makroangiopatia cukrzycowa

Makroangiopatia cukrzycowa to przewlekłe powikłanie cukrzycy charakteryzujące się patologicznymi zmianami w dużych naczyniach krwionośnych (tętnicach). W przebiegu tego schorzenia dochodzi do przyspieszonego rozwoju miażdżycy, która prowadzi do zwężenia światła naczyń i zaburzeń ukrwienia tkanek.

Głównym mechanizmem patofizjologicznym makroangiopatii cukrzycowej jest przewlekła hiperglikemia, która inicjuje kaskadę zaburzeń metabolicznych. Dochodzi do nasilonego stresu oksydacyjnego, dysfunkcji śródbłonka naczyniowego oraz zwiększonej produkcji końcowych produktów zaawansowanej glikacji (AGEs). Procesy te sprzyjają rozwojowi zmian miażdżycowych, które u chorych na cukrzycę przebiegają szybciej i mają bardziej rozsiany charakter niż u osób bez cukrzycy.

Klinicznie makroangiopatia cukrzycowa manifestuje się jako choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń mózgowych oraz choroba tętnic obwodowych. U pacjentów z cukrzycą ryzyko zawału serca, udaru mózgu i amputacji kończyn dolnych z powodu niedokrwienia jest 2-4 razy wyższe niż w populacji ogólnej.

Leczenie makroangiopatii cukrzycowej opiera się na kompleksowej kontroli czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Obejmuje intensywne leczenie hiperglikemii, nadciśnienia tętniczego i dyslipidemii oraz modyfikację stylu życia. W profilaktyce i terapii wykorzystuje się leki przeciwpłytkowe, statyny oraz inhibitory ACE. W przypadku zaawansowanych zmian naczyniowych może być konieczna interwencja chirurgiczna lub wewnątrznaczyniowa.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl