kwasowy odczyn
Kwasowy odczyn oznacza wartość pH poniżej 7,0, wskazującą na przewagę jonów wodorowych (H+) w danym środowisku. W kontekście medycznym ma szczególne znaczenie diagnostyczne, zarówno w badaniach laboratoryjnych płynów ustrojowych, jak i w ocenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.
W fizjologii człowieka prawidłowy odczyn krwi tętniczej wynosi 7,35-7,45. Obniżenie pH krwi poniżej 7,35 określane jest jako kwasica i stanowi poważny stan kliniczny wymagający pilnej interwencji. Kwasica metaboliczna może wynikać z nadmiernego wytwarzania kwasów (np. w ketozie cukrzycowej, kwasicy mleczanowej), niewystarczającego wydalania kwasów (np. w niewydolności nerek) lub nadmiernej utraty wodorowęglanów (np. w biegunkach).
Kwasowy odczyn moczu (pH <5,5) jest zjawiskiem fizjologicznym, szczególnie po posiłkach bogatobiałkowych. Może być również wynikiem procesów patologicznych, takich jak kwasica metaboliczna, kamienie moczowe z kwasu moczowego lub niektóre zakażenia układu moczowego. Badanie pH moczu stanowi istotny element diagnostyki nefrologicznej i metabolicznej.
W gastroenterologii kwasowy odczyn soku żołądkowego (pH 1,5-3,5) jest niezbędny do prawidłowego trawienia pokarmów i ochrony przed patogenami. Zaburzenia wydzielania kwasu solnego mogą prowadzić do choroby wrzodowej, refluksu żołądkowo-przełykowego lub przeciwnie – do niedokwasności i związanych z nią problemów trawiennych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Supliven –
Supliven jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającym zestaw pierwiastków śladowych niezbędnych w terapii żywienia pozajelitowego. U dorosłych z podstawowym do umiarkowanie podwyższonego zapotrzebowaniem na mikroelementy zalecana dawka dobowa wynosi 10 ml (1 ampułka), dostarczając m.in. 10 μg chromu, 380 μg miedzi, 1100 μg żelaza, 55 μg manganu, 130 μg jodu, 950 μg fluoru, 19 μg molibdenu, 79 μg selenu oraz 5000 μg cynku. U dzieci o masie ciała ≥ 15 kg dawka wynosi 0,1 ml/kg mc./dobę, co odpowiada proporcjonalnemu dostarczeniu mikroelementów na kilogram masy ciała. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub łagodną cholestazą dawkowanie wymaga indywidualnej modyfikacji, uwzględniającej stan kliniczny.
aseptyka, charakterystyka produktu leczniczego, chrom, cynk, dawka dobowa, emulsja do żywienia pozajelitowego, fluor, infuzja dożylna, jod, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwasowy odczyn, łagodna cholestaza, makroelement, mangan, miedź, mieszanina do żywienia pozajelitowego, mikroelement, molibden, osmolalność, pierwiastek śladowy, selen, zaburzenie czynności nerek, żelazo, żywienie pozajelitowe