przewlekłe zapalenie cewki moczowej
Przewlekłe zapalenie cewki moczowej to długotrwały stan zapalny błony śluzowej cewki moczowej, utrzymujący się powyżej 4-6 tygodni lub nawracający pomimo leczenia. W przeciwieństwie do ostrej postaci, objawy przewlekłego zapalenia są zwykle łagodniejsze, ale uporczywe i trudniejsze w leczeniu.
Etiologia przewlekłego zapalenia cewki moczowej jest złożona. Najczęściej wywołują je bakterie (E. coli, Proteus, Klebsiella), ale istotną rolę odgrywają również patogeny atypowe jak Chlamydia trachomatis, Mycoplasma genitalium czy Ureaplasma urealyticum. U kobiet stan ten może być związany z nawracającymi infekcjami pęcherza, zaburzeniami hormonalnymi lub zmianami anatomicznymi. U mężczyzn często współistnieje z zapaleniem gruczołu krokowego.
Diagnostyka obejmuje badanie ogólne i posiew moczu, wymazy z cewki moczowej, testy na obecność patogenów atypowych oraz w wybranych przypadkach cystoskopię. Leczenie wymaga przedłużonej antybiotykoterapii celowanej (2-6 tygodni), często połączonej z terapią przeciwzapalną. Istotne jest również leczenie przyczyn predysponujących, takich jak kamica układu moczowego czy zwężenia cewki moczowej.
W przypadkach opornych na standardowe leczenie stosuje się instylacje do cewki preparatów przeciwzapalnych, immunomodulujących lub pochodnych kwasu hialuronowego. U pacjentów z nawracającymi infekcjami cewki moczowej należy rozważyć profilaktyczną antybiotykoterapię oraz modyfikację stylu życia, w tym odpowiednie nawodnienie i higienę intymną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie cewki moczowej – Objawy
Zapalenie cewki moczowej (urethritis) to stan zapalny cewki moczowej, charakteryzujący się głównie dyzurią występującą u 75-85% pacjentów, częstomoczem (50-60%) oraz nagłym parciem na mocz (40-50%). U mężczyzn objawy są zwykle bardziej wyraźne i obejmują wyciek z cewki moczowej (przezroczysty przy chlamydii, żółto-zielony przy rzeżączce), krwiomocz, bolesny wytrysk oraz obrzęk i zaczerwienienie prącia. U kobiet często przebiega bezobjawowo (do 75% zakażeń chlamydią), a objawy mogą być łagodne, takie jak nietypowy wyciek, ból podbrzusza, dyspareunia czy świąd. Okres inkubacji różni się w zależności od patogenu: 2-6 dni dla rzeżączki i 1-3 tygodnie (do 5 tygodni) dla NGU, np. chlamydii. Nieleczone lub nieprawidłowo leczone zapalenie może prowadzić do powikłań takich jak zwężenie cewki, zapalenie najądrzy, prostatitis, choroba zapalna miednicy mniejszej (PID) u kobiet, niepłodność oraz ciąża pozamaciczna.
ból jąder, bolesny wytrysk, Chlamydia trachomatis, choroba zapalna miednicy mniejszej, choroby przenoszone drogą płciową, ciąża pozamaciczna, częstomocz, dyspareunia, dyzuria, krwiomocz, Mycoplasma genitalium, oporność bakterii, podrażnienie chemiczne, posocznica, powiększone węzły chłonne, przewlekłe zapalenie cewki moczowej, reaktywne zapalenie stawów, rzeżączka, stan zapalny cewki moczowej, wyciek z cewki moczowej, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrzy, zwężenie cewki moczowej - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie cewki moczowej – Leczenie
Zapalenie cewki moczowej (urethritis) wymaga celowanego leczenia antybiotykowego, dostosowanego do etiologii zakażenia. W przypadku rzeżączkowego zapalenia cewki moczowej (GU) zaleca się ceftriakson 500 mg domięśniowo w pojedynczej dawce (1 g u pacjentów ≥150 kg) lub cefiksym 800 mg doustnie, a w przypadku alergii na cefalosporyny gentamycynę 240 mg domięśniowo plus azytromycynę 2 g doustnie. Leczenie nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej (NGU) opiera się na doksycyklinie 100 mg doustnie 2 razy dziennie przez 7 dni lub azytromycynie 1 g jednorazowo. W zakażeniach Mycoplasma genitalium stosuje się dwuetapową terapię: doksycyklinę 100 mg 2x/dobę przez 7 dni, a następnie azytromycynę lub moksyfloksacynę 400 mg przez 7 dni, w zależności od dostępności testów oporności. W przypadku Trichomonas vaginalis rekomendowany jest metronidazol lub tynidazol 2 g doustnie jednorazowo. Leczenie wirusowego zapalenia cewki moczowej (HSV) obejmuje acyklowir, famcyklowir lub walacyklowir.
acyklowir, antybiotykoterapia, azytromycyna, cefalosporyna, cefiksym, ceftriakson, Chlamydia trachomatis, chlamydioza, doksycyklina, erytromycyna, famcyklowir, fenazopirydyna, gentamycyna, lewofloksacyna, metronidazol, moksyfloksacyna, Mycoplasma genitalium, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ofloksacyna, przewlekłe zapalenie cewki moczowej, przyspieszona terapia partnerska, rzeżączka, rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, test amplifikacji kwasów nukleinowych, test kontrolny, Trichomonas vaginalis, tynidazol, walacyklowir, wirus opryszczki pospolitej, zakażenie odbytnicy, zapalenie cewki moczowej