaszeniem środowiska a zwiększoną zapadalnością na choroby sercowo-naczyniowe, co może być związane z pośrednim wpływem zanieczyszczeń powietrza na układ krążenia. Istnieją również dowody sugerujące wpływ tego zjawiska na rozwój chorób neurodegeneracyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maść borna Aflofarm 10%
Maść borna Aflofarm 10% zawiera kwas borowy w stężeniu 10 g/100 g i należy do grupy środków antyseptycznych o kodzie ATC D08AD. Substancja czynna wykazuje słabe działanie bakteriostatyczne i grzybostatyczne, hamując namnażanie drobnoustrojów na powierzchni skóry poprzez zakwaszanie środowiska (obniżenie pH), działanie ściągające (zwężenie naczyń krwionośnych i zmniejszenie przepuszczalności naczyń włosowatych) oraz efekt wysuszający (zmniejszenie wilgotności skóry). Mechanizmy te prowadzą do redukcji obrzęku, wysięku oraz ograniczenia rozwoju bakterii i grzybów, jednak aktywność przeciwdrobnoustrojowa jest ograniczona w porównaniu do innych preparatów antyseptycznych.
drobnoustrój patogenny, działanie antyseptyczne, działanie bakteriostatyczne, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie ściągające, efekt wysuszający, hamowanie namnażania bakterii, infekcja skórna, kwas borowy, maść borna, obrzęk, przepuszczalność naczyń włosowatych, środek antyseptyczny, zakwaszanie środowiska - Leksykon substancji czynnych
Kwas borowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas borowy (Acidum boricum) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, obejmujące przede wszystkim właściwości bakteriostatyczne, grzybostatyczne oraz antyseptyczne. W stężeniu 3% (np. Borasol) działa przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo, hamując wzrost i namnażanie drobnoustrojów bez bezpośredniego ich niszczenia. W preparatach o wyższych stężeniach, takich jak Gemiderma (5 mg/g) czy Maść borna Aflofarm (10%), kwas borowy wykazuje dodatkowo działanie ściągające i wysuszające, co jest związane z zakwaszaniem środowiska skóry oraz zmniejszaniem jej wilgotności. Preparaty te są szczególnie użyteczne w terapii schorzeń dermatologicznych o podłożu infekcyjnym oraz w zapobieganiu nadmiernemu poceniu się, dzięki efektowi osuszającemu i antyseptycznemu.
ałun glinowo-potasowy, działanie antyseptyczne, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie grzybostatyczne, działanie odkażające, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwświądowe, działanie ściągające, działanie wysuszające, efekt osuszający, efekt synergistyczny, kwas borowy, kwas salicylowy, lek antyseptyczny, lewomentol, nadmierne pocenie, podłoże infekcyjne, preparat dermatologiczny, rezorcynol, schorzenie skóry, środek antyseptyczny, tymol, zakwaszanie środowiska