amlodipin bezylan
Bezylan amlodypiny to forma leku przeciwnadciśnieniowego, który należy do grupy antagonistów wapnia (blokerów kanału wapniowego). Substancja ta rozluźnia naczynia krwionośne, ułatwiając sercu pompowanie krwi i obniżając ciśnienie tętnicze.
Stosowany jest głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca, w tym dławicy piersiowej. Bezylan amlodypiny blokuje kanały wapniowe w błonach komórkowych mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz mięśnia sercowego, hamując napływ jonów wapnia do komórek, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i zmniejszenia oporu obwodowego.
Lek charakteryzuje się długim okresem półtrwania (około 30-50 godzin), co pozwala na stosowanie go w dawkowaniu raz na dobę. Najczęstsze działania niepożądane obejmują obrzęki obwodowe, zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy i ból głowy. Warto pamiętać, że bezylan amlodypiny może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza metabolizowanymi przez cytochrom P450 3A4.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlopin 5 mg 5 mg
Lek Amlopin zawiera substancję czynną amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu, dostępną w dawkach 5 mg i 10 mg na tabletkę. Tabletki mają postać podłużną, białą lub prawie białą, z rowkiem dzielącym umożliwiającym precyzyjne dawkowanie. Skład pomocniczy obejmuje karboksymetyloskrobię sodową, wapnia wodorofosforan bezwodny, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność leku. Amlopin jest dostępny w różnych formach opakowań: blistry z folii Aluminium/PVC lub Aluminium/OPA/Aluminium/PVC oraz pojemniki HDPE z zabezpieczeniem gwarancyjnym, w szerokim zakresie wielkości od 10 do 250 tabletek, co pozwala na dostosowanie do potrzeb terapeutycznych.
amlodipin bezylan, amlodypina, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, folia Aluminium/OPA/Aluminium/PVC, folia Aluminium/PVC, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, oryginalne opakowanie, pojemnik HDPE, postać farmaceutyczna, rowek dzielący, skuteczność terapeutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka doustna, wapnia wodorofosforan, zabezpieczenie gwarancyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elestar 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Elestar zawiera olmesartan medoksomil (antagonista receptora angiotensyny II) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), co determinuje jego specyficzne przeciwwskazania i ostrzeżenia dotyczące stosowania w ciąży i laktacji. Elestar jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne olmesartanu, obejmujące pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie olmesartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku ekspozycji na olmesartan od drugiego trymestru zaleca się ultrasonograficzną ocenę funkcji nerek i rozwoju czaszki płodu. Amlodypina, choć przenika do mleka ludzkiego (od 3% do 15% dawki przyjmowanej przez matkę), nie wykazuje jednoznacznych dowodów na szkodliwy wpływ na płód, jednak istnieje ryzyko przedłużenia porodu. Stosowanie Elestaru w okresie laktacji nie jest zalecane, zwłaszcza u noworodków i wcześniaków, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa.
amlodipin bezylan, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, główka plemnika, hiperkaliemia, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, olmesartan medoksomil, opóźnienie kostnienia czaszki, profil bezpieczeństwa, toksyczność, zmiany biochemiczne odwracalne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agen 5 5 mg
Lek Agen zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych, z dawką początkową 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawkowanie, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowywane i stopniowo zwiększane pod ścisłym nadzorem. W przypadku zaburzeń czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak tiazydowe diuretyki, alfa- i beta-adrenolityki oraz inhibitory ACE, bez konieczności zmiany dawki amlodypiny.
amlodipin bezylan, amlodypina, azotan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Agen 5 5 mg
Amlodypina, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg jako antagonista wapnia, wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Bezpieczeństwo jej stosowania w ciąży nie zostało jednoznacznie potwierdzone, a badania na modelach zwierzęcych wykazały potencjalnie szkodliwy wpływ na reprodukcję przy wysokich dawkach. Wskazane jest stosowanie amlodypiny u ciężarnych wyłącznie wtedy, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw lub gdy choroba matki (np. ciężkie nadciśnienie tętnicze) stanowi większe ryzyko dla matki i płodu niż potencjalne działania niepożądane leku. Lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka przed podjęciem decyzji terapeutycznej.
amlodipin bezylan, antagonista wapnia, biochemia plemników, działanie niepożądane leku, ekspozycja niemowlęcia na lek, karmienie piersią, leki w ciąży, nadciśnienie tętnicze, ochrona immunologiczna, powikłanie sercowo-naczyniowe, przenikanie leków do mleka, stężenie leku w mleku, stosunek korzyści do ryzyka, wpływ leków na płodność - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cardilopin 10 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Cardilopin, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę (we wszystkich dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 10 mg), inne pochodne dihydropirydyny oraz substancje pomocnicze preparatu. Ze względu na mechanizm działania polegający na rozkurczu mięśni gładkich naczyń i obniżeniu ciśnienia tętniczego, lek nie powinien być stosowany w stanach takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny) oraz w określonych schorzeniach kardiologicznych, w tym ciężkiej stenozie aortalnej i niestabilnej niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego. Działanie amlodypiny może pogłębić hipotensję, zaburzyć perfuzję narządową oraz nasilić objawy chorób serca, co stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta.
amlodipin bezylan, amlodypina, antagonista wapnia pochodny dihydropirydyny, ciśnienie tętnicze, czynność skurczowa serca, działanie inotropowo ujemne, funkcja skurczowa, hipotensja, lek przeciwnadciśnieniowy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, perfuzja narządowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozkurcz mięśni gładkich, stenoza aortalna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma dostępny jest w dwóch wariantach dawkowania: 16 mg kandesartanu cileksetylu + 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu) + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 16 mg kandesartanu cileksetylu + 10 mg amlodypiny + 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Preparat łączy trzy substancje czynne z różnych grup hipotensyjnych, co pozwala na kompleksowe działanie przeciwnadciśnieniowe. Kapsułki mają charakterystyczny wygląd i zawierają substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (180 mg), żółcień pomarańczowa (E 110) w dawce 0,09 mg lub 0,34 mg oraz azorubina (E 122) w dawce 0,04 mg (tylko w wariancie z 10 mg amlodypiny), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją lub alergiami.
amlodipin bezylan, azorubina, biodostępność, glikol propylenowy, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetyl, kapsułka twarda, karmeloza wapniowa, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, magnezu stearynian, niedobór laktazy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, żółcień pomarańczowa