stosunek surowiec-ekstrakt
Stosunek surowiec-ekstrakt to wskaźnik farmaceutyczny określający relację między ilością surowca roślinnego a uzyskanym z niego ekstraktem. Definiuje on, ile gramów surowca zostało użytych do wyprodukowania jednego grama wyciągu, co jest kluczowe dla standaryzacji preparatów ziołowych.
W praktyce farmaceutycznej stosunek ten zapisywany jest najczęściej jako DER (Drug Extract Ratio), np. 5:1, co oznacza, że z 5 g surowca otrzymano 1 g ekstraktu. Wyższy stosunek (np. 10:1) wskazuje na bardziej skoncentrowany wyciąg, zawierający więcej substancji czynnych. Parametr ten jest istotnym elementem charakterystyki ekstraktów roślinnych, zapewniającym powtarzalność składu i działania preparatów leczniczych.
Wartość stosunku surowiec-ekstrakt zależy od wielu czynników, w tym od rodzaju surowca, jego jakości, zastosowanej metody ekstrakcji oraz rozpuszczalnika. Znajomość tego parametru pozwala lekarzom i farmaceutom na precyzyjne określenie dawkowania oraz właściwe porównywanie różnych preparatów zawierających tę samą roślinę leczniczą.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liścia podbiału pospolitego – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Farfaron, zawierający wyciąg gęsty z liścia podbiału pospolitego (Tussilago farfara L., folium) w dawce 325 mg/5 ml, nie posiada udokumentowanych danych klinicznych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W preparacie tym wyciąg stanowi 5 g na 100 g produktu leczniczego, a ekstrakcja odbywa się wodą w stosunku surowca do ekstraktu 4,5–6:1. Brak badań jednoznacznie określających wpływ na funkcje psychomotoryczne wymaga od lekarza zachowania szczególnej ostrożności przy przepisywaniu leku, zwłaszcza u pacjentów wykonujących czynności wymagające pełnej koncentracji i koordynacji.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fiordatussi 30 mg/ml
Produkt leczniczy Fiordatussi w formie syropu zawiera wyciąg suchy z liścia babki lancetowatej (Plantago lanceolata L., folium) w stężeniu 30 mg/ml, co odpowiada 30 mg wyciągu na 1 ml syropu (1,2 g). Surowiec do ekstrakcji stosowany w stosunku 3-5:1, z użyciem 20% etanolu jako rozpuszczalnika. Syrop ma charakterystyczny brązowy kolor i zapach. Istotnym składnikiem pomocniczym jest maltitol płynny, którego zawartość w 10 ml syropu wynosi 6,6 g, a w nim może znajdować się do 449 mg sorbitolu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych substancji.
babka lancetowata, badanie farmakokinetyczne, etanol, farmakokinetyka, maltitol, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, składnik czynny, sorbitol, stosunek surowiec-ekstrakt, substancja pomocnicza, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg roślinny, wyciąg z babki lancetowatej - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka zwyczajnego – Wskazania do stosowania
Wyciąg z niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L., fructus) jest stosowany w leczeniu zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS) u dorosłych kobiet (≥18 lat). Preparat Prefemin PMS zawiera 20 mg suchego wyciągu z owoców niepokalanka, uzyskanego w stosunku surowiec:ekstrakt 6-12:1 przy użyciu 60% etanolu jako rozpuszczalnika. Tabletki powlekane zapewniają precyzyjne dawkowanie i standaryzację terapii, co umożliwia skuteczne łagodzenie objawów PMS wpływających na jakość życia pacjentek. Preparat nie jest zalecany dla kobiet poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.
dolegliwości kobiece, etanol jako rozpuszczalnik, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, produkt leczniczy, produkt leczniczy roślinny, profil bezpieczeństwa, stosunek surowiec-ekstrakt, substancja pochodzenia roślinnego, suchy wyciąg z niepokalanka, tabletka powlekana, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka zwyczajnego, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L., folium) jest substancją czynną o działaniu wykrztuśnym, sklasyfikowaną w systemie ATC pod kodem R05CA12. W preparacie Hedelix występuje w stężeniu 0,8 g na 100 ml syropu, uzyskiwanym poprzez ekstrakcję surowca przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników: etanolu 96% (V/V), glikolu propylenowego i wody w proporcjach 45:2:53 m/m/m, przy stosunku surowiec-ekstrakt 2,2-2,9:1. Produkt leczniczy Hedelix jest klarownym roztworem o żółtawo-brązowym zabarwieniu i nie zawiera etanolu, co może wpływać na profil bezpieczeństwa i ograniczać potencjalne interakcje farmakologiczne.
działanie wykrztuśne, etanol 96%, glikol propylenowy, grupa farmakoterapeutyczna, Hedera helix, interakcja z substancją, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, klasyfikacja ATC, lek wykrztuśny, mechanizm działania, postać farmaceutyczna, poziom komórkowy, poziom molekularny, praktyka kliniczna, preparat wykrztuśny, profil bezpieczeństwa, stosunek surowiec-ekstrakt, substancja czynna, wyciąg gęsty, wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego